Engelsmanplaat en Schiermonnikoog 22/05/2022

Vaarders: Bram, Femke, Frank, Leen, Mathijs, Mark

Tijdens het etentje na de zwembad training begin maart werd het duidelijk dat een aantal mensen van de vereniging op de wachtlijst stonden voor het Ellemeet weekend in mei.

Aangezien we dit weekend toch vrij moesten houden, om al dan niet mee te mogen, leek het ons een leuk idee om een alternatief te plannen voor degenen die uiteindelijk niet mee konden. Andere geïnteresseerden waren uiteraard van harte welkom. Het uiteindelijke plan was een twee daagse tocht, waarbij we op zaterdag vanuit Lauwersoog via het Brakzand naar Schiermonnikoog zouden varen, en op zondag via Engelsmansplaat weer terug naar Lauwersoog.

   

 

 

 

 

Helaas was de windvoorspelling voor zaterdag 5-6bft, dus werd er besloten om die dag niet het wad op te gaan. Als alternatief kwam Bram met het voorstel om op zaterdag bij hem in de tuin in Westernieland te kamperen, om vervolgens zondag vroeg vanuit Lauwersoog naar Engelsmanplaat en Schiermonnikoog te varen. Om niet voor één dag peddelen zo ver te reizen besloten Femke, Leen en Mathijs op vrijdag richting Lauwersoog te rijden, om op vrijdag op het wad te varen en zaterdag op het Lauwersmeer. Frank en ik hebben op zaterdag ook een rondje over het Lauwersmeer gevaren, heerlijk spelen met de golven en de wind. Bram kwam deze dag vermoedelijk niet veel verder dan de supermarkt en keuken om de avondmaaltijd voor de bereiden. Nogmaals dank voor de gastvrijheid en verzorging!

Op zondag ochtend was het vroeg op, zodat we om half negen in de boot zouden zitten. Ik mocht deze dag, geheel tegen de ervarings-verhoudingen in, de tocht leiden. Met het laatste stukje afgaand tij zijn we via de Zoutkamperlaag naar Engelsmanplaat gevaren. In tegenstelling tot de vorige dag was het vrijwel windstil. Op Engelsmanplaat hebben we een korte pauze gehouden, zodat we het grootste stuk van de oversteek richting Schiermonnikoog achter de rug zouden hebben voordat het opkomend tij al te sterk zou worden. De oversteek ging zo voorspoedig dat we besloten een stukje verder noordwaarts rond Schiermonnikoog te varen alvorens weer aan land te gaan voor een tweede, ditmaal langere, pauze. Na een uurtje zonnebaden zijn we al spelend in de minieme branding tussen Schiermonnikoog en Kuipersplaat doorgevaren, om uiteindelijk via de noordzijde van de Zoutkamperlaag terug te varen naar Lauwersoog.Ondanks dat we moesten afwijken van het oorspronkelijke plan hebben we heerlijk gevaren, en met elkaar een gezellig weekend gehad. De consensus was dat we graag nog eens terug zouden komen bij camping Bram!

Tot ziens op het water,

Mark

 

Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Utrecht van onder gezien

Aanwezig: Jaap (vaarleider), Hilde, Mathijs, Carolina, Sonja, Marijke, Albert, Erna, Marian, Julienne, jonge Berend, Amber, Frank en Sophie.
De singel in Utrecht is breder dan de Leidse singel en voelt bossig, als een bos. Ik verwerk wat de vaarders van vandaag mij verteld hebben, wat viel je op, wat bleef je bij ? Nou, de bomen dus, fris in blad in deze tijd van het jaar.
De hoge kademuren langs de grachten zijn prachtig begroeid, en op die kades groeien bomen, Utrecht van onderen en zoveel bomen verwacht je niet in een stad. Kades met werfkelders en romantische hoekjes, een weelderig begroeide brug die, vanuit ons perspectief, uit groen en bloemen lijkt te bestaan. Ook kerken en ruïnes worden bewonderd, de ruïnes zijn bijna in het water gezakt. De kromme Rijn blijkt niet krom te zijn.
Wat op ons allemaal indruk maakt zijn de lantaren consoles. In steen gehouwen beelden aan de voet van elke lantaren. Heiligen, gildes en deugden worden er afgebeeld.
De kades langs de oude gracht nodigen uit tot een koffie stop maar de vaarleider is onverbiddelijk ‘we gaan niet met veertien kano’s op privé terrein zitten’. Dus werd het een kade met brandnetels en fluitenkruid.
De bloem van het fluitenkruid, zo leer ik van Carolina, smaakt naar honing als je je tong er zachtjes op legt. Carolina en ik varen in een open kano zonder spatzeil en dat is een natte bedoening. Het is geeft niet, het is warm vandaag. Het weer wordt geroemd. Frank vaart in zijn blote bast onder de fontein door en spat het gezelschap nat. De persoon die het hardste gilt dat ze niet bespat wil worden zet later de bips tussen wal en boot en reageert daar dan weer bijzonder laconiek op.
De eendenkuikens, die onder een brug heen moeder volgen, terwijl van alle kanten verkeer aankomt, hebben het moeilijk. Frank drijft de diertjes bij elkaar. Tussen muur en kano zwemmen ze rustig de goede kant op. Twaalf kleintjes van verschillende tinten geel, is hier sprake van adoptie, of meerdere vaders ?
Nog een pauze, met aangeboden hapjes, en op naar het startpunt. Deze tocht op deze stralende dag, in goed gezelschap en met prachtige cultuur èn natuur was voor een aantal van ons de eerste van dit seizoen. Een goede start die vraagt om meer, ik ben benieuwd wat Almere, Avenhorn en Den Haag voor ons in petto hebben.
Sophie
(foto’s Wikipedia)
Posted in Verslagen, Vlakwater | Leave a comment

Grootwater weekend Veerse Meer 30 april-1 mei 2022

 

5 Vaarders: Frank (tochtleider), Sophie, Alex, Jan Cees en Erna; haar man Roel was mee voor de gezelligheid.
2 Overnachtingen op minicamping “de Bonte Koe” bij Kortgene (Noord-Beveland).

Vrijdagavond tegen 19.00 uur met 4 auto’s de weekendfiles in om net voor donker de tent op te zetten. Briefing in de kantine van de camping met een drankje en dan een frisse winderige nacht tegemoet.
Elke vaarder kreeg een geplastificeerde waterkaart.

Zaterdagochtend, met wat minder wind, naar haven “De Piet”, alwaar we keus hadden uit een trailerhelling, een zandstrandje of een steiger om van daaruit de westelijke helft van het Veerse Meer te verkennen. Tegen de wind in met lekkere golven voeren we om Goudplaat; oost van Arneplaat en Aardbeieneiland naar Haringvreter, alwaar pauze in een haventje. Overal langs de kant plekken om bij het water c.q. aan land te kunnen met steigers, een vuilcontainer en een Dixie. Verderop was de kust volgebouwd met vakantiebungalows in alle prijsklassen. Het is hier zomers vast erg druk, maar daarvan was vandaag geen sprake. In de verte de plompe stompe toren en de ranke sierlijke klokkentoren van Veere. Westelijk van Schutteplaat staken we over voor een bezoekje aan dit stadje. Jan Cees, Zeeuw van geboorte, bewaakte de boten op het stadsstrand, terwijl we ons te buiten gingen aan kroket en ijs en genoten van de pittoreske huizen en romantische steegjes.
Surfend terug richting startplek. Leermomentje: blijf op de kaart kijken en vaar niet dicht aan lager wal. Blij met het woelige water van deze dag.
Zondag compleet anders: vrijwel windstil; ‘s ochtends grauw en dampig; ‘s middags zonnig en warm.
Te water via de trailerhelling in centrum Kortgene; langs Noord-Beveland naar de startplaats van zaterdag. In de verte de ladderachtige poten van booreilanden, afgemeerd in de haven van Vlissingen. Bij “de Piet” voeren we de kreek op en neer: stilte, vogeltjes, ontluikende bomen in alle tinten groen.

De zon brak door. Sophie trakteerde op een ijsje. Verderop: Japanse oesters op de bodem, scholen glazen kwalletjes; nog even luieren aan Schelphoek; oversteken naar Kortgene, uitstappen, evalueren, inpakken en naar huis. Een heerlijke lazy dag.

Kortom: fijn weekend gehad. Hulde aan Frank die meer had voorbereid, maar luisterde naar de wensen en mogelijkheden van de deelnemers.

 

Erna van der Kant

Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Nieuwkoop en de Meije

‘Alex, dat hondje heeft belangstelling voor je boot, ligt er soms iets eetbaars in?’ Helaas, mijn waarschuwing komt te laat want het hondje heeft al een boterham te pakken voordat de eigenaar kan reageren. Niet getreurd want dankzij het uitdelen van zelfgebakken koek en cake houden alle deelnemers eten over, zelfs na drie ruime pauzes. ‘Beter zo, nu hoef ik mijn vrouw niet uit te leggen waarom ik mijn brood niet op heb’, luidt Alex’ mening. Het hondje komt thuis zeker tekort. Dat geldt, gezien zijn lichaamsomvang, niet voor de baas die even later op het rumoer afkomt.

De tocht begint op de Vlietsloot en gaat via een aantal kronkelige sloten naar de Noordeinderplas waar we een flinke wind in de rug hebben. De golven zijn net te klein om te kunnen surfen, anders gezegd de wind hoeft maar iets sterker te zijn of de echte vlakwatervaarders zouden met samengeknepen billen in de boot zitten. Via twee smalle doorgangen komen we in het Brampjesgat waar ‘koffie!’ geroepen wordt bij het zien van een geschikte kade met grasveldje. Vaarleider Jan Cees had een pauzeplek verderop in gedachten, op een terras met bediening, maar gaat overstag. Via een aantal scherpe bochten komen we langs Nieuwkoop en even later bij de uitspanning waar de vaarleider de groep laat kiezen: terras met bediening of een picknick aan de overkant. Voor beide opties gaan ongeveer evenveel stemmen op en Jan Cees neemt het wijze besluit om de groep voor het komende halfuur te splitsen.

Onder de kwakelbrug door komen we op de Zuideinderplas waar we de doorsteek naar het riviertje de Meije vinden. Hier laat de tegenwind zich gelden, dat wil zeggen op de open stukken, er is daarnaast veel beschutting van bosjes en boerderijen. Bovendien komt, dankzij de vele kronkels in het riviertje, de tegenwind na iedere bocht uit een andere richting. Vanaf de Meije maken we opnieuw een doorsteek via een smalle sloot, afgesloten door een beweegbare stuw die de waterkwaliteit van de plassen beschermt tegen de uitgespoelde nitraten en fosfaten afkomstig van de landbouw.

Vermeldenswaard is dat de tocht niet alleen de oude garde aantrekt, maar dat ook de jongeren zoals Berend de K. en Amber het varen door natuurgebied kunnen waarderen. Hopelijk volgen er meer op de vele mooie tochten die die seizoen nog op het programma staan.

Jaap

De uitgebreide fotocollectie is van Alex

Posted in Vlakwater | 1 Comment

Loosdrecht 12 maart 2022

De verwachtingen waren hoog gespannen, waarschijnlijk zou de kanotrailer wel meegaan, want een tocht begin maart op de Loosdrechtse plassen, daar zou heel wat animo voor zijn… We gingen met z’n vieren. En dat was ook prima, half uurtje later weg en lekker vlot het Tienhovense kanaal op. Al snel een hindernis: een omgewaaide boom. En dat was niet de laatste die we zagen, maar we hoefden niet te zagen.

We konden tussen de takken door, om even later op de stille plas te komen. Wat een geweldige natuur! En we hadden wind mee, richting de doorgang naar de volgende plas. Dat was de 2e en zo heet ie ook. Lekker wat golfjes en weer een doorgang om naar een stukje natuur te varen. Prachtig zo in ‘t voorjaar, echt genieten van de lichtgroene katjes die overal net staan te bloeien.

Ook de watervogels beginnen het voorjaar te voelen. De futen, eenden en meerkoeten beginnen aan het leggen van eieren te denken, zo te zien. Intussen krijg ik last van mijn ribben en stap even uit, om de bandjes van mijn anorak en zwemvest wat losser te zetten en even te rekken. Dat scheelde een stuk! Nog wat later hadden we een heerlijk plekje voor de lunch-pauze. We constateerden dat echte zeekajakkers het liefst op een strand uitstappen en doen weer energie op voor het volgende deel. De zon gaat intussen nog meer schijnen en de wind nam af. Dat kwam goed uit, omdat we nu tegen de wind in moesten.

Aan de overzijde van de grote plas -originele namen hebben die plassen- pakten we nog een pauze op een eilandje, dat heet weer. Nee, deze zin is echt af, het eiland is “Weer”. En we hebben mooi weer. Dan gaan we via de Kalverstraat, waar het zo vroeg in het jaar ook heerlijk rustig is, tussen de legakkers door. Heerlijk een beetje links, een beetje rechts, we komen wel ongeveer de richting uit die we wilden, tussen takken en eilandjes door. Kraaien houden ons in de gaten vanuit boomtoppen en hier en daar zien we enorme bomen die gesneuveld zijn in de storm. Tot slot via de plas weer terug naar “De Strook”, waar we ingestapt waren.

Inmiddels was ‘t restaurant geopend, zodat we voordat we terug reden nog een simpele, doch voedzame maaltijd konden nuttigen. Een heerlijke dag, prima gevarieerde route, mooie natuur, heerlijk rustig en goed gezelschap. Wat heeft een mens nog meer nodig?

door Elly van Buren

 

 

 

 

 

Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Blinderen van dakluik t.b.v. de beamer

Enige tijd geleden is het Buurman & Buurman ter ore gekomen dat het wenselijk is om het dakluik boven de zithoek te kunnen blinderen. Wanneer de beamer overdag gebruikt wordt, dan is de projectie op de muur niet goed of zelfs helemaal niet zichtbaar.

Tijdens een kanopolo toernooi is dit luik afgedekt met vuilniszakken. Dit werkt natuurlijk ook, maar is toch een onderneming.

Afgelopen zaterdag hebben Buurman en Buurman een constructie bedacht en aangebracht, waarmee het gat van het dakluik eenvoudig is af te dekken. Tussen het luik en de muur is op het plafond een houder aangebracht waar een rol in ligt met verduisteringsgordijn. Wanneer deze nodig is, kan deze eenvoudig worden afgerold en opgespannen naar eenzelfde houder aan de andere zijde van het luik.
Mensen, zoals ik, die niet zo lang zijn als Cor, zullen een hulpstuk, in de vorm van een krukje of stoel, moeten gebruiken.

Posted in Algemeen, Buurman & Buurman | 1 Comment

Rondje Kaag 29 januari 2022

Een van de dingen die ik al een tijdje wil is de grootwatervaarders de gelegenheid te geven om met wat stevigere wind op de Kaag met golven te oefenen. Al een paar dagen zagen de weersverwachtingen er gunstig uit. West tot zuidwest 20 knopen met vlagen tot 35.
Na een oproep op de app melden zich Mark en David. Beiden zouden varend naar De Hoflee komen, Mark uit Oegstgeest en David vanaf de Zijl. 12.30 in de boot en naar het begin van de Hoflee gevaren (Frank).
Daar kwam Mark net aan en we zijn het Joppe opgegaan en daar kwamen we David ook tegen.
Afgesproken om zo hoog mogelijk te starten en dan voor de wind naar de starttoren te varen en dan linksom het eiland via de Leede terug naar het Joppe.
Vlakbij Koudenhoorn gestart en toen recht voor de wind. De wind was behoorlijk maar vooral de vlagen waren pittig. Golven begonnen mooi te lopen en er kon aardig gesurfd worden. Vooral het laatste stukje voor de Zijl is leuk, golven van alle kanten. Ook de Zijl zelf was nog aardig. Redelijk uit de wind om de Zwanburgerpolder heen. Volle bak tegen op de Spriet. Dat was buffelen maar gelukkig is het daar niet zo diep en zijn de golven vrij vlak. Aangekomen bij het Joppe besloten dat Mark via De Bak en de Groote Sloot terug naar huis ging en dat ik en David nog een keer het Joppe zouden doen en dan rechtsom Tengnagel de Zijl op te gaan. Dat was wederom een klein feestje, alleen aangekomen op de Zijl bleek de wind recht tegen en toch wel wat uitdagend te zijn. David voer toen recht uit naar Huis en ik ben via de Groote Sloot en de Hoflee naar huis gevaren.
Frank
Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen, Vlakwater | Leave a comment

Zonsopgang op zaterdagochtend

Toen de ene Buurman op een zaterdag, niet lang geleden, bij ons drijvend clubgebouw aankwam om met de andere buurman het dak af te maken van de buitenkleedkamer, ontwikkelde zich het hieronder te bewonderen tafereel. Daarvoor ga ik graag even op het bankje op de wal zitten.

Hans

Posted in Algemeen, Buurman & Buurman | 1 Comment

Wintertocht op de Oosterschelde 27/11/2021

Wat bezielt iemand om met een gevoelstemperatuur van 2°C, de voorspelling van regen en een tot 15 a 17 knopen toenemende wind te gaan varen op groot water? Ik kan natuurlijk niet voor Walter en Bram spreken, maar ik had me al weken op dit tochtje over de Oosterschelde verheugd. Het gevoel dat je iets avontuurlijks doet, de wetenschap dat weinig anderen zich eind november met zeekajak op groot water begeven, het ervaren van de seizoenen, de verbondenheid met andere enthousiastelingen (je mag ook gekken zeggen) en de behoefte om gewoon lekker te peddelen speelde eerlijk gezegd allemaal mee.

Het was natuurlijk nog even flink spannend, want er zou dit weekend op enig moment flink wind komen. Uiteindelijk bleek zaterdag de beste dag van het weekend. Om 9.45 verzamelden we ons, Bram met zijn Tiderace extreme, Walter met zijn Tiderace Pace 17s en Dirk met zijn Valley Etain, bij het onder zeevarende Rijnlanders bekende strandje Zuidbout vlakbij Zierikzee. Het was koud, maar vrijwel onbewolkt en de Oosterschelde lag er nog als een spiegel bij.

Het plan van Walter was langs de Oosterschelde brug oversteken naar het strandje naast de haven bij Colijnsplaat. Daar even pauzeren en via de Schelpenbank en een pauze op het strand bij Zierikzee terug naar Zuidbout. De boten lagen vlot aan de waterkant. Voor Bram was de Oosterschelde nieuw vaarwater. Hij genoot. De brug met al zijn poortjes die langzaam in de nevel verdwijnt. En natuurlijk zout water. Altijd lekker. Walter begon met een rolletje. Zonder neusklem, oordoppen of hoofdbedekking. Brrr, mij niet gezien nu. “ Geen dag om ondersteboven te liggen” dacht ik. Dat had zo zijn gevolgen, maar daarover later meer.

Ontspannen voeren we naar het strandje bij Colijnsplaat, de goede kant op geholpen door het uitgaande tij. Boven aan de dijk bij de picknicktafel was het tijd voor een warme kop thee, wat te eten én een kleine modeshow. Want wat trek je extra aan voor een winterse pauze bij aanwakkerende wind? Bram droeg een smaakvolle zwarte Hema regen-poncho waarvan hij de capuchon zorgvuldig over zijn hoofd plooide. Walter droeg een exclusieve donkergroene Hilleberg bivakzak-poncho. Ondergetekende een zwarte neopreen vieze mannenjas voor kitesurfers van Magic Marine. Gelukkig hadden de paar stelletjes die zich aan een korte wandeling waagden vooral oog voor elkaar. Ik had het niet raar gevonden wanneer ze gillend voor ons waren gevlucht.

Na de pauze voor de wind naar Zierikzee. Donkere wolken diende zich aan en na onderling overleg werd de Schelpenbank geskipt. Eerst over vlak water onder de hoge wal, later surfend in de toenemende wind over de opbouwende golven. Ik had voor het eerst mijn Falcon zeiltje in gezelschap er op gezet omdat ik wel eens wilde weten wat het verschil was. Zo surfend met 4Bft was de conclusie helder. Het gaat ongeveer even hard, maar met minimale inspanning. Recht voor de wind strijken kost wel wat moeite.  Misschien toch een lijntje om de mast naar beneden te trekken.

Walter wilde onderweg nog wel even weten of we eigenlijk wel eens op de kaart keken. Nee, niet echt, maar ja de toren van Zierikzee kwam zo rap op ons af en we hadden goede vaart daar. Aangekomen op het strandje naast de haven ingang van  Zierikzee regende en waaide het intussen flink.  Bram stelde voor de pauze kort te houden.  Genoeg voor een slok warme thee, wat happen en een pitstop, maar beslist niet langer.

Halve wind in de golven nabij de lage wal was duidelijk het verschil in ervaring en kunde te merken. Walter hield Bram en mij als een moederkloek in de gaten. Bram zocht elke golf op en voer een tijd lang in de hoogste golven strak langs de rotsblokken van Rijkswaterstaat aan de walkant. En ik? Ik zat niet lekker in mijn superstabiele Valley Etain. Koude handen, de gedachte dat het geen goede dag was om te zwemmen. Het hielp allemaal niet. In plaats van mijn heupen lekker met de golven te laten meewiegen zat ik wat verkrampt in mijn boot en sloeg regelmatig een slag over om weer een lage steun te zetten. Ik ben dat helemaal niet van mezelf gewend, maar kon de knop in mijn hoofd niet meer om zetten.  (voor de liefhebbers, ik heb een abonnement op Online Seakayaking en hieronder een paar tips van Simon Osborne hierover) Gelukkig had Bram dat wel in de gaten. Vlak voor Zuidbout stelde Walter voor om nog een stuk tegen wind in te varen, zodat we lekker surfend terug naar de kant konden. We voeren nog een stukje de Oosterschelde op, tot ik aangaf niet zo lekker in de boot te zitten. Best lastig om dat toe te geven, maar ik was best opgelucht om de boeg richting strand te sturen. Terug surfend ging eigenlijk al weer best lekker (in ieder geval zei Bram zoiets tegen me en ik geloof dat dat wel klopte)

Terug op strand waren er dus voor mij wel wat leerpuntjes, maar al met al een top dag en bovenal een ervaring zo in de winter op groot water die uniek, uitdagend, gezellig was en sfeervol was.

Dirk Zwitser

Klik hier voor meer foto’s

Simon Osborne  op Online Seakayaking:

Mental preparation

The Foundations
Stability is a state of mind.  If you think you are going to capsize you most probably will.  Recognising the situation is the first step to solving it.  Then having a few ways to relax the body and release your inner calm.

Learning
When you are nervous and tense up out on the water in conditions every lump and wave on the sea that tips the kayak takes your body with it.  What you should do is allow the kayak to move with the waves and the water keeping your body above the center of balance.  The more nervous you become the tenser you are which then makes you more tippy so even tenser and so on.

To help reduce the tension consider one of the following

  • Be conscious of it and try to relax your body
  • Go for a roll while a partner watches you
  • Go through a capsize and swim and then rescue
  • Take yourself back into calmer waters
  • Improve your skills so you are more confident

Exercise

Just watch the video and think about times you were tense out on the water.  Make a plan for the next time you find yourself in a situation where your state of mind is affecting your stability.

Environment and ability

The Foundations
The most common reason why you may find yourself upside down in an environment you cant breath in is that you went into an environment that was outside of your comfort zone.  Knowing where your limits are is important.

Learning
Its ok to step outside your comfort zone into an environment that you may capsize in but only when you do this knowingly.  If you make the conscious decision to be outside your comfort zone the group that you are paddling with as a whole should be within the groups comfort zone.  This means the group has the skills and safety measures in place to help you back into your kayak and back into your comfort zone.

Exercise
It’s a good idea to write a table outlining what the limits of your comfort zone is.  You can put this into stretch and terror zones as well for each of the different factors that make up the sea kayaking environment.

 

Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen | 2 Comments

Vuilwaterpomp weer in bedrijf.

Nadat de vuilwaterpomp op 16 oktober defect was geraakt. Is ons onderhoudsbedrijf ingeschakeld voor reparatie. Al snel werd duidelijk dat het maalgedeelte versleten was en dat de messen hiervan moesten worden vervangen. Dit stond overigens al op het programma voor het einde van het jaar, maar helaas heeft de oude pomp dit niet gehaald.

De reparatie zou niet veel tijd in beslag nemen, waren het niet dat de messen uiteindelijk een extra lange levertijd hadden, doordat de eerste zending zoek was geraakt.

Uiteindelijk waren deze op woensdag binnen en is de reparatie gisteren (donderdag, 12 november), zowat een maand later, uitgevoerd.

Kortom, toilet gebruik, douchen, schoonmaken en zeker de mogelijkheid om de afwas te doen na een koude of warme versnapering is weer mogelijk.

Buurman & Buurman

Posted in Algemeen, Buurman & Buurman | 2 Comments