Nieuwkoopse Plassen

Tijdens de meteocursus van vrijdag hebben we onder de bezielende leiding van Rein de weerkaarten bekeken. De weersverwachting die we daaruit hebben afgeleid gaf wel te denken: nachtvorst, gevolgd door sneeuw in de vroege ochtend overgaand in regen bij een temperatuur net boven het vriespunt. Kunnen we wel varen onder zulke omstandigheden, zo vragen we ons af. Er is maar één manier om daarachter te komen, en zo gaan we een uur later dan gepland met 7 deelnemers van start op de Vlietsloot. Vanwege de hardnekkige mist is het zicht beperkt tot ruim 100 meter, de oriëntatie wordt daardoor nog een hele uitdaging. Deze gedachte is nog niet uitgesproken of we varen mis. Een stukje terug en linksaf tussen twee eilandjes door brengt ons weer in de goede richting.

We betreden een wereld van louter grijstinten. De mist en de sneeuwresten dempen ieder geluid. Op de zeldzame momenten dat er niet gepraat of gelachen wordt, zijn alleen de peddels in het water te horen. Meerkoeten zijn in dit seizoen geen bootjes gewend, ze zoeken haastig een heenkomen als wij naderen. Een reiger is niet onder de indruk, hij blijft naar het water staren en een roofvogel hangt in de lucht op zoek naar beweging tussen het riet.

Op de picknickplaats is het dringen. Er zijn wel plekken met meer ruimte om aan land te gaan, maar deze geeft de beste beschutting ook al staat er weinig wind. Marco schuift zijn boot in het riet om hem ´te verstoppen voor de Vietcong´, Sophie volgt braaf zijn voorbeeld. Femke en Frank voelen zich in de boot het beste beschermd tegen de kou, de anderen kruipen bij elkaar op een bankje om hun havermout, noodles en krentenbollen weg te werken.

 

 

 

 

 

 

Na de pauze gaan we de plas op, volgens de gids van Natuurmonumenten (een paar jaar geleden) ‘veel te gevaarlijk want alleen voor ervaren kanovaarders’. Gevaren zijn vandaag niet te zien, sterker nog er is helemaal niets te zien want de oevers verdwijnen al snel in de mist. Of het moesten de klippen (‘veenvulkaantjes’) zijn, stukken veenbodem die door gasontwikkeling omhoog gedrukt zijn en net boven het wateroppervlak steken met steevast een aalscholver als tijdelijke bewoner.

Het is een bijzondere ervaring om in het niets op te gaan en na een minuut of 10 de spookachtige gedaanten van kale boompjes gewaar te worden. We vinden het bruggetje waar we afscheid nemen, want voor Alex, Frank en Sophie is de tocht te kort en zij varen terug naar Leiderdorp. Met ons vieren, Marco, Dirk, Femke en Jaap varen we langs Nieuwkoop naar de volgende pauzeplek voor een kop soep en een boterham. Over de Noordeindseplas met de rechteroever nog net binnen zichtafstand varen we verder richting de kade van Noorden waar we uitstappen en ons tegoed doen aan een welverdiende versnapering in het café.

Jaap

Foto’s van Frank en Alex

Dit bericht is geplaatst in Verslagen, Vlakwater. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Nieuwkoopse Plassen

  1. Marco zegt:

    Leuk verwoord Jaap en nogmaals bedankt voor het initiatief. Het was een topper!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.