Grootwater voor beginners – Grevelingen

Op 29 augustus lukte het gelukkig na 2x verzetten om de ‘grootwater tocht voor beginners’ tocht te organiseren op het Grevelingen meer. Mijn tweede groot water tocht voor beginners (na het IJsselmeer in 2019) omdat bijna alle tochten lijken te zijn voor gevorderden, waarbij de uitnodigingen meestal zo dreigend starten met wat je wel niet allemaal moet kunnen en waar je ervaring in moet hebben, dat ik het niet heb aangedurfd om me ergens anders voor aan te melden.

De zondag na de 29e was het prachtig weer, zonnig, 26 graden en vast een fantastische dag op het meer waar je waarschijnlijk je slalom had kunnen oefenen om de sups en zwemgasten. Gelukkig gold dat niet voor de 29e. In de aankondiging werd al aangeraden een warme muts en thee mee te nemen en, uiteraard, regenkleding. Verder werd voorspeld dat het een koude noorderwind met windkracht 4 zou worden en dat we de picknick op een leuk eilandje ook zouden bewaren voor een volgende tocht. Dus we waren voorbereid.

We waren met 7 personen. Toen we aankwamen bij het meer en de boten wilden afladen, begon het zachtjes te regenen, bleek het koffie restaurant gesloten en stonden er witte koppen op de best wel hoge golven. Saskia en Walter die ons vakkundig en onverschrokken begeleidden, keken blij, hadden steeds montere taal voor als een van ons (Berthold, Jolanda, Nieke , Ilse en moi, Joke, even iets minder vrolijk keek) en bleven vriendelijk doch dringend alle deelnemers die in de richting van de stenen golfbrekers afwaaierden moed inspreken om toch vooral het middenpad te blijven zoeken.  De noordenwind was inmiddels tot kracht 6 aangewakkerd en de witte koppen stonden op de golven.

Dus het werd een heerlijke dag. Na een half uur varen toch koffie drinken op het gras bij de haven. Tot Walter vond dat het nu wel welletjes was en we eens wat moesten gaan doen.  We mochten om een eiland heen varen om de volle golven te voelen, dat was leuk. En omdat ze recht van voren kwamen, ging dat best goed. Even draaien om terug te gaan leek even een uitdaging maar ging ook goed. Er lag een boot aan een steiger waar we een korte stop deden. De zeilers vonden dat het water te heftig was om verder te zeilen. Dus ze vonden ons redelijk onverschrokken en vonden dat we leuke dingen deden, vooral dat we mooi gekleurde kano’s hadden en waren enorm onder de indruk van Saskia die even een groenland rol voordeed alsof het niets was.

Het was fantastisch, geen dulle boel op spiegelglad water, het was gezellig en de organisatie en begeleiding helemaal top. Dus volgend jaar weer (en stiekem hopend op andere tochten waar nog-net-geen-beginner-meer maar verder niet erg ervaren leden ook aan kunnen deelnemen).

Door Joke

Posted in Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Ellemeet, zeekajakkamp van de NZKV, de Nederlandse ZeeKajakVaarders, 3-5 september2021

Ik heb me voor het eerst opgegeven voor een zeekajak oefenweekend in Ellemeet in de groep ‘beginnend zeevaarders’. Hoe dichter bij het komt, hoe meer ik er tegenop ga zien. Het helpt ook niet dat ik een week eerder op het Markermeer tot 2 keer toe de bodem van datzelfde Markermeer heb mogen bekijken. Waarom heb ik dan toch ook altijd mijn ogen open onder water?

Ik heb in het verleden best wel op groot water gevaren, ik ben zelfs een keer overgestoken naar Texel, vanaf ’t Kuitje bij Den Helder, maar dat is alweer 2 jaar geleden. En Corona heeft de meeste grootwatertochten stilgelegd, dus ik ben niet meer zo gewend aan golven.
Gelukkig ga ik samen met M., die ondanks veel meer ervaring en een zit in haar boot, als ware het een onderdeel van haar lichaam, toch ook wel wat nerveus is. Dat helpt gek genoeg. Dus samen gaan we op weg naar Ellemeet. Het belooft een prachtig weekend te worden, mooi weer en -gelukkig-  niet te veel wind, windkracht 3, uit Noorden of Noordoosten. Hoewel je dat aan onze kust nooit zeker weet hoe dat uitpakt met het tij.

Dag 1

We zijn lekker bijtijds, maar niet de eersten. Op een prachtig veld, met langs de kanten beschutting zetten we in een hoek onze tentjes op. Nog snel even een fles wijn gehaald in Renesse en verder die dag rustig aan en genieten van de zon. Op enig moment worden er wel oranje pionnen nabij onze tentjes neergezet voor 2 kampeerwagens, die nog moeten komen. De eerste camper kunnen we nog zo laten plaatsen, dat we nog steeds in de zon zitten. Het betreft 2 Belgische deelnemers, die later in onze beginnersgroep blijken te zitten. Nog voor de komst van de 2e camper verhuizen zij naar de andere kant van het veld, waar het gras deze kampeerzomer langzaam is verdwenen. Na het zelf gekookte eten en net voor het donker wordt de indeling van de groepen bekend gemaakt.

Behalve wij 2-en en de 2 Belgen zijn er nog 2 deelnemers in onze groep. Dus 6 deelnemers op 2 begeleiders. Gevraagd wordt naar onze kajakervaringen en naar wat we zelf verwachten op te steken dit weekend. Eén van de Belgen heeft nog nooit op grootwater gevaren en kanoot pas 2 jaar met zijn partner. Hoofdzakelijk op het kanaal bij Hasselt (B). Die partner heeft wel behoorlijk veel grootwater-ervaring, maar had de laatste keer, in 2018 een heel slechte ervaring en was sindsdien angstig. We  gaan de volgende dag een tocht varen vanaf Stellendam. Dit blijkt ook wel om ons niveau in te kunnen schatten.

Wel grappig, want ondanks het opkomend tij is de stroming toch richting zee, vanwege de openstaande Haringvlietdam; er is meer zoet uitstromend water dan opkomend zeewater.  Het water smaakt ook eerder zoet dan zout. Rond een boei staat behoorlijk stroming. Eén van de Belgen gaat om. Lelijk maar waar, wel een momentje waar je je aan optrekt, omdat je zelf niet degene bent, die naast de boot ligt.

In het begin zit ik wat onzeker in mijn kajak, maar allengs gaat dat beter. De mist, bij het opstaan,  trekt op en het wordt een schitterende dag. Warm zelfs. We blijven tussen de zandplaat en de dam en het wat verder liggende strand. In de verte menen we zeehonden op een zandplaat te zien. Voor de lunch gaan we tussen de deels onder water liggende bunkers door naar het strand. Na de lunch wordt in korte anorak de tocht vervolgd.
We doen wat oefeningen in de stroming rond een boei; de dynamische lage steun en het draaien op de steun. Dat blijkt een opmaat naar de volgende dag. Ik krijg meermaals te horen dat mijn Nordkapp niet zo’n stabiele boot is, geen ‘beginnersboot’. Oh, is dat zo? De keren dat ik om ging had volgens mij vooral te maken met mijn eigen acties en niet zozeer met de boot zelf. Maar het zal wel.
Na een tocht van circa 19 kilometer komen we weer aan bij de trailerhelling nabij de haven van Stellendam. Iedereen helpt elkaar. De boten worden geladen en we rijden terug naar de camping. Overal hangt kleding te drogen; aan punten van kano’s, aan en op auto’s, in heggen, aan geïmproviseerde waslijnen. Als dat morgen maar droog is…We koken weer zelf, een voedzame maaltijd, want we moeten immers nog een dag! Tot onze verrassing blijkt de ruimte voor onze tenten (wij tweeën en nog twee Rijnlanders met hun tentjes), ’s avonds de verzamelplaats voor de meeste instructeurs. Heel gezellig en met hun citronellakaars gelukkig ook weinig muggen, maar om 22 uur vind ik het welletjes en wil ik slapen. Heel keurig is binnen een mum van tijd alles verdwenen en kunnen wij onze slaapmatjes opzoeken.

Dag 2

De tweede  dag zoeken we de branding op. Ondanks druk gebaren door een hardloopster, dat we niet verder kunnen, rijden we toch verder een fietspad op, waar we dus aan het einde moeten keren. Ook strandafgang Bula wordt het niet, want die passeren we met een flinke vaart. Dan maar het Noorderstrand. Een ruime parkeerplaats met een betond pad het duin op. Helaas niet zo’n prachtig pad het duin af, maar met wieltjes onder de kano’s wordt het rulle zand ook ‘bedwongen’. Links van ons is de ‘Aardappelbult’, een zandplaat, die ‘leeft’ en zich verplaatst. Onze groep bestaat intussen nog maar uit 4 personen + de 2 begeleiders I. en A. De twee Belgen zagen het niet meer zitten vanwege verschillende blessures. Ze kwamen nog wel mee en maken wat foto’s en filmpjes van ons vertrek vanaf het strand door de branding richting open zee.

Ik vind het spannend en spreek dat ook uit. Niet iedereen laat zich zo kennen, maar wat strakke gezichten spreken boekdelen. De samengeknepen billen zien we uiteraard niet.
Er wordt door A. uitgelegd, dat met een lage steun de branding bedwongen kan worden. Eerst wordt die steun geoefend door vaart te maken en te gaan hangen. Uitgelegd wordt dat de branding zorgt voor de beweging, de vaart als het ware. Daarna gaan we dus in die branding oefenen. En zoals ik er tegenop had gezien, zo leuk vind ik het! Super om met je boot parallel aan de branding, de golven onder je door te laten glijden, en jezelf rechtop te houden door de lage steun te gebruiken. Klinkt heel stoer en ging ook niet altijd goed, maar meestal toch wel. Sterker nog, af en toe lig ik letterlijk naast de boot in het water, maar kom dan op onverklaarbare wijze toch overeind! Geholpen door diezelfde golven?!
Wel ligt er een lelijke zandbank in de weg, die een ongelooflijke aantrekkingskracht op mijn kajak uitoefent, waardoor ik er verschillende keren op strand, rechtop, maar ook wel onder mijn boot. Gelukkig wel met helm op. Niet voor niets dus een helm op.
We verzamelen opnieuw achter de branding, met de punt van je boot door de golven heen en daarachter op het water klappend. Zo gaaf. Hoe hoog zullen die golven geweest zijn? Op enig moment lig ik aan één kant van een golf en de groep aan de andere kant, maar ik zie ze niet. 70-80 centimeter? Ik surf ook een keer op een golf. Wat gaat dat onverwacht hard.
Al met al een erg leuke ervaring en eigenlijk de leukste dag. Op enig moment zit er op korte afstand links van mij een zeehond, die eens komt kijken wat al die rare dingen in het water doen. M. krijgt een zeehond zelfs pal naast haar boot. Het beest schrikt, van haar blik, van de peddel of van de boot, wie zal het zeggen. En duikt onder de boot door. Net niet geraakt met de peddel!
Na de lunch op het strand varen we terug richting de strandopgang. What comes down must go up! De boten moeten straks weer omhoog, niet iets om naar uit te kijken. Ik ben toch wel moe van alle aktie, want dat was het wel. En ik blijk niet de enige, gelukkig.
Onze instructeurs gaan nog even door met spelen met de branding. Sommigen van ons gaan nog even zwemmen. Met veel hulp over en weer komen daarna de boten boven. Fijn volk, kajakkers.
Terug naar de camping, de inmiddels droge tenten opbreken en op huis aan. M. en ik besluiten onderweg nog wat te eten. Uiteindelijk zitten we met pakweg z’n 10-en bij de Stelle te genieten van een heerlijk vismenu. Wat een heerlijk weekend was dit. Mede dankzij de goede, goed gedoseerde uitleg. En met aan het eind nog een compliment over mijn zit in die Nordkapp.

Die Nordkapp die toch best wel stabiel blijkt.

Birgit

Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen | 2 Comments

Dag Dees

Désirée, een positief mens die zo genoot van de natuur en zich daar altijd voor inzette. Die geen dier kwaad kon doen en absoluut niets at met oogjes. Die genoot van alle levende dingen, ook die zonder oogjes.

Jarenlang was Désirée een constante factor in onze grootwaterploeg. Altijd nieuwe dingen willen uitproberen en overal voor in. Sleeplijnen maken, winterworkshops, koudwatertraining, ….

Tijdens een tocht het liefst achteraan varen en dan op het achterdek gaan liggen en kijken naar de wolken… ‘ gaat het goed Désirée?’ ‘ Ja hoor, ik ben aan het genieten…..’

Vaak kreeg je even een arm van haar om je heen, ‘ gaat het goed lieverd?’ of ‘het was fijn lieverd’

Of je kreeg een appje waar ze koeien toe stond te zingen of een raar dansje deed.

Ach ik kan hier een heleboel vertellen over Désirée maar al zoekend door oude foto’s, … beelden zeggen  soms meer dan woorden.

Haar eigen gemaakte peddel hangt momenteel ter nagedachtenis in de kantine. En haar kanospulletjes zijn aan de club geschonken.

Lekker nagenietend van het varen in het zonnetje met een kopje koffie en een sigaretje, zo zal ze bij velen in de herinnering blijven.

 

Posted in Algemeen, Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Update: Désirée

Vrijdag 23 juli is er gelegenheid tot afscheid nemen op Uitvaart zorgcentrum Lange Mare 69 te Leiden van 18:30 tot 19:30. Désirée hield van wilde bloemen en niet van plastic.

Posted in Algemeen | Leave a comment

Désirée Rosier

Beste mensen,
Wij kregen het ontstellende bericht dat afgelopen maandag 19 juli 2021 Désirée Rosier is overleden.
Waaraan is ons nog niet duidelijk. Ze had al enige tijd last van haar schildklier, maar steeds herstelde ze daar weer van en ging weer verder.
Désirée was een markante, stevige persoonlijkheid. Bruisend van enthousiasme en altijd met een positief verhaal.
Het is niet te geloven dat ze er niet meer zal zijn.
We weten nog niet hoe een en ander praktisch verder gaat. Maar als we meer weten zetten we het in ieder geval op de LKV blog.
Vanavond, woensdag 21 juli, zal op het clubhuis om half acht gelegenheid zijn om elkaar te zien en samen aan haar te denken.
Namens het bestuur,
Mathijs Hobijn

Posted in Algemeen | 3 Comments

Een micro-avontuur tussen Ravenstein en Leiden

Vertrek in Ravenstein

Twee jaar geleden verhuisde mijn zus van mijn geboortedorp Herpen naar Ravenstein. Ze woont er op loopafstand van de Maas. Toen ik de eerste keer op bezoek was en uitkeek over het water, vroeg ik me direct af of ik ook via het water bij mijn huis in Leiden zou kunnen komen. In juni 2021 heb ik de tocht eindelijk gemaakt. In mijn eentje ben ik in vier dagen van Ravenstein naar Leiden gepeddeld, via Maas-Waal-Merwedekanaal-Lek-Hollandse IJssel-Lange Linschoten-Oude Rijn.

De kayak geeft je een positieve kijk op de wereld. Je krijgt het idee dat Nederland heel leeg is, en dat iedereen zich te voet of op de fiets voortbeweegt. En als je met mensen in gesprek raakt, dan zijn ze vol bewondering voor je sportieve prestatie. Ik houd natuurlijk graag dat idee in stand, ook al weet ik zelf beter. Ik heb alleen maar op mijn gemakje gepeddeld. In mijn eentje kanoën geeft me bovendien altijd een super relaxed gevoel, het idee dat er geen echte problemen zijn, alleen avonturen (met goede afloop uiteraard).

Dag 1 Ravenstein-Herwijnen (48 KM)

Als ik op vrijdagochtend om zes uur wakker wordt in Ravenstein, is het onduidelijk of het alweer licht is, of nog steeds.  Door de warmte heb ik niet echt lekker geslapen. Ik verheug me op de komende dagen, niet alleen het varen maar ook het overnachten in mijn tentje. De kano staat ingepakt klaar, en om zeven uur lig ik al in het water en word ik uitgezwaaid door mijn familie. In het ochtendlicht is de Maas op haar mooist. Na elke bocht een andere kerktoren, het dorpje dat past in je hand. Geen auto, boot of levend wezen. Alleen bij Batenburg zie ik in de verte een busje rijden, ergens bovenop een berg, zo lijkt het.

Je vraagt je altijd weer af hoe het past…

Wanneer ik de sluis in Lith nader moet ik even flink aanzetten, er liggen al wat boten in de sluis en ik wil mee. De sluis in het kanaal van Sint Andries nadert hierna snel, maar volgens mijn informatie is deze afgesloten. Ik had ter voorbereiding eindeloos op Google Maps zitten turen om erachter te komen waar ik het water uit kon, en er weer in. Pas als ik met mijn karretje aan de andere kant sta, en me vertwijfeld afvraag hoe ik in hemelsnaam vanaf de hoge wal weer in het water raak met een kano die 40 kilo weegt, zie ik dat er toch sloepen  doorheen gaan. Snel loop ik terug naar mijn uitstapplek, hup mijn kar weer in de boot, opnieuw door de poepbruine algen, en snel aansluiten bij de rest van de vloot.  Varen op de Waal is heerlijk, golven, wind, ik surf net buiten de vaargeul mee met de binnenvaartschepen en voor ik het weet ben ik bij de camping.

Dag 2 naar Boer Bertus aan de Lek (41 KM)

Ik ben al vroeg vertrokken, en als de sluiswachter van Gorinchem om negen uur start met schutten lig ik klaar voor de sluis. Gisteren moest ik op de camping cash afrekenen en ik had niet genoeg geld bij me. Vandaag dus toch maar even in het centrum van Gorinchen aangelegd en in mijn eeuwig charmante kano-outfit naar de pinautomaat gewandeld. Gelukkig heeft de hoge uitstap voor mij geen geheimen meer. Het Merwedekanaal is minder saai dan ik dacht, maar dat kan ook liggen aan het vele groen, de klaprozen, en de jonge futen en waterhoentjes. Juni is ook wel echt de mooiste maand van het jaar voor een kanotocht. Het eerste probleem dient zich aan wanneer ik er bij Vreeswijk achter kom dat de sluis vanaf de Lek hier dicht is. Stom, dat had ik dus recent niet meer gecontroleerd. Ik besluit naar de passantenhaven te varen, hier kan vast iemand me verder helpen. Als ik het haventje binnenkom word ik verwelkomd door een uitbundig klappend ouder echtpaar. Hé, zijn dat niet dezelfde mensen die ik heb gezien in de sluis van Lith? Ze kunnen er met hun verstand niet bij dat ik er net zo lang over heb gedaan als zij: “ geloof het of niet, maar wij zijn hier ook pas een uur geleden aangekomen”.  De havenmeester wijst me op een fietspad verderop aan de Lek. Mogelijk kan ik hier uitstappen en dan voorbij de sluis een plek zoeken waar ik er weer in kan? Omdat ik door de binnenstad moet varen met vooral grachten geef ik mezelf weinig kans.

Later op de camping bij boer Bertus bedenk ik een beter plan: als het me lukt om aan de overkant van de Lek mijn kanokar bovenop de dijk te trekken dan kan ik naar de Enge IJssel lopen, een boerensloot met lage walkanten. Deze sloot loopt via de Kromme IJssel over in de Hollandse IJssel, en dan ben ik weer terug op mijn oorspronkelijke route. ’s Avonds wordt er uitbundig feest gevierd op de camping. André Hases Jr schalt uit de speakers en iedereen zingt mee: “Leef, alsof het je laatste dag is…..lalalalalalala”. Wat heerlijk dat het weer kan, een feestje vieren na al die donkere maanden.  Goeie tekst ook. Ik lig glimlachend in mijn tent en slaap binnen tien minuten.

Dag 3 naar natuurcamping De Boerderij (32 KM)

Wanneer ik ’s ochtend om zeven uur mijn zware kanokar door het rulle zand probeer te trekken is het lachen me even vergaan. Na een paar meter verlies ik een borgpen in het hoge gras en schiet mijn kano van de kar. Dat gaat me natuurlijk nooit lukken in mijn eentje. Een stukje verderop zitten twee oudere mannen te vissen. Een van hen schiet gelukkig te hulp en even later staan we puffend met de kano bovenop de dijk. Ik bedank de man uitgebreid, blij dat ik weer door kan. En hoe?! Het is een prachtige sloot waar ik even later op zit, overal bloemen, hazen springen door het gras, zelfs de groepen ganzen gaan niet opzij als ik voorbij vaar. Vlak voor Nieuwegein kom ik langs een volkstuinencomplex, prachtig gelegen in het groen. Een vrouw staat naakt in haar tuin en hangt de was op. Ach…als ik in het paradijs zou wonen deed ik geloof ik ook geen kleren aan. Omdat het zondag is én mooi weer, kom ik de rest van de tocht over de Hollandse IJssel en Lange Linschoten veel sloepen tegen. Ik krijg veel thumbs up en vrolijke opmerkingen over mijn tempo, vooral als ze horen wat mijn route is.

De Lange Linschoten in de ochtend

Als ik aankom bij de boerderij aan de Lange Linschoten waar ik heb gereserveerd, kom ik er al snel achter dat “camping aan het water” een relatief begrip is. Om bij het kampeerveld te komen moet ik eerst over een rotte steiger klauteren, mijn kano een anderhalve meter hoge trap optillen en dan nog een paar honderd meter mijn kar over een grindpad trekken. Als ik over het terrein van de boerderij loop op zoek naar eigenaars stuit ik op twee vrouwelijke campinggasten. Zij blijken met een hele groep op de camping te verblijven om samen de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal te kunnen bekijken. De mannen in het gezelschap worden direct opgetrommeld en met vereende krachten wordt de boot naar de weg getakeld.

Dag 4 naar huis (41 KM)

De laatste dag biedt weinig verrassingen. In het ochtendlicht vaar ik richting Woerden, met naast mij wederom walkanten vol klaprozen en margrieten. Als ik in Woerden de Oude Rijn opdraai dan is het blik op oneindig en verstand op nul. Onderweg fantaseer ik over mogelijke alternatieve routes naar Leiden, zoals via het Aarkanaal of de Heimanswetering. Ik heb duidelijk helemaal geen zin om naar huis te gaan. Wanneer ik ‘s middags bij het clubhuis aankom rest me nog maar één ding: de hele weg heb ik eraan zitten denken, maar ik durfde het toch niet. Maar er blijkt niks bijzonders aan te zijn. Rollen is rollen, ook met een volle boot. Best een geruststelling.

 

Extra: tochtplanning

Ik kreeg van verschillende kanten de vraag hoe ik mijn vierdaagse had voorbereid. Omdat ik geloof dat iedereen een dergelijke tocht kan maken, deel ik graag wat tips. Een meerdaagse kanotocht is namelijk een ideaal micro-avontuur: eenvoudig, kort, lokaal en goedkoop. Dus niet alleen mannelijke, maar ook vrouwelijke kayakkers raad ik aan: ga solo!

De finish!

Het voorbereiden van de tocht is voor mij onderdeel van de lol. Je hoeft ook echt niet meteen in je eentje heel Nederland door te kayakken. Begin bijvoorbeeld eerst eens met één overnachting, en voeg er elk volgend jaar een dag aan toe. Voor de tochtplanning maak ik gebruik van een combinatie van Google Maps, de ANWB vaarkaarten en de app Vaarkaart Nederland. Allereerst bepaal ik het aantal dagen, en hoeveel kilometer ik ongeveer per dag wil varen. En dan ga ik eerst maar eens het een en ander zitten uitproberen in Google Maps. Onder de rechtermuisknop zit een optie genaamd “afstand meten”, dat is erg handig om een route uit te zetten. Op Google Maps kun je ook zien welke campings aan het water liggen. Het is aan te raden om ook nog even te kijken op de satellietversie van Maps, en ook op Google Streetview. Zo kun je controleren of je het water wel uit kan, en hoever je moet lopen tot aan het kampeerterrein.

Tolbrug in Nieuwerbrug a/d Rijn

De Vaarkaart Nederland bevat allerlei handige informatie zoals betonning, maar ook de openingstijden van sluizen, obstakels onderweg en stremmingen worden vermeld. Het loont de moeite om een betaalde versie te nemen, die kost 7,99 per jaar. Grootste voordeel is dat je ook offline van de kaarten gebruik kunt maken, ideaal onderweg als je geen toegang hebt tot Wifi. De vaarkaarten van de ANWB zijn handig ter voorbereiding, maar voor onderweg op je dek. Je hebt in één oogopslag een overzicht van je route, en je weet ook zeker dat een watertje dat op de kaart wordt vermeld ook echt bevaarbaar is. Ga er in elk geval nooit vanuit dat je wel gebruik kunt maken van je telefoon. Voordat je het weet is de batterij leeg en sta je met lege handen. En je zal zeker niet de eerste zijn wiens telefoon is geëindigd in het water. En blader ter inspiratie ook eens door het boek Kanoparadijs Nederland van Jolanda Linschooten & Frank van Zwol. Hierin staan veel voorbeeldroutes uitgewerkt, waar je ook delen van kan hergebruiken. Ik leg mijn route meestal ook aan enkele meer ervaren kayakkers voor. Zij zijn vaak beter op de hoogte van de meer en minder geschikte vaarwegen. Mijn oorspronkelijke plan was om dit jaar via de Biesbosch naar Leiden te varen, maar dat werd me uiteindelijk afgeraden. Het is niet echt relaxed varen op de Merwede en Nieuwe Maas, en ik zou enkele gevaarlijke oversteken moeten maken. Door al bij Gorinchem het Merwedekanaal op te gaan kon ik de drukste delen vermijden.

Nu nog even de kano-benen bij laten kleuren…

Wanneer ik de route globaal op papier heb staan dan begint het echte puzzelen. Het is vooral een uitdaging om campings te vinden op de juiste vaarafstand. Houd daarbij ook rekening met de stroming. Sommige rivieren zoals de IJssel en de Waal stromen flink, waardoor je veel grotere afstanden kunt afleggen (mits je met de stroom mee vaart natuurlijk). Wild kamperen kan natuurlijk ook, en in dat geval is het zeker aan te raden goed op de hybride versie van Google Maps te kijken. Zo kun je (hopelijk) zien of er bijvoorbeeld een drukke weg langs het water loopt, waar je kunt uitstappen en of je een beetje verdekt kunt kamperen.

Het is ook aan te raden om te controleren of de sluizen onderweg open zijn en op welke tijdstippen. Ik heb me daar dit jaar behoorlijk in vergist. De sluis vanaf de Lek naar Vreeswijk was namelijk dicht vanwege renovatie, en het kanaal dat ernaast loopt wordt niet afgesloten met een brug (zoals ik op de kaart meende te zien) maar met een dam. Daar kwam ik helaas pas ter plekke achter. Gelukkig liep alles met wat improvisatie goed af en kon ik snel mijn weg vervolgen.

Saskia van Bergen

Posted in Grootwater, Verslagen, Verslagen, Vlakwater | 1 Comment

Introductiecursussen 2021 afgerond

Na een seizoen, waarin door Corona geen intro kon worden verzorgd zijn er  dit jaar, ondanks de nog geldende Corona beperkingen, met de nodige creativiteit lessen gegeven in Coronaproef groepjes van 4 cursisten met 1 instructeur. Op 21 juni jl. is van de laatste groep introcursisten het club examen afgenomen.
In totaal zijn er 21 direct geslaagd en 7 kunnen na wat extra lessen in september alsnog het “veegexamen” doen. We heten onze nieuwe leden van harte welkom bij Kano Rijnland.
Onze dank gaat ook zeker uit naar onze onvermoeibare instructeurs. Juist mede door hun inzet en flexibiliteit is dit seizoen voor Nieuw Lid (en dus ook voor Kano Rijnland) een succes geworden. Dank Marian, Mathijs, Birgit, Frank, Walter en Jaap voor jullie fantastische inspanningen! Mede dankzij jullie is Kano Rijnland door de woeste Corona wateren gelaveerd zonder al te grote averij te hebben opgelopen m.b.t. de introductie!
Elly en Marco
Commissie Nieuw Lid
Foto: Birgit. Meer foto’s van Birgit vind je hier.
Posted in Kanovaardigheid | 1 Comment

Haringvliet

Met een select gezelschap, bestaande uit Bram, Elly, Mathijs en Jaap, duwen we af van het kanosteigertje in de haven van Nieuwendijk. Mijn voorstel om een voor- en achtervaarder en twee zijvaarders aan te wijzen wordt weggehoond. Je moet als tochtleider niet overdrijven.

Met een frisse bries tegen beginnen we aan de omloop van Tiengemeten. Dansend op de golven ronden we de westpunt van Tiengemeten waarna we het strandje van Stad aan ’t Haringvliet in het vizier krijgen. Hogerop is een grasveldje waar we neerstrijken voor een vroege lunchpauze, terwijl de eerste strandgasten verschijnen om een rondje te zwemmen of forten te bouwen langs de waterlijn. De jongste van het stel, een baby van ik schat een half jaar, stribbelt tegen terwijl hij door pa wordt opgetild en meegesleept naar dieper water.

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf hier is de wind ons gunstig gezind, het is heerlijk om door wind en golven vooruit te worden geduwd. Soms wordt even stevig gepeddeld om een golfje mee te pikken terwijl de oever van Tiengemeten aan ons voorbijglijdt. Met het rieten dak van de herberg in zicht verzamelen we om even later bij het steigertje een drijfpauze te houden. Helaas is het terras gesloten voor passanten.

We maken een scherpe draai en krijgen daarmee de wind weer vol in het gezicht. Na een tweede drijfpauze, ditmaal in de veerhaven, maken we de oversteek terug naar het vasteland. We kunnen het niet laten nog wat heen en weer te peddelen en menig surfje te pakken voordat we de kanosteiger in de haven opzoeken.

Jaap

Posted in Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Molens en Fortentocht

Zaterdag 29 mei

Op bovengenoemde datum, misschien wel de eerste mooie dag van het  jaar togen 10 Rijnlanders naar Haarlem. Onder ideale omstandigheden werd de tocht van 22 km gevaren, 3 bft en rond de 18 graden. De tocht leiders hadden tijdens de verkenning van de route 2 mooie pauze plekken voorzien. Bij de eerste werd het gezelschap vermaakt door iemand die probeerde een Jetfoil onder controle te krijgen. Hilariteit alom als de goede man weer roemloos kapseisde maar een volhouder was het wel. Volgens 1 van de deelnemers was het  ‘de beste pauzeplek ever” want zelfs het openbaar toilet was fris en fruitig.

Na de 1e pauze passeerden we weer diverse molens en het stoomgemaal museum Cruquius met zijn bijzondere architectuur. Na passage van de Mooie Nel waar we even aan Groot Water konden ruiken meerden we af in de slotgracht van een fort. Koffie met appeltaart was hier de favoriet. Helaas werd 1 van de deelnemers zijn schoen vol getroffen door “hondengeluk”. Dit maakte een deel van het terras risico gebied en enkele deelnemers sloegen op de vlucht. Het laatste deel van het traject voerde door de binnenstad van het mooie Haarlem. Onze instapsteiger was gelukkig nog niet in beslag genomen door andere watersporters. Zo konden we ook weer makkelijk “ontschepen” en terugzien op een geslaagde dag.

Marco
Zie hier voor de foto’s van Alex
Posted in Verslagen, Vlakwater | 1 Comment

Filmopname bij Kano Rijnland

In het weekend van 22 en 23 mei wordt er op zaterdag- en zondagochtend op de club gefilmd. Een van onze leden voert daarmee een examenopdracht uit voor school, de Nederlandse Academy voor beeldcreatie in Amsterdam. Locatie is veld 2 achter het clubhuis. Je kunt dus gewoon een boot uit de loods pakken om te gaan varen, maar organiseer die twee ochtenden dan geen clubactiviteiten om de drukte zo beperkt mogelijk te houden. Kom om dezelfde reden ook geen kijkje nemen op de filmset. Als het filmpje klaar is, krijgen wij het ook zodat we het allemaal (via de website) kunnen bekijken. Beide dagen duren de opnamen van 8.00 tot 12.00 uur.

Alvast dank voor het rekening houden hiermee,
Bestuur Kano Rijnland

Posted in Algemeen | Leave a comment