Een dagje buiten spelen

ZONDAG 14 OKTOBER 2018:  KANO VEILIGHEIDS TEST DAG (KVT) KANORIJNLAND

Van de twee cursussen Kano Vaardigheid A (KVA) deden negen mensen mee met deze dag.
Birgit, Dirk, Harro, Jan Cees, Julit, Jeroen, Lennert, Marian en ik.
Het is een combinatie van leren, oefenen en het halen van de test.
De focus ligt, zoals de term al zegt, op veiligheid. Er is veel aandacht voor wat je bij je hebt voor die veiligheid, zoals verbandmiddelen, spul om jezelf en anderen warm te houden, voeding, (warm) drinken en communicatiemiddelen. Ook gaat het een logische stap verder op KVA, waarbij je jezelf kunt (laten) redden. Nu moet je ook een ander kunnen redden en zonodig in veiligheid brengen.
Vereisten zijn verder onder andere: Uit de kano te water gaan zonder dat die omslaat. Vervolgens een eind zwemmen met de kano en er weer in klauteren.  Het slepen van andere kano’s op verschillende manieren. En een paar basale EHBO-verrichtingen en niet aarzelen de hulpdiensten op te roepen.
De (bege-)leiding en het afnemen van de test deden Arjan van Brakel en de speciaal daarvoor uit Kruisland in Brabant gekomen Max van Uden.

We staken samen met de deelnemers van de slottocht van wal. Zij gingen er op uit en wij bleven op de voor oefingen fantastische Munnikkenplas bij onze club.
Het water was door de recente zomerse oktoberdagen niet te koud en de zon hielp mee om de toch al goede sfeer te verhogen. Wat wind zorgde voor niet al te tamme oefencondities.

Vooraf hadden de meesten -als dat al niet dik in orde was- hun uitrusting verder op orde gebracht.
Verbandmiddelen aangeschaft en gekeken wat er niet in de boot hoefde en wat juist wel. Zo had ik twee clipjes aan mijn zwemvest gemaakt. Eén om de lus van het spatzeil aan mijn schouder te houden bij het inklimmen van mijn boot. (Iedereen die op het achterdek blijft hangen aan zijn of haar “schortje”  snapt waarom) en een om een lijn van de kano aan te klikken bij het zwemmen met de kano, zodat ik twee benen en twee armen vrij heb om te zwemmen.
(Wat ik dan weer niet had was een lijn met twee clips op het voordek, vlak voor de kuiprand voor de contactsleep. Maar gelukkig voldeed het lijntje waarmee ik mijn bidon zeker, uitstekend.) Zo blijft een boot vlak naast je. Belangrijk als de bevaarder daarvan onwel is en je contact wilt houden en stabiliteit bieden. Zo kan je zelf slepen of als vlot gesleept worden, leerde en deed ik op deze dag. 

In de oefening speelde Dirk hierbij zeer overtuigend en realistisch slachtoffer. Julit en ik haakten snel vast aan Dirk’s boot. Informeerden naar zijn (on-)welzijn terwijl Jan Cees sleepte en Marian de communicatie verzorgde. Een soortgelijk scenario werd tegelijkertijd opgevoerd door Birgit, Harro, Lennert en Jeroen.
We voeren naar het strandje,  Brachten Dirk aan wal, pakten hem goed in, hielden hem met een dwarsgezette kano uit de wind en “verwittigden” de hulpdiensten. Belangrijk aandachtspunt:
Hoe leg je aan de hulpdienst uit waar je bent? Een plaats- , laat staan straatnaam en huisnummer heb je waarschijnlijk niet voorhanden! 

Aansluitend namen we pauze. Er kwam een praktisch schuilhutje tevoorschijn. Het heet BOTHY-BAG en houd je uit de wind en de regen. Ze zijn er in allerlei formaten. Van één tot tien persoons.

Weer op het water deden we nog  allerlei natte en reddingsoefeningen, waarna we terug naar de club gingen, waar Manon warme soep had gemaakt.
Iedereen die meedeed heeft de test gehaald. Met de kanttekening dat KVT een basiscertificaat is en dat in zwaardere (weers-) omstandigheden de (zelf-) reddingen sneller moeten.
Van Max kregen we het compliment dat onze uitrusting prima in orde was en vooral dat we actief en lettend op elkaar snel hielpen waar nodig.
Na citering van dit mooie compliment aan onszelf spreek ik grote dank uit aan:
Manon, die dit allemaal regelt en doet. Freek die een degelijke EHBO-avond  verzorgde, Arjan die de examens en de administratie daar omheen doet en uiteraard Max van wie veel opstaken.
En uiteraard Matthijs, die vele onderhoudende EHBO avonden verzorgde.
Ik persoonlijk dank, behalve Arjan en Max vooral mijn mede-deelnemers die voor mij een dag waar ik ook tegenop zag tot een zeer plezierige dag buiten maakten.
Het voelde ik alsof weer een jongetje van elf jaar was, die heerlijk met vriendjes en vriendinnetjes had buiten gespeeld.
Tot slot weer serieus: Dit wordt gedragen vanuit betrokken mensen van grootwater.
Maar het is zeker nuttig en belangrijk  op elk soort water, ook het allervlakste. 

Ab Kuling

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Grootwater, Kanovaardigheid, Verslagen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op Een dagje buiten spelen

  1. Birgit zegt:

    Was vooral een hele leuke dag! Ondanks dat we al heel vroeg ‘om’ moesten. Viel alleszins mee.

  2. Jeroen zegt:

    Veel dank aan onze cursusleiders en examinatoren. Wat een mooie vereniging zijn we toch met al die mensen die dit doen in hun vrije tijd!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.