Weidevogels

Van de Alphense Kanovereniging De Kromme Aar ontvingen wij de uitnodiging voor een presentatie over weidevogels, op woensdagavond 15 november.

Kano Rijnland leden gaan die avond natuurlijk naar de ALV, maar wie toch liever meer wil weten over weidevogels, kijkt even op de Kromme Aar agenda.

Jaap

Gepost in Algemeen, Naast het water | Plaats een reactie

Vlaanderen

Van Frank kwam het bericht over een vlakwater kanotocht in Wachtebeke, in Belgie tegen de grens met Zeeuws Vlaanderen, op zaterdag 23 december.

NB Dit betreft geen clubtocht. Het is aan de deelnemers om zelf contact op te nemen met de organisatie.

Jaap

Gepost in Vlakwater | Plaats een reactie

Veilig varen in de winter

Beste leden van Kano Rijnland,

Vrijdagavond 10 november om 19.30 een informatieavond over Onderkoeling.

Het koude seizoen komt er weer aan maar dat weerhoudt velen van ons niet om toch nog lekker door te varen. Het vergt alleen wel enige voorbereiding, de kans op onderkoeling ligt namelijk op de loer.

Veel mensen die al langer kanoën of een andere vorm van buitensport doen hebben vaak wel ervaring met iemand die in een bepaalde staat van onderkoeling is geraakt. Handig te weten hoe je dit herkent en wat je dan het beste kan doen. Mathijs heeft jarenlange ervaring als hoofdinstructeur bij het rode kruis en zal uitgebreid ingaan op wat onderkoeling is, gradaties van onderkoeling, hoe je het herkent, wat je wel/niet mag doen. Maar het belangrijkste is natuurlijk het voorkomen van onderkoeling en tijdig ingrijpen. De avond sluiten we af met de juiste uitrusting voor het maken van tochten in de winter.

We starten om 19.30 in het clubhuis en de koffie en thee staan vanaf 19.15 uur klaar (trakteren op iets lekkers wordt altijd gewaardeerd).
Voor deze avond moet je je wel even opgeven voor vrijdag 3 november door een mail te sturen naar grootwater(at)kanorijnland.nl

Voor alle workshops die wij geven geldt een verplichte aanmelding (en afmelding) i.v.m voorbereiden en klaarmaken van het materiaal nodig voor de workshops.

Voor nog meer workshops vind je binnenkort meer informatie op de site

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

Rondje Roggenplaat

Deelnemers: Manon, Rein, Mathijs, Maarten, Jaap, Sophie, Gerard, Berend, Tjeerd en Desiree.

Start bij de Oosterscheldekering

De Oosterschelde kent geulen met sterke stroming waar je als kanovaarder maar beter de stroom mee kunt hebben als je vooruit wilt komen. Zoals we van haar gewend zijn heeft tochtleider Manon daarvoor de goede dag uitgekozen en om dat bevestigd te zien heeft ze de deelnemers gevraagd om de week voor de tocht de stroomatlas erbij te nemen en de details van het tochtplan te bestuderen.

We steken om 9.30 uur van wal om bij opkomend water de westkant van de Roggenplaat te passeren door het Oliegeultje dat sinds dit jaar toegankelijk is voor de watersport. Zonder noemenswaardige tegenstroom zitten we veel eerder dan gedacht, sterker nog zonder het door te hebben, in het Oliegeultje en stuiten we op de ondiepte van Neeltje Jans. Het tochtplan wordt bijgesteld, we varen niet langs de Roggenplaat maar steken gelijk over naar Colijnsplaat. We landen op een strandje voor de lunchpauze, behalve Sophie die een stukje gaat zwemmen. ´Als je de stroming volgt zit je zo bij je moeder in Zierikzee´, krijgt ze als advies mee.

Net wanneer we ons klaarmaken voor vertrek komt Nico Middelkoop met een groepje NZKV vaarders de hoek om. Ze komen onze kant op en we maken een praatje voor wij te water gaan en zij zich installeren voor een pauze. Later bij de oversteek van Roompot komen we nog een groep kajakkers tegen. Met een zuidoosten wind 3 Bft zitten we vlot aan de oostkant van Roggenplaat waar we op de Schelpenbank landen. Een zeehond steekt zijn kop boven water en verdwijnt dan achter de berg met schelpen om ons uit te dagen hem te volgen. Niet dus, we kennen de afspraken die gemaakt zijn tussen natuurbeheerders en watersporters.

Een zeehond op de Schelpenbank

Het laatste stuk varen we eerst langs de plaat. Bij het afsnijden van de bocht worden we afgestraft, we stranden bijna op de plaat bij afgaand water maar weten op tijd de rand te bereiken. We steken over bij Schelphoek, varen door de bij het dijkherstel achtergebleven caissons en daarna rest nog een half uur tot het strandje bij Burghsluis. Een mooie dag als afsluiting van het grootwaterseizoen, met veel zon en net genoeg wind voor wat golfslag, beter konden we ons niet wensen.

De Zeelandbrug op de achtergrond

Pauze op de Schelpenbank

Varen tussen de caissons door

Jaap

Voor alle foto’s klik hier.

 

Gepost in Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

Boerenbuurt

Met 20 deelnemers begeleiden we Nel op haar afscheid van de Vlakwatercommissie (‘Maar ik blijf wel varen hoor!’). Op de steiger moeten we wat inschikken en even na half tien zijn we weg. Zoveel kanoërs bij elkaar houden lukt natuurlijk niet, daarom wordt er regelmatig even stilgehouden door de snelle vaarders. Jos dirigeert de groep vanaf de Kaag sociëteit naar een ruime aanlegplek aan de overkant, groot genoeg om met de hele groep aan land te gaan.

Het is er drassig en we moeten laveren tussen de koeienvlaaien. Stoeltjes worden uitgeklapt, matjes uitgevouwen en dan werpt ieder zich gretig op de boterkoek en speculaas uitgedeeld door Nel.

 

Het vervolg gaat over twee grote plassen. Jeroen ver vooruit, hij wijst de weg naar de Boerenbuurt. De huizen en boerderijen aan weerszijden liggen op eilanden en zijn alleen per roeiboot en een veerpontje bereikbaar. Dan via de Kleipoel en Koppoel naar de smallere wateren die naar Oud Ade leiden waar we aanleggen voor de tweede pauze. De voetbrug in Oud Ade wordt door een vriendelijke bewoner geopend.

Dan rest nog een stukje langs diverse vaarten en de Does tot we bij de club aanmeren en het seizoen afsluiten met een verrukkelijke maaltijd klaargemaakt door Julienne, Marijke en Femke.

Jaap
(Foto’s van Alex)

Gepost in Verslagen, Vlakwater | 1 Reactie

Incident management oosterschelde

 Vandaag (zondag 1 oktober) zijn we met een klein clubje, Walter, Mathijs, Gerard en ik (Maarten).  Walter organiseert een ‘Incident Management’ dag op de Oosterschelde.  Opdracht: Neem al je sleeplijnen mee en ‘dress to swim’.  Nou, dan weet je het wel 😉 

Er werd een flinke wind voorspeld, 4 tot 5.  Mathijs had een mobiele windmeter bij zich en meette een hoge windkracht 4 bij vertrek.  Op de trailerhelling bij Schelphoek zouden we instappen, wegvaren en naar de caissons van Schelphoek varen.  Door de wind hebben we tijdens het instappen al direct golven en moeten we met de kont in de kuip, benen buiten boord wegvaren en eenmaal op het water, benen binnenboord en spatzijl dichtmaken.  Mathijs heeft een boot met kleine ronde kuip en kan niet zelfstandig zijn benen binnenboord halen.  Hij begint dus te varen, ik bied aan zijn boot te stabiliseren zodat hij goed kan gaan zitten.  Een plan dat faliekant mislukt, want we worden beiden direct door de wind weer op de trailerhelling geworpen.  Ik kan nog net voorkomen dat ik zelf moet uitstappen.  De volgende poging: Mathijs vaart op zijn boot iets verder het water op, ik stabiliseer zijn boot en Walter sleept 1 van ons.  Maar de snelheid waarmee we weggezet worden is hoger dan de snelheid waarop we aangehaakt worden, dus we worden weer richting trailerhelling geblazen.  We hebben nog geen 10 meter gevaren en zijn al druk bezig om het eerste incident te managen, het zou een uitdagende dag worden.  De laatste poging: Mathijs vaart weer op zijn boot, wordt direct door Walter aangehaakt waardoor hij niet teruggeblazen wordt en ik sluit aan om Mathijs zijn boot te stabiliseren.  Eindelijk succes!

  Vanwege de wind duurt het even voor we de baai van Schelphoek uit zijn gevaren.  Het water is onrustig en het klotst behoorlijk.  Hier begint de sleepoefening.  We vormen een treintje; de achterste moet zorgen dat de lijn waarmee hij wordt gesleept losgekoppeld kan worden en dan helemaal naar voren varen om de zelf de voorste sleper te slepen.  Zo gezegd, zo gedaan.  Het blijkt wel lastig om niet met je peddel in de lijn van de voorganger terecht te komen.  Daar begon ook de volgende situatie: Ik werd als achterste losgehaakt, maar de lijn van mijn voorganger zat om mijn boot heen.  Omdat de lijn over mijn voordek liep gooide ik de lijn over mij heen naar mijn achterdek.  Daar greep de lijn zich vast aan mijn pomp en voor ik het wist kwam ik achterstevoren in een sleep terecht.  Het ergste was: niemand had het in de gaten.  Ik probeerde dat nog te roepen, maar de wind en golven overstemden dat.  In de golven die van opzij kwamen probeerde ik de lijn van mijn pompt los te halen en uiteindelijk lukte dat.  Snel mijn boot draaien en weer naar voren om de voorste af te lossen.  In deze weercondities was het hard werken, we leken maar langzaam vooruit te komen.  Pauze op de schelpenbank, weer eerst benen buiten boord en daarna snel aan land en de boot veilig wegleggen om de volgende te helpen met aanlanden.

Na een mooie pauze op de schelpenbank de volgende sleepoefening: 2 personen vormen een vlotje dat door de overige 2 gesleept wordt.  Walter en Mathijs vormen het vlotje dat door Gerard wordt gesleept.  Ik sleep Gerard weer.  Inmiddels zijn de golven van opzij behoorlijk toegenomen en wordt het geconcentreerd peddelen en lastig koers houden.  Dan draaien de rollen om en worden Gerard en ik gesleept door Mathijs, die op zijn beurt door Walter wordt gesleept.  We waren op weg naar een strandje dat er niet blijkt te zijn, dus wijzigen we van koers op zoek naar een andere plaats om aan te landen.  We hebben nu de golven van achter en Gerard en ik zijn als vlotje bezorgt dat we in een surf terecht komen en in Mathijs zijn nek zullen belanden.  Mathijs geeft aan dat hij zijn lijn niet kan verlengen, dus we stoppen de oefening nu.  Opvallend is dat zowel Mathijs als Gerard, die zich tussen de voorste sleper en het vlotje bevonden, klaagden over harde klappen van alle kanten.  De voorste sleper, het vlotje en de golven geven enorme krachten op de lijn en de buikriemen en dat doet behoorlijk zeer zoals zij aangeven.  Sterker nog; Mathijs is er misselijk van geworden en stopt even met slepen.  Walter probeert het vlotje nog in een klein haventje te laten landen, maar Gerard en ik vertrouwen het niet en in overleg koppelen we de sleephaak los waar we gelukkig bij konden komen.  Mathijs is echt niet lekker en we varen het haventje in om even te rusten.

Eenmaal aan wal knapt Mathijs nog niet echt op en we besluiten zonder Mathijs terug te varen, boten op te laden om hem vervolgens weer op te pikken.

Gerard, Walter en ik vervolgen onze weg terug.  Zo moeizaam als de heenweg was, zo snel gaat de terugweg en al snel zijn we weer voor de baai van Schelpenhoek.  Ik wil nog even voelen hoe het is om in deze omstandigheden in het water te liggen en laat mij uit mijn boot vallen.  Een self-rescue zit er niet in dus is Walter zo aardig mij in mijn boot te helpen.  Vervolgens terug naar de trailerhelling waar we telefonisch vernemen dat Mathijs gelukkig weer is opgeknapt.

Het was een dag met hard werken, veel slepen, boot draaien in de wind, etc.  Absoluut voldaan zijn we weer naar huis gegaan.

Maarten

Voor alle foto’s klik hier

 

Gepost in Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

NK Groenlandrollen 17 september 2017

Dit jaar was het weekend Groenlandrollen in Rheezerveen een uitzonderlijk koud en nat weekend. Voor ons: Rein, Julit en mij, mocht dat de pret niet drukken. Op het water in je boot, goed ingepakt in droogpakken, anoraks en tuilik maakte het niet uit als het regent. De mensen op de kant zaten lekker droog in de partytent met goed uitzicht op het hele gebeuren op het water. Kortom, de gezellige en ongedwongen sfeer was er ondanks het weer ook dit jaar niet minder om.

Rein had dit jaar serieus geoefend om wat hoger te eindigen met de wedstrijden Groenland Rollen. Dit alles geïnspireerd door Julit, die dit jaar net is begonnen, maar alleen maar gelukkig lijkt als ze op haar kop onder haar bootje kan hangen. Ik heb ze het hele weekend ook alleen maar telkens even gezien als er gegeten moest worden, de rest waren ze druk bezig te spelen en te oefenen.

Met elkaar oefenen

Leuk om te zien dat het niveau van de ‘sport’ steeds hoger wordt en het aantal mensen met een eigen boot toeneemt. Er wordt het hele jaar door door velen veel intensiever geoefend omdat de concurrentie, en dus de competitie, sterker wordt. Niet alleen kon je dit weekend veel leren van de Deense David Tetzchner, speciaal overgevlogen als instructeur, maar iedereen gaf elkaar over en weer tips om de rollen nog beter uit te voeren of om een moeilijke rol alsnog onder de knie te krijgen.

Oefenen voor de Ropes

De zaterdag werd afgesloten met de wedstrijden snelvaren en harpoenwerpen. Zondagochtend werd er gestart met de Ropes Wedstrijden, deze zijn oorspronkelijk bedoeld om het gehele jaar door je rollen te kunnen oefenen. De Inuit Rope Gymnastics zijn ook uitstekend om je spieren en romp sterk te houden. Alleen bij ons doen er altijd maar weinigen aan mee, als je er niet bedreven in bent doet het PIJN!!!!!

Daarna eindelijk de wedstrijden waar Rein en Julit voor kwamen. Eerst moesten beiden op hun lijsten invullen welke rollen ze wilden laten zien waarna de wedstrijdkoppels werden samengesteld. Officieel moeten de deelnemers alle 34 rollen achter elkaar laten zien waar de factor tijd ook meespeelt. In sommige landen zelfs met het opnoemen van de officiële Inuit namen. Hier gaat het allemaal wat gemoedelijker. Soms worden er zelfs nog wat tips vanaf de kant geroepen of je competitiegenoot legt je nog even uit hoe je de rol het beste kan uitvoeren. Maar de jury, David, is wel streng en trekt genadeloos strafpunten af als het niet gelijk de eerste keer vlekkeloos uit wordt gevoerd.

Dit jaar is het Rein gelukt om de 4e plaats te veroveren en Julit heeft haar debuut gemaakt met de 7e positie. Gefeliciteerd beiden.

Hier kun je David in actie zien bij de Danish National Rolling Competition 2015

Hier kun je de wedstrijd van Rein zien en hier de wedstrijd van Julit.

Schuilen tegen de regen

De orka voor het harpoenwerpen

De wedstrijd

Manon

 

 

 

Gepost in Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

Toch nog naar Terschelling

Op de eerstgeplande datum (8 september) waaide het te hard, en niet alleen dat, ook aan de regen was gedacht. Twee weken later was het nagenoeg het tegenovergestelde: weinig wind, en nagenoeg geen golven. Alleen de zon was wat zuinig.

Op vrijdag verzamelden we (Manon, Rein, Chrystel, Edward, Berend) in Roptazijl, bij het gemaal. Een hoge dijk over, inpakken en wegvaren.

Koersje 350 tot aan de Oost Meep, daarna een meer westelijke koers naar de Noord Meep, met onderweg mysterieuze zeevlokken en af en toe een zeehond. Via het Oosterom – waar we even in een lekkere klotsbak terechtkwamen – kwam de Brandaris dichterbij. Prio 1 aan de wal waren natuurlijk de bitterballen, die er bij ons, na vierenhalf uur in de boot, goed in gingen.

Met onze rolkoffers in colonne door de winkelstraat naar de camping, op 25 minuten loopafstand. Na al deze inspanningen smaakte Manon´s nasi meer dan goed.

Zaterdag was ontspannen: uitslapen, op je gemak ontbijten, gezellig naar het dorp, een wandeling door het bos, gewoon op de camping blijven en relaxen, en aan het eind van de middag met z’n allen uit eten.

Zondag was duidelijk anders: voor zessen je bed uit, in het donker de tent afbreken, boot inpakken en naar de waterkant. Half acht vertrek, langzaam verscheen er licht over het Wad.

Het geplande bestek leidde ons via het Schuitengat naar de Vlietstroom, waar we hoopten van het opkomend getij gebruik te maken: tweeënhalve knoop stroom  mee leek ons wel wat.

Het was ons echter niet gegund want vlak nadat de koers in zuidwestelijke richting hadden verlegd, voeren we een dichte mistbank in. Maximaal honderd meter zicht. De koers werd dus verlegd om niet onverwacht in aanvaring te komen met een (veer)boot. Veilig, maar het voordeel van de stroom was wel weg. De feeërieke van de mist voelde na drie uur meer als een witte cocon, en we vroegen ons af of het ooit nog helder zou worden. Maar een paar kilometer voor Harlingen trok de mist gelukkig op. En alsof er nooit wat aan de hand was geweest stapten we, in een lekkere zonnetje, in Roptazijl weer aan de wal.

Zie hier voor alle foto´s.

Gepost in Algemeen, Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

Mistige Veluwerally

Camping De Worp in de mist (foto Saskia)

We zaten tijdens de ochtendschemering aan het ontbijt toen duidelijk werd dat we in dichte mist waren gehuld. Voor niets zo vroeg opgestaan, gonsde het door het kamp. Het vertrek werd eerst met een half uur tot 8.00 uur uitgesteld, later ‘niet voor 9.00 uur’, en daarna ‘voor onbepaalde tijd’. Door het lange wachten waren veel deelnemers verkleumd geraakt en daarom werd in de wigwam van het Veluwe Opperhoofd het vuur weer aangestoken. Tegen 11.00 uur werd door de rivierbeheerder het sein ‘vertrek om 12.00 uur’ geven.

Stroomopwaarts naar Gorssel varen was door het oponthoud geen optie meer dus we gingen met de hele Rijnland delegatie van acht opvarenden op pad naar de eerste controlepost in Wijhe. Even daarvoor landden we op een strandje voor de lunchpauze. Passerende wandelaars vroegen of deze kanotocht met zo veel deelnemers een doel had, ‘Ja we doen het niet voor de lol’ volgens Alex. Maar welk doel dan? Het antwoord zal altijd vaag blijven.

De lunchpauze in Wijhe en de middagpauze in Kromholt stelden ons voor een dilemma: relaxed onderuit gaan liggen of snel de versnaperingen naar binnen werken en verder varen. We wilden zeker voor sluitingstijd (20.00 uur) en liever niet als laatste in Kampen aankomen en ook nog bijtijds terug in Leiderdorp zijn. De soep in Kromholt was gloeiend heet, snel naar binnen werken zou toch niet gaan zonder je tong en slokdarm te verbranden dus maakten we geen haast om te vertrekken. Vanaf Kromholt waren we de laatste groep voor bestemming Kampen, dus kregen we het gepruttel van de reddingbrigade achter ons aan.

Klokslag 19.00 uur tikten we in Kampen bij de jachthaven aan waarna het tapijt op de trailerhelling werd binnengehaald en we de medailles konden afhalen. Speciale hulde voor debutanten Saskia en Leen. Bij het laatste daglicht werden de boten opgeladen terwijl ikzelf een plaatsje op het jachthaventerrein kreeg aangeboden om een nachtje te kamperen. Ik had drie dagen voor het IJssel avontuur uitgetrokken, zo lang kan ik maximaal weg van mijn huwelijkse plichten want daarna zijn er thuis geen schone borden meer en is de vuilnisbak vol.

Jaap
Zie hier de foto’s van Leen en Alex

Gepost in Verslagen, Vlakwater | Plaats een reactie

Laatste Vroege Vogels onder Nels vleugels

Zondagochtend vertrokken om 7.00 uur 9 vroege vogels voor een gezellige tocht.
Helaas 2 afzeggingen; beterschap.
Het is nog donker/schemerig als we de boten inpakken.
Mist op het water.
Via Does en Rijn naar de Meerburger Watering.
En ineens… kijk eens naar links… daar was hij, die mooie oranje bal.
Dan de Vrouwenvaart op.
De brug is dicht.
Frank de boot uit om hem open te draaien; Gezinus er ook nog uit, want wat gaat hij zwaar deze keer (volgende keer beetje kruipolie mee).
Via de Vliet uiteindelijk de stad ingevaren.
Iedereen slaapt nog lijkt wel; op wat hondenbezitters na dan.
In het Van der Werfpark de kleedjes gespreid, inmiddels was iedereen wel toe aan iets warms en ontbijt.
Gezellig was het weer… met elkaar rondom mijn gele tafelkleedje.
Na het eten nog heel wat grachtjes, de sterrenwacht en de hortus, de lage spinnenbrug onder het Kort Rapenburg.
Ook nog even het Waardeiland doorkruist en zo weer terug naar Leiderdorp.

Dit was mijn laatste tocht als vaarleider.
Na de ALV ben ik geen lid meer van de Vlakwatercommissie en mag iemand anders voortaan het ontbijt en de organisatie van deze tocht doen.
Ik ga met “pensioen”.
Ik blijf wel varen hoor!! Ik vind het nog veel te leuk.

Nel Kortlever
Zie hier voor alle foto’s.

Gepost in Verslagen, Vlakwater | 2 Reacties