Motorrijden in de Eifel – 28 mei 2010

Vrijdag, 28 mei 2010


Helaas, de dag begon nat, errug nat, veel te nat. Ik bedoel motorrijden is leuk, maar veel leuker als het asfalt enigsinds stroef is.

Rond acht uur zaten we aan de ontbijttafel te genieten van roerei met spek. Een goede bodem voor de lange dag. Er werden drie groepen gevormd. Een “snelle”, een “Normale” en een “Langzame”.

Ik mocht de snelle groep aanvoeren en snel reden we dan ook naar Bollendorf voor een volle tank benzine. Daarna werd het eerste gedeelte afgelegd in Luxemburg. Snel viel op dat Mathijs toch een heleboel
PK’s te kort komt. Maar goed, zo is de wet nu eenmaal. Hij mag met zeer grote vrachtwagencombinaties rijden, hij mag bij wijze van spreken in een Ferarri plaats nemen die de hoeveelheid in PK’s in vergelijking met
een Fiat Punto vele malen overstijgt, maar een motor met meer dan 37PK is in Nederland uit den bozen. Jammer, soms zijn het de PK’s en niet de remmen die je kunnen redden. Dank u, minister van verkeer!!!

Nogmaals de dag begon met regen dus zijn de eerste km’s met gepaste snelheid afgelegd, zelfs stilstand. Na een korte sanitaire stop had ik ook de motor maar even uitgezet. Het starten was daarna niet meer mogelijk.
Na het omdraaien van de contactsleutel gingen er wel lampjes branden, maar er ging geen brandstofpomp draaien en de startmotor deed het al helemaal niet. Ik werd aangeduwd door Marcel, maar de motor sloeg niet aan.
Niet zo vreemd natuurlijk als de brandstofpomp niet draait. Een inspectie van het geheel deed vermoeden dat er niets mis was. Daar het probleem optrad na het gebruik van de zijstandaard en het feit dat mijn
fiets een startonderbreking heeft, ging mijn verdenking toch uit naar dit onderdeel. Toch kon ik niets fout ontdekken aan deze schakelaar. Uiteindelijk heb ik de kabel gevolgd en de connector geinspecteerd.
Hier bleek vocht in te zitten en na schoonmaken werkte het geheel weer naar behoren. De rit leidde ons snel naar de Strammer Max die een ieder zich liet smaken.

Na de lunch kreeg de dichtbijzijnde ster, ik zal verder geen namen noemen daar het de zon betrof, plotseling de kans om het wolkendek te doorbreken met als gevolg dat
de wegen korte tijd daarna droog werden. Nu dit gaf een plotselingen verbetering. Ik reed net als de ochtend voorzichtig weg en voelde meteen dat de motor spoorde.
Het rijden viel meteen weg onder het motorrijders equivalent van het land waar het leven goed is. De bochten voelde aan alsof ze gemaakt waren om snel te nemen en in dit deel van Duitsland, en vermoedelijk ook
in andere delen van Duitsland, is dat ook zo. Snel en ontspannen werd het tweede deel van de toertocht uitgereden en we waren dan ook op tijd terug in Halsdorf om ons gereed te maken voor het diner.

Het avond was in een restaurant op zo’n acht kilometer van Halsdorf. Dit restaurant staat bekend bij de lokalen voor zijn formaat schnitsels. De lappen vlees hangen zoals dat heet over de rand van je bord.
Normaal gesproken weet ik daar wel weg mee, maar wanneer je zo’n 12 kilo afvalt wordt niet alleen je buikomvang kleiner maar blijkbaar ook je maag kleiner, er bleef dan ook een klein stukje over die door Ketu dan ook netjes
werd afgedekt met een servetje. vijftien euro lichter een een kilo vlees zwaarder reden we weer terug naar Halsdorf voor nog een biertje en een goede nachtrust.

Dit bericht is geplaatst in M.C. KanoRijnland. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *