Peiling en pijlers op de Oosterschelde

Acht deelnemers verzamelen zich om 9.00 uur op het strandje bij Zuidbout ten oosten van Zierikzee. De zon laat zich niet zien, er valt af en toe een verdwaalde spat uit de lage bewolking. De noordenwind kracht 2 tot 3 is ideaal voor beginners om wat ervaring met golven op te doen, maar tochtleider Arjan heeft vanwege de verwachte aantrekkende wind gemeend dat de tocht niet geschikt is voor beginners. Een verstandig besluit zo zal later blijken.

LowRes150DPI_DSCF1080Ik neem de rol aan van ‘assistent tochtleider in opleiding’. We mikken op het midden van de Zeelandbrug bij de oversteek van de eerste vaargeul, met de groen-rode boei als steunpunt halverwege. Zodra de boei in zicht is varen we, met de brugpijlers op de achtergrond, op ‘zichtpeiling’. Langs de brug varend spelen we met de stroming, stil water en keerwater, volgens de kenners veel leuker bij springtij waarvoor we net een paar dagen te laat zijn. Na tien pijlers hebben we genoeg gespeeld en richten we ons op het haventje van Colijnsplaat.

LowRes150DPI_DSCF1089De wind heeft hier vrij spel, is toegenomen tot kracht 4 en heeft flink wat golfslag opgebouwd. De golven zijn onvoorspelbaar en vallen de kanoërs in de flank aan. Daarom worden de voor- en achtervaarder opgeroepen om compact te varen en is het verzoek aan de overige vaarders om dicht achter de voorvaarder te blijven. Dat gaat goed tot ik na tien minuten een witte boot zie die even daarvoor nog rood was. De bodem, besef ik, en ik wijs een redder aan die het eerst bij de zwemmer kan zijn. Die wordt snel en veilig weer in zijn boot gezet, tot vijf minuten later de kreet ‘capsize!’ klinkt uit dezelfde hoek. Twee vrijwilligers maken zich klaar voor een sleepje en intussen wordt de onfortuinlijke vaarder weer in zijn boot gezet en door de redder gestabiliseerd. Zo gaat de sleep langs de havenmond naar het strandje even verderop. De golven nemen in kracht af en de sleep wordt losgekoppeld waarna de groep ontspannen op het strandje landt.

ColijnsplaatTijdens de lunchpauze onder een uitgevouwen tarp wordt De Haas Express gebeld en een half uurtje later is Rein daar. Intussen is het laagwater geworden, het strandje is drooggevallen. Het is een worsteling door de zwarte drab waar de een na de ander vast komt te zitten of omvalt. Eenmaal op diepte spoelen we de vieze troep van onze handen en voeten.

 

slijk2

 

Met één deelnemer minder steken we met de neus in de wind de vaargeul over, daarna tussen twee mosselbanken door en dan met een wijde boog naar de havenmond van Zierikzee. De oversteek van het havenkanaal gaat niet vlekkeloos: er is druk verkeer van zeiljachten en we slagen er niet in om in gesloten formatie over te steken. Dat doen we volgende keer beter, op een commando dat voor iedereen hoorbaar is.
Terwijl de zon tevoorschijn komt, pikken we een beetje stroming mee vanaf de havenmond terug naar Zuidbout. Na het sjouwen, omkleden en opladen vieren we de hereniging op de camping waarna onze wegen zich scheiden. De helft blijft op de camping om nog een paar dagen te varen en van het buitenleven te genieten.

De foto’s van Arjan (23 mei) en Rob (24 mei) vind je hier en op Picasa.

Jaap

This entry was posted in Grootwater, Verslagen. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.