Solo 2020: deel 1. Kamperen in corona-tijd

Al bijna twee maanden vermaak ik mezelf met in mijn eentje rondjes rondom Leiden varen, vooral om een beetje in conditie te blijven. Inmiddels gaat me dat aardig de keel uithangen. Ik mis het zoute water en het spelen op de golven. Maar varen op de zee zit er voorlopig niet in, nu alle clubactiviteiten zijn afgezegd. En het is ook wat lastig om afstand te houden wanneer je een redding moet doen.

Kanovaren is voor mij ook onlosmakelijk verbonden met kamperen. Na het varen lekker in een tent slapen, buiten een potje eten maken, en ’s avonds naar de sterren staren. Dus dat kamperen, dat mis ik ook. De campings zijn allemaal dicht, maar ik ken clubgenoten die hun hand niet omdraaien voor een nachtje slapen in de vrije natuur. Maar ja, dat zijn wel mannen hè, en als vrouw alleen voel ik mij wel een stuk kwetsbaarder. Als ik aan wildkamperen denk krijg ik vooral visioenen van enge kerels die ’s nachts mijn tent induiken om me “effe lekker op te warmen”.

Maar vorige week viel mijn oog toevallig op de website van de Stichting Hanepoel (https://www.stichtinghanepoel.nl/cms25/).  De Hanepoel is voor mij een favoriete doorsteek bij mijn rondje Kaag-Braasem, vooral omdat het er altijd zo lekker rustig is. Gemotoriseerd vaarverkeer is er verboden, en het zit er ook altijd vol met watervogels. In een brochure van de stichting las ik dat kanovaarders welkom zijn om op het grasveld naast het informatiecentrum te kamperen. Daardoor concludeer ik dat je er te voet waarschijnlijk niet gemakkelijk kunt komen, een geruststellende gedachte. Dat durf ik wel uit te proberen. Zo’n kampeerplek bovenin de Kaag is ideaal, omdat het de axiradius van de kanovaarder enorm vergroot. Vanuit de Hanepoel kun je bijvoorbeeld een rondje Ringvaart-Hillegom-Leidse en Haarlemse trekvaart maken. Ik besluit om via Alphen en de Heimanswetering/zuidzijde Braassem naar Ter Aar te varen, en dan noordwaarts via de Drecht naar de Hanepoel.

Deze route bied me de mogelijkheid om een geheel ander deel van de Braassem te ontdekken. De zuidoostkant grenst aan natuurgebied de Hemmen, en is daardoor lekker groen en rustig. Hoewel een zonnige dag is voorspeld, krijg ik midden op de plas een enorme plensbui op mijn hoofd. Ik had eigenlijk ergens op of aan de Braassem willen lunchen, maar besluit door te varen richting Ter Aar. Mijn keuze valt goed uit, want de Leidse Vaart blijkt tal van mogelijkheden te bieden om uit te stappen en op een steiger te picknicken. Net buiten Ter Aar is aan de linkerzijde zelfs een mooie kanosteiger gemaakt. Je kunt hierdoor ook gemakkelijk overdragen naar de Langeraarse plassen, die ten noorden van de vaart liggen. Een uurtje later vaar ik op het Aarkanaal. Dit kan erg druk zijn met binnenvaart, maar het is zondag en daarom heb ik er gelukkig geen last van. Bovendien staat er in het zomerseizoen op zondagen een frietkar aan het water, ter hoogte van de Kattenbrug. Dit voor het geval je toch te weinig boterhammen hebt ingepakt.

Tegen vijf uur arriveer ik op de Hanepoel. Een tijd lang speur ik de oever af op zoek naar de beloofde kampeerplek. Maar door het riet is het onmogelijk om uit te stappen, ofwel staat er een “Verboden te betreden” bord. Aan de zuidkant ligt een mooie steiger die toegang geeft tot een beschut terrein met een hut, maar de steiger is afgesloten met een groot gesloten hek. En waar ik wel uit kan stappen, bij de Moppemolen en bij het huisje helemaal aan de westkant, waar de Hanepoel overgaat in de Ade, daar lijken toch echt mensen te wonen. Het zal toch niet de bedoeling zijn om mijn tent bij hen in de tuin op te zetten? Ik heb het al bijna opgegeven als ik aan de oostkant van de plas nog een hut ontdek, half verstopt tussen het riet. Mijn kano kan ik aanleggen bij een grote roeiboot, en naast de hut ligt een vers gemaaid grasveldje, beschut door bomen. Vanaf een uitkijktorentje heb je prachtig zicht over de gehele plas. Direct achter de hut begint de lager gelegen Leendert de Boerspolder, waar een groepje schapen ligt te grazen. Het is werkelijk een Idyllische plek. Ik zet snel mijn tent op, want het is opnieuw zachtjes gaan regenen. Met die regen ben ik overigens wel blij, want enge kerels zullen in de regen niet snel op zoek gaan naar vrouwen alleen in tentjes, toch? Als de schemering invalt en de sloepjes op de Ringvaart verdwenen zijn, hoor ik alleen nog maar vogels. Een geluid valt in het bijzonder op. Het is een lage dreunende toon, het klinkt bijna als een misthoorn. Ik blijf het de hele nacht horen, zelfs door het tikken van de regen heen. Maar wat is het? Niet vergeten morgen thuis op te zoeken, bedenk ik me vlak voor ik in slaap val.

Wanneer ik in de ochtend voor mijn tent zit loopt er ineens een man voorbij met een verrekijker. Het blijkt een van de beheerders van het natuurgebied. Heb ik dan toch illegaal gekampeerd? Ik blijk vooral te vroeg te zijn. De stichting is inderdaad bezig met het inrichten van een kampeerplek. Deze zomer wordt er stromend water en een toilet aangelegd. Vanaf volgend voorjaar mogen er maximaal twee tentjes op het terrein staan. Dat wil zeggen, het terrein met de steiger en het grote hek, niet de plek waar ik vannacht heb gestaan. Want het is de bedoeling dat je van tevoren je komst aankondigt, zodat het hek voor je open kan worden gedaan. En er wordt natuurlijk van je verwacht dat je alles weer netjes achterlaat. Halverwege zijn zin onderbreekt de beheerder ineens zijn verhaal: hoor je dat?! Een roerdomp. Dus dat is waar ik al die tijd naar heb liggen luisteren! Waarop de beheerder uitroept: De hele nacht? Dat meen je niet! Dan kom ik ook een keer een nacht hier slapen! Ik wil hem namelijk al zo lang een keer op de foto zetten. Maar hij laat zich niet zo vaak horen, en nog minder zien.

Wanneer ik even later ontbijt maak kom ik erachter dat mijn aansteker leeg is, en ik heb verder niks meegenomen waarmee ik vuur kan maken. Dat is balen. Dat wordt dus zonder thee, koffie of eitje de kano in. Op de Kaag is het op deze maandagochtend uitgestorven en door de mix van wolken en zon is het licht prachtig, maar ik kan er niet van genieten. Ik was eigenlijk van plan om richting Hillegom te gaan, maar ik zie er ineens tegenop om nog een heel stuk te gaan varen. Ik besluit rechtstreeks via Warmond terug naar Leiden te keren. Misschien kan ik onderweg ergens iets warms te drinken krijgen. Dat lukt uiteindelijk pas in het centrum van Leiden. Ik bestel bij een koffiebar de grootste Latte die ze maar hebben. En doe dat stuk Velvet Cake er ook maar bij. Ik rust een half uurtje uit op de kade van de Nieuwe Rijn. Al snel heb ik weer nieuwe energie. Er staat pas 15 km op mijn teller, het voelt toch een beetje onbevredigend om nu al naar huis te gaan. Ik bedenk me dat ik ook weer terug de Oude Rijn op kan varen, richting Vlietlanden. Via de Meerburgerwatering keer ik ten slotte weer terug naar huis. Op de steiger van de club kan ik eindelijk mijn eitje en mijn kopje thee klaarmaken. Toch nog 67 km op de teller. En mijn missie is geslaagd, alweer iets om niet meer bang voor te zijn. Ik heb nu al zin in deel 2 van de Solo-2020.

 

 

 

 

 

Saskia

p.s. wil je ook weten hoe de “oemp” van de roerdomp klinkt? Kijk dan eens hier: https://www.bnnvara.nl/vroegevogels/artikelen/duivelse-roep-van-de-roerdomp

Gepost in Verslagen, Vlakwater | 4 Reacties

Driegatenbrug opengesteld

Heel de winter was het ons niet gegund om het favoriete rondje Leiderdorp te varen, wegens de vervanging van de Driegatenbrug op de kruising van de Dwarswatering met de Zijl.

Sinds de opening van het watersportseizoen, half april, is de brug weer toegankelijk zowel over de weg als over water, en kunnen we ook weer langs de kortse weg naar de Kager Plassen. De middenopening van de nieuwe brug is breder ten koste van de openingen langs de oever, maar de naam Driegatenbrug voldoet nog steeds.

Gepost in Rondje Leiderdorp, Vlakwater | Plaats een reactie

Rondje Marken

Zaterdag 14 maart

Meestal houden we een maximale vaarafstand aan om nog met elkaar te kunnen communiceren, vandaag was de afspraak om op minimaal 2 meter afstand van elkaar te varen.

De eerste clubtocht van het seizoen bleek, achteraf, de laatste clubtocht voordat het bestuur alle clubactiviteiten met onbepaalde tijd had geannuleerd. Maar ook zonder aanwijzingen van het bestuur vroegen we ons af, of deze tocht nog wel kon doorgaan onder de gegeven omstandigheden. Op de weg en bij het uitladen zitten we immers op een kluitje bij elkaar, op het water zijn we pas ‘veilig’. Zoals Mark Rutte al zei is het verstandig om te vertrouwen op wat de deskundigen zeggen, dus hebben we de risico-analysekaart van Body-Boat-Blade er bij genomen. Dat is een hulpmiddel om de risico’s te kunnen inschatten van het weer, het water, de groep en de gezondheid. Bij de afweging kwamen als grootste risico’s naar voren de watertemperatuur (bij omvallen) en besmetting door het beruchte virus. In het risicostoplicht zaten we in de gele ring, was de conclusie. Gaan met die banaan maar met continu aandacht voor de risico’s en rekening houdend met de noodzaak over te gaan op plan B (eerder stoppen en iets regelen met alternatief vervoer).

Het kompas konden we thuislaten want het zicht was uitstekend en we hadden genoeg oriëntatiepunten om ons heen. Naar Marken volgden we een koers schuin tegen de wind in om het laatste stuk bij te draaien en met de wind mee naar het Paard te worden geblazen. Korte maar gemene golfjes maakten de landing op het strandje nog lastig en daarbij hield ik het zitvlak niet droog. Na de koffiepauze ging het met de wind in de rug naar Volendam, waar we tot onze verrassing oud-Rijnlander Tineke op de kant zagen staan met een clubgenoot van Kanovereniging Edam. De toeristenstroom is bijna opgedroogd, een grote strop voor de ondernemers in de horeca en middenstand. Zouden de Chinezen en Italianen de weg naar Volendam weer vinden als deze crisis voorbij is?

Tijdens de lunch was de wind aangetrokken tot een dikke 4, en wel tegen. Met de blik op oneindig (de twee windturbines op de verbindingsdam naar Marken) begonnen we aan de terugtocht. ‘Die molens lijken maar niet dichterbij te komen met dit geploeter’ verzuchtte een van de deelnemers. Nee natuurlijk niet, die molens blijven op hun plaats, wij komen dichterbij al gaat dat langzaam.

‘Capsize!!’ werd er gehoord vlak voor de landing op de dam. Het was Frank die (ruim van te voren aangekondigd en met toestemming van de tochtleider) met een reddingsoefening was begonnen die vlot verliep behalve het restant water dat in de boot bleef staan.

De kop is eraf, het zal nog even duren voordat het eerstvolgende tochtverslag te lezen zal zijn. Wat geen reden is om niet individueel of in kleine groepjes op eigen initiatief te gaan varen zoals geadviseerd door het bestuur. En ik herhaal de woorden van Rutte, let een beetje op elkaar.

Jaap

Klik hier voor de foto’s

Note: Bovenstaande blog is geschreven voordat strengere Corona regels van
kracht werden.

Gepost in Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

Corona en onze kanovereniging

Leiderdorp 25 maart 2020

Beste leden,

Het gaat nog niet echt beter met dat virus. Integendeel, het

loopt steeds meer uit de hand. En dus krijgen we steeds meer restricties. Daar kunnen wij als vereniging niet zo veel aan veranderen. Maar wel is steeds weer de vraag wat dat voor ons als vereniging en voor het varen betekent.

We doen daarom weer een poging het naar ons te vertalen.

Vergeleken met wat we in onze vorige mail aangaven is er eigenlijk niet zo veel anders. Het is alleen nog wat strakker. Het meest beperkende is de oproep om bij voorkeur helemaal niet naar buiten te gaan. Maar een ‘luchtje scheppen’ mag wel. Maar niet in een groep en alles boven 2 personen is al een groep. Hoewel sommigen zeggen alles boven de 3. Lekker eenduidig.

Dus zijn eigenlijk alle gezamelijke aktiviteiten verboden.

Op zich is varen niet het probleem. De onderlinge afstand is ruim volgens de norm. Het probleem is het in- en uitstappen, omkleden en zeker samen in een auto ergens naar toe rijden.

Hou je aan de regels die de overheid stelt. Ze zijn er niet om te pesten maar om een pandemie onder controle te krijgen. Als dat niet lukt zijn we pas echt zuur.

Let daarom op de volgende richtlijnen:

  • Zorg dat je de vereiste 1,5 meter afstand kunt houden. Dus alleen met een klein groepje in de kleedkamers en op de steigers.

  • Douches geven een nevel waar het virus prachtig op mee kan. Douche dus thuis als je niet alleen bent.

  • Vergaderen, eten of borrelen kan niet.

  • De bar blijft gesloten.

  • Laat je kleding niet hangen, maar berg deze op in een tas in het rek.

  • Laat geen natte spullen liggen.

  • Maak de vloer zo snel mogelijk weer droog. De waterstofzuiger doet dat mooi, maar laat die toch maar staan: hij blaast zijn lucht uit met een fijne nevel water. En wat zou daar in zitten? Niet gebruiken dus, neem maar de dweil.

  • Wees bijzonder ongezellig en blijf niet koffiedrinken.

Helaas zal dit niet vandaag of morgen over zijn. We zitten hier nog vele weken aan vast. Maar hoe slordiger we nu zijn, hoe strakker het regime zal worden. Dus wees braaf.

Zorg goed voor jezelf en elkaar.

Namens het bestuur

Mathijs Hobijn

Voorzitter

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

Drie oudjes het water op.

Je bent gepensioneerd en wat doe je dan. Je volgt een cursus, je bezoekt een museum, je doet fitness, je gaat met vrienden naar het café en zo meer. En dan breekt het corona-virus los. Je kan nergens meer heen. Ja, ja …. maar als je lid bent van Kanovereniging Rijnland … dan ga je het water op. En zeker op zo’n stralende eerste corona-lentemaandag!

Zie maar.

Frans, Ab en Jeroen

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

Een middag oefenen met trailer rijden.

Meerdere auto’s met een trekhaak en meer, minder of niet geoefende chauffeurs in het rijden met een trailer. Op 1 maart hebben Rein en Freek aan Ab, Birgit, Leen, Alex, Femke en mij heel veel tips gegeven hoe voorzichtig en veilig met een trailer te rijden. Eerst wat theorieles (zonder examen!) en toen gingen we in twee groepjes naar het parkeerterrein bij de schaatsclub. Manon en Marian hebben nog even meegekeken en de buienradar gecheckt: droog en toch een fikse maar korte hagelbui. Het waaide nauwelijks, in vergelijking met de zondagen ervoor. Dus de – lege – trailers konden zonder problemen aangekoppeld worden. Met uitleg natuurlijk. Best veel om te onthouden.

In ons groepje onder leiding van Rein ging Ab van start met zijn spiksplinternieuwe auto voor de zeetrailer. Daarna Birgit en toen ik, in onze eigen auto. De zeetrailer loopt soepeler dan de kleine, dus wij hadden geluk! Het bleek best nog druk op het parkeerterrein, gelukkig letten de anderen in de auto ook goed op.

 

Parcourtje rijden

Dat is wel een heel flexibele pilon

Rein en Freek zetten flexibele (!) pionnen neer en we konden aan de slag. Met achtjes, bochten en vooral ‘langzaam, langzaam’, ‘houd de pionnen in het zicht’ en ‘binnenspiegel weg en dan continu in beide spiegels kijken!!’ Met de gouden tip ‘als je rechtuit naar achteren wilt en je ziet in de spiegel de trailer naar rechts gaan, stuur dan (een beetje!) naar rechts’. Of omgekeerd natuurlijk.

 

Achteruit rijden

En dan de trailer in een rechte hoek achteruit wegzetten, dat is andere koek. Iemand buiten de auto moet duidelijke aanwijzingen geven, in het zicht blijven, veilig staan en blijven en op tijd en duidelijk ‘STOP’ roepen. Dus het raam open, lekker met die wind.

 

Ook heel anders met zo’n trailer achter de auto: een drempel nemen. Héél langzaam, ook nog als je auto er al overheen is maar de trailer nog niet.

Wisselen van trailer is er niet meer van gekomen, de tijd was op! Nog even gezellig napraten. Het was een hele leuke en nuttige middag. Voor mij geldt zeker nog meer oefenen voordat ik met een beladen trailer de weg op zou gaan. Het smaakt naar meer. Veel dank aan de organisatie!

Marijke

Gepost in Algemeen, Grootwater, Verslagen | 1 Reactie

Presentatie: Tasmanië

UITGESTELD

Vanwege de discussies omtrent het coronavirus is er besloten om de presentatie ‘Een onvoltooide tocht rond het eiland Tasmanië’ niet te laten doorgaan. De presentatie is uitgesteld tot het volgend winterseizoen

 

Van KV De Kromme Aar ontvingen wij onderstaand bericht

Beste kanovaarders uit de regio en andere kanorelaties,          

Graag willen we jullie uitnodigen voor een presentatie-avond op
woensdag 11 maart 2020, aanvang 20.00 uur in het kanohuis van de Alphense Kanovereniging “De Kromme Aar”.

Presentatie van “Een onvoltooide tocht rond het eiland Tasmanië” door de Dutchseakayakers Paul de Haas en Marian Makelaar.

Wij zijn zeer vereerd dat wij Paul en Marian, nu voor de 4e keer bij ons mogen verwelkomen, voor deze bijzondere presentatie.

Zie ook de ’Kanosport’ 2019/3 voor een uitgebreid verslag, als voorproefje.

Dan volgt nu de aankondiging van Paul en Marian zelf:

Dwalend rond Tasmanië.

“Not all who wander are lost.”
J.R.R. Tolkien

Onze kajakexpeditie rond Tasmanië.

Wanneer de golven op de Westkust in kilometerslange rijen binnen rollen weten we het zeker. Deze keer is de zee ons niet genadig.
Is de kustlijn met zijn zachte duinen onbereikbaar door muren van water, die aanlanden verhinderen. Deze keer is de wind onstuimig en weet van geen wijken.
Deze expeditie, zo anders dan al die andere.
Dit verhaal gaat over vallen, opstaan en doorgaan. Over liefde voor de natuur tot overleven.
Bovenal gaat dit verhaal over ons en het gevecht met de Roaring Forties.
Het gebied waar de mens maar heel klein is en de oceaan en de wind regeert.
Het verhaal dat we heel lang niet konden vertellen omdat kwetsbaarheid moed vereist.
Toch wint de schoonheid die ons deelgenoot was en dat is te mooi om niet te delen.

Marian & Paul

Deze aankondiging geeft precies aan waar het woensdag over gaat, een terugblik op een wel heel bijzondere expeditie.
Een interessante avond en je
bent van harte uitgenodigd.
Graag tot woensdagavond 11 maart

Het adres van ons kanohuis is Machineweg 2c, Alphen aan den Rijn

met vriendelijke kanogroeten,

Herman van Huis en Jaap Kok

Gepost in Naast het water | Plaats een reactie

Clubhuis 30 en 31 maart helemaal dicht

Beste mensen,

Het clubhuis wordt op maandag 30 en dinsdag 31 maart grondig onder handen genomen door een schoonmaak-bedrijf. Zo grondig dat het verder helemaal niet gebruikt kan worden.

Vanaf zondag 18:00 is het clubhuis voor alle leden volledig gesloten. Dan is een ploeg bezig alle meubels naar de kleedkamers te verplaatsen.

Maandag en dinsdag is dat bedrijf bezig.

Dinsdag-avond komt de ploeg de meubels weer terug zetten. Maar de boel moet nog drogen.

Woensdag 9:00 gaat de deur weer van het slot en mag iedereen er weer in.

Tussen zondag 18:00 en woensdag 9:00 is het clubhuis dus echt helemaal dicht. Er gaat een ander slot op. Dus geen kleedkamers, geen wc, geen douche, geen thee, niets. Je kunt wel bij de boten, dus er kan gevaren worden.

Hoort, zegt het voort!

Voor het bestuur,

Mathijs Hobijn

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

Tuinieren

Onder de bezielende leiding van Siewert hebben ca. 30 Rijnlanders  het buitenterrein een flinke opknapbeurt gegeven. Dankzij de onverwacht grote opkomst werden in 3 uur tijd wilgen geknot, zand geschept, onkruid gewied, tegels gelegd en nog veel meer.

Foto’s Nel Kortlever

Gepost in Naast het water | 2 Reacties

Presentatie: Spitsbergen en Berlijn

Van de Alphense Kanovereniging ‘De Kromme Aar’ ontvingen wij onderstaand bericht:

Beste kanovaarders uit de regio en andere kanorelaties,

Graag willen we jullie uitnodigen voor de tweede presentatie-avond van dit winterseizoen op

Woensdag 5 februari 2020 in ons kanohuis, aanvang 20.00 uur bij de Alphense Kanovereniging “De Kromme Aar”.

Presentatie “Spitsbergen” en “Berlijn” door Martin Kroon en Herman van Huis, dus nu ook weer een ‘dubbel-presentatie’.

  • Een bootreis naar en verblijf op Spitsbergen:
    Martin Kroon is vorig jaar voor de tweede maal met de ‘Plancius’ via Jan Mayen eiland en de Noordelijke IJszee naar Spitsbergen gevaren.
    Hij kwam weer met honderden prachtige foto’s thuis, ditmaal totaal andere dan de vorige reis. Nu zag (en fotografeerde) hij veel meer walvissen, o.a. de zeldzame Groenlandse walvis, dwergvinvissen en de witte walvis Beluga, maar ook 50 walrussen op een strand op 30 m afstand.
    Zelfs de evacuatie van een hartpatiënt met de kustwachthelicopter legde hij vast.
    Per fiets, auto en boot maakte hij op Spitsbergen tochten langs verlaten steenkoolmijnen en een voormalig Russisch mijnstadje. Je kunt op Spitsbergen ook zeekano’s huren.
    Martin heeft weer prachtige foto’s voor ons en een kleurrijk verhaal over het eiland dat door Willem Barendsz ontdekt is, en waar nu een paar duizend Noren en Russen comfortabel wonen en werken.
  •  “Paddelwoche / Urlaubswoche der Unterfranken” in Berlijn, september 2019:
    Reeds lang zijn er regelmatig kano-ontmoetingen van Duitse kanuten en Nederlandse kanovaarders.
    Vanaf 2013 hebben wij met onze Duitse kanovrienden uit de regio Unterfranken (Bayern) afgesproken om deze ontmoetingen wat officiëler te organiseren: om de 2 jaar, beurtelings in Duitsland en Nederland.
    In september 2019 werd de ontmoeting gehouden in Duitsland in Berlijn waar zij een Urlaubswoche georganiseerd hadden en daar werden wij voor uitgenodigd.
    We waren er met 5 personen uit Nederland (4x AKV en 1x KV Breda) en 1 persoon uit België (maar lid van de Dajaks in Dordrecht).
    Plaats: het merengebied in het ZO van Berlijn.
    Het programma was 4 dagen kanovaren in dit merengebied en 1 dag bezoek aan Berlijn-centrum.
    We hebben een fijne week gehad.

Dit belooft wederom een interessante avond te worden vol verrassingen, dus die je maar beter niet kan missen. Je bent van harte uitgenodigd. Graag tot woensdagavond 5 februari.

Het adres van ons kanohuis is Machineweg 2c, Alphen aan den Rijn (en het tel.nr. is 0172 – 47 44 48).

Als je de routeplanner gebruikt dan voor het laatste deel (vanaf de rotonde vlakbij de club) deze niet volgen, maar volg de routebeschrijving die te vinden is op onze website www.krommeaar.nl

met vriendelijke kanogroeten,

Herman van Huis en Jaap Kok, voor inlichtingen tel. 0172 – 444 929

Gepost in Naast het water | Plaats een reactie