Spui en Haringvliet

Het getij wacht niet dus er zat niets anders op dan vroeg te vertrekken. Tegen half tien duwden we bij hoogwater af in het haventje ‘De Rhoonse Grienden’ aan de Oude Maas, opvallend gelijkgezind wat kleur betreft, met 5 rode boten. De weersverwachting meldde wisselvallig weer met buien, opklaringen en een matige Noordwestenwind. Die wind voelden we alleen tijdens de korte buien, daarna was de wind weer weg en het Spui vlak als een spiegel. De meest fantastische wolkenluchten trokken links en rechts aan ons voorbij; het ene moment fel oplichtende wolken, gevolgd door inktzwarte wolken met regensluiers, en van tijd tot tijd een regenboog. Het leek een ontspannen tochtje te worden en ieder zat gezellig te kletsen. Bij Bernisse hielden we pauze in de windstilte achter het gemaal, daarna was het nog een dik halfuur peddelen tot het moment van de waarheid: wat doen we bij het Haringvliet, oversteken of niet?

In het Noordwesten waren geen buien zichtbaar. De wind was niet sterker geworden en we besloten het er op te wagen. De gesprekken verstomden, alle concentratie was gericht op de golven. Leon ging voorop en zat duidelijk te genieten met Marco en Maarten in zijn kielzog. Alex, die tot nu toe het hoogste woord had, werd opvallend stil. ‘Gaat het wel Alex, vind je het spannend of eng?’ werd er geïnformeerd. ‘Ik vind het (…)!’ was het antwoord. Maar spannend, eng of (…), we voelden ons sterk en behendig genoeg om schuin tegen de wind in de golven te bedwingen en in het zicht van de haven van Middelharnis bij te draaien met de wind mee.

In de beschutting van de havendam klommen we op de kant om bij te komen en wat te eten. Na de boterhammen hielden we weer een kompaskoers schuin tegen de wind in, om halverwege bij te draaien naar de mond van het Spui, netjes om het ondiepe, voor alle vaartuigen verboden natuurgebied heen. Met de stroom mee was het nog ruim twee uur ontspannen varen naar de jachthaven. We werden verwelkomd door dezelfde hondenwandelaar die ons in de ochtend had uitgezwaaid en die ons aanmoedigde om zoveel mogelijk van onze hobby te genieten. Met die goede raad in gedachten begonnen we aan de terugreis naar Leiderdorp.

Jaap

Dit bericht is geplaatst in Grootwater, Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *