Vrije uitloophonden in Berkhout

Zondag 14 augustus was de tocht in de buurt van Hoorn. Twee tochten uit het boekje van Rob Nuy waren door Nico omgevormd tot een tocht voor ieder wat wils. De verwachtingen waren blijkbaar hoog gespannen, want 17 vrouwen en mannen kwamen aan de start. Acht uur bij de club en tegen kwart over tien bij de kanovereniging Flevo in Hoorn, was de afspraak. Alles verliep veel vlotter, er was zelfs hoop op een kop koffie, want de vaarleider, die ook op kwart over tien had gerekend was er nog niet. Nico arriveerde even later en had gedacht eerst koffie te kunnen drinken voordat de rest aankwam. Geen koffie dus, maar wel wegvaren om 12 over tien, een zeer snelle start.

001

Het weer was prima, 20 graden, geen wind en ook bijna geen zon, maar met 18 (bemande) boten wel een hele gezellige groep. We voeren het dwaalpark in, direct al stilte en een mooie omgeving. Na wat duikers en velden met gele bloemen gepasseerd te zijn, die zo vroeg op de dag nog niet eens open stonden, gingen we de A7 voor de eerste keer onderdoor richting Berkhout. Bobeldijk en Berkhout hebben veel bruggetjes over veel sloten. We genoten van de rust, we waren alleen op het water, maar bij elke brug waren er honden die ons blaffend verwelkomden, of wilden afschrikken en zeker de rust verstoorden. Eieren van vrije uitloopkippen is misschien een pré voor mens en dier, zoveel vrije uitloophonden zijn dat zeker niet, het was wel een beetje te heftig voor onze oren. Hopelijk een streekgebonden fenomeen. Iedereen genoot desondanks van de verdere stilte en de natuur.

Na een uur dronken we koffie met veel koek en stroopwafels aan een mooie waterkant, waar makkelijk uit te stappen was. Eenmaal weer in de boot, Alex kon het niet laten om via het water erin te klimmen, voeren we naar de mooie achtertuinen van Berkhout. Echter niet nadat Jeroen een geweldige rechtse hoek demonstreerde. Waarschijnlijk was hij zelf ook verbaasd, zeg maar gerust dat hij van de uitwerking ervan ondersteboven was. Nadat hij was bijgekomen van de verbazing gingen we vrolijk verder.

Instappen na de pauzeDe lunch, na een voorafje van bramen, genoten we wederom bij een mooie uitstapplaats, helaas zonder damestoilet. Even later begon zelfs de zon interesse in ons te tonen. Het dwaalpark werd een tweede maal door gekanood. Vervolgens maakten we nog een uitstapje naar een aquaductje, waar twee poldersloten over elkaar kruisen. Grappig om te zien dat je over een andere sloot heen vaart. Ondanks dat we in totaal 4 maal de A7 kruisten, werd de tocht toch gekenmerkt door stilte en natuur. Gedurende de hele dag hebben we maar 4 rustig varende motorbootjes gezien. Dit was heel prettig, alhoewel het ons verbaasde met zulk mooi vaarwater. Na een mooie en ontspannen tocht van 17,5 km kwamen we weer bij de kanosteigers terug. Volgend jaar hopen we weer op zo’n mooie tocht, met zeker een grote opkomst zoals deze keer.

Nico
Zie hier de foto’s van Jaap
Foto’s van Nico vind je hier.

Dit bericht is geplaatst in Verslagen, Vlakwater. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.