Brandingvaren

Ik moet het eerlijk bekennen. Ik ben gaan kajakken bij Rijnland voor het oer-gevoel. Hier in de Randstad is alles behoorlijk aangeharkt en vol, maar zo gauw je die vijf meter en een beetje het water in schuift waan je je in een andere wereld. Ultiem ervaar ik dat bij een oversteek naar een wadden eiland én op de Noordzee tussen de golven in het zoute water met het zand nog aan je laarsjes en de broekspijpen van je droogpak. Tegen wind over golven heen wippen en voor de wind sprintjes trekken om een mooie surf te pakken is een totaal ervaring.

Ik moest er dus zondag de 13e gewoon bij zijn. Het kwam niet uit. Na de een overvolle  maand september hadden vrouw en kind ook wel weer eens recht op een beetje aandacht en ik ikzelf kon een dagje op de bank best gebruiken. Maar toch. De wijds-heid trekt.

Een week lang naar de guidance en guidance meerdaagse verwachting gekeken. Zilt weekend weerbericht gekeken. Windguru alle modellen twee maal daags gecheckt. teletekst 707. Toegegeven het zag er niet best uit. Geen branding, maar wel onvoorspelbaar weer met kans op onweer, zware windstoten en hoe dan ook toenemende wind tot voorbij ZVE omstandigheden.

Toch kwam zaterdagavond dat verlossende berichtje. Het gaat door.

Aangekomen bij Langevelderslag waren vier wildwaterbootjes al druk in de branding aan het spelen. Branding????? Nou ja, er stond 1 golfje van 30 cm. Wind was er wel.

Ik probeerde een rolletje en ja hoor het eerste incident van de dag was een feit. Of ik gewoon liep te klooien of dat toen mijn achterste luik al los was waardoor de boot uit balans lag laat ik maar in het midden. Uitstappen en er weer inklimmen dus. Maar ik kieperde steeds om. Berend hielp me uiteindelijk vlot terug in de boot die volkomen onstabiel aanvoelde. Op strand het achter compartiment van mijn Perception essence leeggepompt en vastgesteld dat het luik niet meer is wat het geweest is (mijn lunch van gegrilde aubergines met hamblokjes ook niet meer trouwens). Met een deuk in mijn ego en in mijn zelfvertrouwen toch maar weer het water op.

Frank en Matthijs besloten om wat verder op zee in wat ruiger water parallel aan de kust een stuk richting  Zandvoort te varen. Wind tegen stroom zorgde voor heerlijke golfjes om vanaf te surfen. Dan tegen wind in terug waarbij de golven net de goede vorm hadden om je er over heen te trekken en dan van de golf af te glijden. Dat maakt het leven tegen wind in toch een stuk aangenamer.

De lunch terug bij Langevelderslag was op een strand vol zondag wandelaars. Gezellig 200 m naar links wandelen, dan nog de uitputtende 200 meter naar rechts en hup terug naar de auto of naar het terras. Frank nam de tijd om aan een voorbijganger enige uitleg te geven terwijl de rest van ons vanuit de passerende strandrups werd toegezwaaid door gezellige bejaarden met een sjaaltje om de nek.

Na lunchtijd weer het water op waar Frank als volleerd acteur zomer plots zijn evenwicht verloor en ook niet wist te rollen. Jammer alleen van die neusklem die wat afbreuk aan dit hyperrealisme.

We wilden in de middag eigenlijk nog een stukje zuidwaarts tegen wind in dan opnieuw lekker surfen, maar de combinatie van deining en een deels weggevallen wind waren voor Marjan allerminst aangenaam. Wederom bleek hoe fijn het is om als redelijk gedisciplineerde en ingespeelde groep (Lennert had het over de usual suspects) op het water te vertoeven. Als een kudde zwermden we compact om Marjan heen terug naar het strand. Ondergetekende haakte hier ook af om zijn gelieven te gaan vertieren, maar de rest heeft nog een tijd verder gespeeld met reddingen onder leiding van Frank en Matthijs.

Dat was het dan voor de heerlijke zee in 2019, voorlopig moeten we het doen met wintertochtjes, de zwembadtrainingen en de theorieavonden.

Dirk

Dit bericht is geplaatst in Grootwater, Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.