Alde Feanen

Vlakwaterweekeinde! Van 4 tot en met 7 september.

Friesland, nabij natuurgebied de Alde Feanen.
Aanwezig: Marian, Jaap, Marijke, Julienne, Jan-Cees, Mathijs, Hilde, Adri, Jacqueline

Om 12 uur word ik opgehaald door Marijke, fijn! Bij de club aangekomen laden we de boten en gaan we op weg naar Friesland, naar camping de Veenhoop. Daar treffen we een enorm huis, groot genoeg voor 12 personen, dus coronaproof voor 9. Iedereen heeft een eigen slaapkamer, de kamer van Mathijs en Hilde heeft zelfs twee 2-persoonsbedden! Jaap, Adri, Jacqueline en ik hebben elk ons eigen tentje in het zachte gras naast het huis.
De steiger bevindt zich op 10 stappen afstand van het huis; er ligt ook nog zo’n plank waar Jaap meteen gebruik van maakt. Hij supt gezellig met Adri en Jacqueline in de kajak, een verkenningsrondje.
Ondertussen worden er boodschappen gedaan, geborreld en proberen wij de mooie oven aan te krijgen, want we willen wel wárme preiclafoutis van Hilde. Die wordt heerlijk opgesmuld samen met de 2 salades van Julienne en Marijke. Toetje; koffie en thee met chocolade. Daarna tevreden onze bedjes in. Tot morgen!

Zaterdag genieten we van een heerlijk luxe-ontbijt in het mooie grote huis, eitjes koken voor de lunch. Wanneer gaan we aan die zelfgebakken appeltaart van Julienne? Vóór vertrek? Mee in de boot? Toch maar uitstellen tot bij thuiskomst.

Doel van vandaag: inkopen doen in Grou bij de supermarkt aan het water. Prachtige route er naartoe: vanaf ons verblijf in De Veenhoop noordwaarts naar het Nationaal Park de Alde Faenen, met kleine watertjes tussen de voormalige turfwinning en grotere meren, mooie afwisseling. Een paar spettertjes regen, verder prachtig weer.

Westwaarts naar Grou voor de boodschappen, dan Zuidoostwaarts naar het Pikmeer en temidden van vele zeilboten en sloepen (goed opletten!) op zoek naar de Wijde Ee. Onze kaart blijkt zwaar verouderd, sindsdien zijn er heel wat plassen bijgegraven, maar dankzij de digitale hulpmiddelen vinden we onze weg naar de Modderige Bol en peddelen we door smalle en brede rivieren met laverende zeilboten terug naar ons Wetterhûs in de Veenhoop. Daar wacht ons de uitstekend gelukte appeltaart van Julienne.

Terwijl Jaap, Jan-Cees en Marian een overheerlijke nasimaaltijd klaarmaken, zitten de anderen alweer aan de borrel. Pas op voor de Grapperhausjes: niet te dicht bij elkaar zitten! Bijzondere gespreksonderwerpen: hoe ontwerp je een ademend spatzeil? Met een ventilator of met ingebouwde snorkel. En: via de Gulden Snede komen we op de verhoudingen van een A4’tje, hoe bewijs je die? Vouw een A4’tje doormidden, goochel wat met formules en je komt uit op √2.

Een sjoelbak zorgt ’s-avonds voor vertier en opwinding, zodat menigeen daarna de slaap niet kan vatten in tentje of luxe bed.

Hilde

 

 

 

Zondag belooft weer een mooie dag te worden met veel zon en voorbijtrekkende wolkenpartijen. Maar natuurlijk zijn we voorbereid op een regenbui.

Langs de Hooidamsloot (bescheiden naam voor een breed kanaal) zijn we binnen een half uur in de Alde Feanen. Boven de eerste de beste sloot die we ingaan zien we een Zeearend, en een tweede, en een derde. Ze cirkelen rond de boomtoppen en bij de landing in een boomtop buigt die flink door onder het gewicht van de ´vliegende deur´. Wij gaan ook op zoek naar een landingsplek en vinden die op een eilandje in het Diepe Gat (onbescheiden naam voor een plas die volgens onze metingen nauwelijks twee meter diep is). Op het Zandmeer is er even sprake van een misverstand: iemand meent het commando ‘stuurboordwal aanhouden’ te hebben gehoord terwijl de meeste groepsleden door het midden gaan. Daardoor liggen we al snel een paar honderd meter uit elkaar. De vaarleider grijpt in en legt uit dat de term stuurboordwal aanhouden niet geldt voor een meer waar genoeg ruimte is. Dus, volg de vaarleider.

Via een smalle sloot komen we op de Saiterpetten waar we twee mogelijkheden hebben om op het Prinses Margrietkanaal te komen. We kiezen voor de ‘lange weg’ om zoveel mogelijk van deze plas te kunnen zien. Op het kanaal is het rustig. Een containerschip is net voorbij, verder zijn er alleen wat motorjachten. Een inktzwarte wolk komt dichterbij waanneer we een haventje binnenvaren waar we willen lunchen. In allerijl worden boten op de kant gehesen en poncho’s aangetrokken voordat de hemelsluizen opengaan.

De regen trekt voorbij en bij de laatste druppels laten we de boten in het water zakken. Voorbij het pontje van Sijteburen is het opnieuw raak, een flinke plensbui stort zich op het meer dat we opdraaien voor het laatste uur dat ons nog scheidt van het Wetterhûs. Drijfnat komen we aan, gelukkig liggen er droge kleren op ons te wachten. Na een stevige chilimaaltijd, klaargemaakt door Adri, Jacqueline en Mathijs, sluiten we de dag af met een borrel en een avondwandeling.

Jaap

Foto’s van Hilde en Julienne

Dit bericht is geplaatst in Verslagen, Vlakwater. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.