Hard en Ver

Rondje Roggenplaat, 25 augustus 2019

Hard en ver, dat waren de steekwoorden voor de lange tocht over de Oosterschelde, in de bewoordingen van Frank – die graag verkleinwoorden gebruikt – het ‘Rondje Roggenplaat’. Hard omdat we wilden proberen tussen 9.00 en 12.00 uur, nog vóór de kentering, van Burghsluis naar de Zeelandbrug te varen, inclusief koffiepauze op het strandje bij Colijnsplaat. Ver omdat we op deze tocht de hele westelijke helft van de Oosterschelde te zien kregen, met de kusten van Noord-Beveland en Schouwen-Duiveland. Onder deze omstandigheden – zonnig, warm, geen wind en geen golfslag, moest dat met deze groep te doen zijn. Ook voor David die weliswaar net lid geworden is, maar al aardig wat ervaring heeft met lange kanotochten.

Met 10 deelnemers stapten we op het strandje van Burgsluis in de boten om langs de gele tonnen van de Stormvloedkering richting Oliegeultje te varen, een smalle doorgang langs de rand van de Roggenplaat. Vanaf de zuidrand van de plaat zagen we Colijnsplaat vaag aan de overkant liggen. Rekening houdend met de stroming gaf tochtleider Frank de goede kompaskoers aan om bij het strandje aan te komen. Vanaf het strandje volgden we de kust naar de Zeelandbrug om daar tussen de pijlers door te slalommen en te spelen met de stroming en keerwaters. Frank hield de groep nauwlettend in de gaten, zodat er niemand ongezien kon afdrijven of in de keerstroom omvallen.

Vanaf de brug deden we een transito-peiling waarbij we, met een forse zijstroming, de eerstvolgende boei en de kerktoren van Zierikzee op één lijn hielden. Vanaf de zijkant een mooi schouwspel volgens Frank, 9 kano’s op een rij met de neus naar rechts gedraaid.

Op het strandje bij het havenkanaal van Zierikzee kwamen de bammetjes en salades tevoorschijn voor een welverdiende rust na al het gedraai.  Op hun laatste weekend als vrijgezel vermaakten de tortelduifjes zich in het zwemwater voordat ook zij op de kant klommen voor de nodige rust en versnaperingen.

Met nog steeds een forse stroming in de rug legden we het laatste deel van de tocht af terug naar Burghsluis met een korte stop bij Plompetoren waar we, al was het maar om af te koelen, zwem- en reddingsoefeningen deden. In de haven van Burghsluis vergaapten we ons aan het passagiersschip de ‘Onrust’; daarover later meer.

Jaap
Voor alle foto’s klik hier

Dit bericht is geplaatst in Grootwater, Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.