Bergseplassen

‘Als de wind zo sterk was als tijdens mijn proefvaart, dan waren we niet aan de Bergseplassen toegekomen,’  zo luidt de waarschuwing van Gert. Maar de steiger aan de Bergse zijde van de Rottedijk ligt er nu vredig bij, zonder overslaande golven. Op de Rotte was weinig te merken van de wind, maar nu moet er hard gewerkt worden om in een stevige bries naar de brug te varen die naar de tweede plas leidt. Een mooie plas waar Gert ons tussen de vele eilandjes leidt, omringd door luxe villa’s, eenvoudige tuinhuisjes en een in verval geraakt Van der Valk Hotel.

Terug naar de Rotte hoeft er niet te worden overgedragen maar gaan we door de sluis. Die is gratis maar Gert geeft de sluiswachter ‘een stevige fooi’ om hem gunstig te stemmen. Verstandig want ik kan je zo een aantal geintjes vertellen die sluiswachters met kanovaarders uithalen, waarschijnlijk omdat ze afwijken van ‘normale’ (lees: gemotoriseerde) schippers.

In de aankondiging van de tocht was geadviseerd om een regenjack mee te nemen vanwege de kans op een verdwaalde bui. We krijgen een paar spetters, gelukkig maar anders had mijn geloofwaardigheid als weerman een flinke deuk opgelopen. Het blijft bij een lichte, korte bui en de jasjes gaan na de sluis alweer snel uit. Onder een bewolkte hemel varen we in anderhalf uur terug naar de instapplek bij Bleiswijk.

Foto’s van Jeroen zijn hier te zien.

Jaap

Dit bericht is geplaatst in Verslagen, Vlakwater. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *