Examen KVA

Voor het eerst werd bij Kano Rijnland een KVA-(Kajak Vaardigheid A)-opleiding verzorgd.

Deze opleiding wordt steeds meer voor tochten en cursussen (o.a. grootwater) als minimale eis verplicht gesteld om te mogen deelnemen.
Reden voor een aantal mensen  van de kanovereniging om deze opleiding te willen gaan volgen en een mooie uitdaging voor instructeurs van Kano Rijnland om deze opleiding voor op de eigen locatie te organiseren. Voor de cursus werd 1 gastinstructeur ingevlogen, wat het totaal aan instructeurs op 9 bracht.

De cursisten kregen in totaal 8 lessen en nog een theorie-avond met o.a. EHBO. Ook de wintertrainings-avonden gingen deels over KVA-onderwerpen, zoals de vaarregels en onderwerpen als uitrusting en onderkoeling.

 

Hieronder volgt een indruk van alle deelnemers:

Er waren wel 9 instructeurs die hun uiterste best deden om onze kanokunde te verbeteren. Zelfs buiten de lesuren om. En overdag werden extra inhaallessen georganiseerd.

Er werd kanopolo op een poloveldje gedaan met een zeekajak. Hoe gek én leerzaam wil je het hebben.
Er werd zittend op het achterdek van de kano geslalomd om de boeien van het poloveld. Zo goed voor het zelfvertrouwen!
Er werd een mooie slag aangeleerd, maar wel door een virtuele kabouter op de voorplecht elke keer een stomp tegen zijn neus te geven. En de lage steun werd aangeleerd door een denkbeeldige eend met een harde klap op de kop te slaan. Maar juist deze ‘eend’ hielp sommigen over de angst voor de lage steun heen. Altijd gedacht dat kanovaarders lieve, aardige, sportieve mensen en vooral natuurliefhebbers waren… tja als het maar werkt.
Er werd waargenomen dat het wel een beetje vreemd was om de gastinstructeur met zijn bovenlichaam nagenoeg dwars in zijn kajak te zien zitten, als ware zijn onderlijf niet aanwezig. Maar zo werd wel goed het achterstevenroer aan ons duidelijk gemaakt.
Er werd met prachtig door de instructeurs gemaakt lesmateriaal gewerkt; pijlen op peddelbladen geplakt, boeien van lege plastic flessen aan bakstenen in het water, Miss Rijnland, bootjes van hout en papier, houten bruggen met alle mogelijke verwisselbare verlichting, waarmee cursisten op hun buik op de grond alle mogelijke situaties konden nabootsen. ‘
Er werd door cursisten veel met elkaar geoefend en opbouwende kritiek aan elkaar geleverd.

Er werd lekker geoefend en nog meer gelachen. Vooral veel gelachen.Het was een gezellige groep cursisten.  En het waren bovenal enthousiaste, bevlogen instructeurs.
Door de inzet van de verschillende instructeurs en het zo op verschillende manieren aangeboden krijgen van de lesstof, kon iedereen er voor hem/haar juiste manier uithalen, wat geleerd moest worden .

Het theoretische examen werd door iedereen ruimschoots gehaald, niet omdat het te makkelijk was, maar vooral omdat iedereen er serieus mee bezig was geweest.
Het praktische examen werd een feestje. Aanvankelijk niet voor allen, want het bleef natuurlijk wel een examen. Maar alle cursisten hadden door de enthousiaste inzet van onze instructeurs genoeg zelfvertrouwen opgebouwd om het examen te halen.

En jawel, we hebben het toch maar mooi allemaal gehaald!

Alle instructeurs: Arjan, Walter, Rein, Freek, Berend, Mathijs, Tjeerd, Manon en Anthony,  allemaal namens alle cursisten, hartstikke bedankt.

De foto’s zijn hier te zien.

Birgit

Dit bericht is geplaatst in Kanovaardigheid. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.