Update: Désirée

Vrijdag 23 juli is er gelegenheid tot afscheid nemen op Uitvaart zorgcentrum Lange Mare 69 te Leiden van 18:30 tot 19:30. Désirée hield van wilde bloemen en niet van plastic.

Posted in Algemeen | Leave a comment

Désirée Rosier

Beste mensen,
Wij kregen het ontstellende bericht dat afgelopen maandag 19 juli 2021 Désirée Rosier is overleden.
Waaraan is ons nog niet duidelijk. Ze had al enige tijd last van haar schildklier, maar steeds herstelde ze daar weer van en ging weer verder.
Désirée was een markante, stevige persoonlijkheid. Bruisend van enthousiasme en altijd met een positief verhaal.
Het is niet te geloven dat ze er niet meer zal zijn.
We weten nog niet hoe een en ander praktisch verder gaat. Maar als we meer weten zetten we het in ieder geval op de LKV blog.
Vanavond, woensdag 21 juli, zal op het clubhuis om half acht gelegenheid zijn om elkaar te zien en samen aan haar te denken.
Namens het bestuur,
Mathijs Hobijn

Posted in Algemeen | 2 Comments

Een micro-avontuur tussen Ravenstein en Leiden

Vertrek in Ravenstein

Twee jaar geleden verhuisde mijn zus van mijn geboortedorp Herpen naar Ravenstein. Ze woont er op loopafstand van de Maas. Toen ik de eerste keer op bezoek was en uitkeek over het water, vroeg ik me direct af of ik ook via het water bij mijn huis in Leiden zou kunnen komen. In juni 2021 heb ik de tocht eindelijk gemaakt. In mijn eentje ben ik in vier dagen van Ravenstein naar Leiden gepeddeld, via Maas-Waal-Merwedekanaal-Lek-Hollandse IJssel-Lange Linschoten-Oude Rijn.

De kayak geeft je een positieve kijk op de wereld. Je krijgt het idee dat Nederland heel leeg is, en dat iedereen zich te voet of op de fiets voortbeweegt. En als je met mensen in gesprek raakt, dan zijn ze vol bewondering voor je sportieve prestatie. Ik houd natuurlijk graag dat idee in stand, ook al weet ik zelf beter. Ik heb alleen maar op mijn gemakje gepeddeld. In mijn eentje kanoën geeft me bovendien altijd een super relaxed gevoel, het idee dat er geen echte problemen zijn, alleen avonturen (met goede afloop uiteraard).

Dag 1 Ravenstein-Herwijnen (48 KM)

Als ik op vrijdagochtend om zes uur wakker wordt in Ravenstein, is het onduidelijk of het alweer licht is, of nog steeds.  Door de warmte heb ik niet echt lekker geslapen. Ik verheug me op de komende dagen, niet alleen het varen maar ook het overnachten in mijn tentje. De kano staat ingepakt klaar, en om zeven uur lig ik al in het water en word ik uitgezwaaid door mijn familie. In het ochtendlicht is de Maas op haar mooist. Na elke bocht een andere kerktoren, het dorpje dat past in je hand. Geen auto, boot of levend wezen. Alleen bij Batenburg zie ik in de verte een busje rijden, ergens bovenop een berg, zo lijkt het.

Je vraagt je altijd weer af hoe het past…

Wanneer ik de sluis in Lith nader moet ik even flink aanzetten, er liggen al wat boten in de sluis en ik wil mee. De sluis in het kanaal van Sint Andries nadert hierna snel, maar volgens mijn informatie is deze afgesloten. Ik had ter voorbereiding eindeloos op Google Maps zitten turen om erachter te komen waar ik het water uit kon, en er weer in. Pas als ik met mijn karretje aan de andere kant sta, en me vertwijfeld afvraag hoe ik in hemelsnaam vanaf de hoge wal weer in het water raak met een kano die 40 kilo weegt, zie ik dat er toch sloepen  doorheen gaan. Snel loop ik terug naar mijn uitstapplek, hup mijn kar weer in de boot, opnieuw door de poepbruine algen, en snel aansluiten bij de rest van de vloot.  Varen op de Waal is heerlijk, golven, wind, ik surf net buiten de vaargeul mee met de binnenvaartschepen en voor ik het weet ben ik bij de camping.

Dag 2 naar Boer Bertus aan de Lek (41 KM)

Ik ben al vroeg vertrokken, en als de sluiswachter van Gorinchem om negen uur start met schutten lig ik klaar voor de sluis. Gisteren moest ik op de camping cash afrekenen en ik had niet genoeg geld bij me. Vandaag dus toch maar even in het centrum van Gorinchen aangelegd en in mijn eeuwig charmante kano-outfit naar de pinautomaat gewandeld. Gelukkig heeft de hoge uitstap voor mij geen geheimen meer. Het Merwedekanaal is minder saai dan ik dacht, maar dat kan ook liggen aan het vele groen, de klaprozen, en de jonge futen en waterhoentjes. Juni is ook wel echt de mooiste maand van het jaar voor een kanotocht. Het eerste probleem dient zich aan wanneer ik er bij Vreeswijk achter kom dat de sluis vanaf de Lek hier dicht is. Stom, dat had ik dus recent niet meer gecontroleerd. Ik besluit naar de passantenhaven te varen, hier kan vast iemand me verder helpen. Als ik het haventje binnenkom word ik verwelkomd door een uitbundig klappend ouder echtpaar. Hé, zijn dat niet dezelfde mensen die ik heb gezien in de sluis van Lith? Ze kunnen er met hun verstand niet bij dat ik er net zo lang over heb gedaan als zij: “ geloof het of niet, maar wij zijn hier ook pas een uur geleden aangekomen”.  De havenmeester wijst me op een fietspad verderop aan de Lek. Mogelijk kan ik hier uitstappen en dan voorbij de sluis een plek zoeken waar ik er weer in kan? Omdat ik door de binnenstad moet varen met vooral grachten geef ik mezelf weinig kans.

Later op de camping bij boer Bertus bedenk ik een beter plan: als het me lukt om aan de overkant van de Lek mijn kanokar bovenop de dijk te trekken dan kan ik naar de Enge IJssel lopen, een boerensloot met lage walkanten. Deze sloot loopt via de Kromme IJssel over in de Hollandse IJssel, en dan ben ik weer terug op mijn oorspronkelijke route. ’s Avonds wordt er uitbundig feest gevierd op de camping. André Hases Jr schalt uit de speakers en iedereen zingt mee: “Leef, alsof het je laatste dag is…..lalalalalalala”. Wat heerlijk dat het weer kan, een feestje vieren na al die donkere maanden.  Goeie tekst ook. Ik lig glimlachend in mijn tent en slaap binnen tien minuten.

Dag 3 naar natuurcamping De Boerderij (32 KM)

Wanneer ik ’s ochtend om zeven uur mijn zware kanokar door het rulle zand probeer te trekken is het lachen me even vergaan. Na een paar meter verlies ik een borgpen in het hoge gras en schiet mijn kano van de kar. Dat gaat me natuurlijk nooit lukken in mijn eentje. Een stukje verderop zitten twee oudere mannen te vissen. Een van hen schiet gelukkig te hulp en even later staan we puffend met de kano bovenop de dijk. Ik bedank de man uitgebreid, blij dat ik weer door kan. En hoe?! Het is een prachtige sloot waar ik even later op zit, overal bloemen, hazen springen door het gras, zelfs de groepen ganzen gaan niet opzij als ik voorbij vaar. Vlak voor Nieuwegein kom ik langs een volkstuinencomplex, prachtig gelegen in het groen. Een vrouw staat naakt in haar tuin en hangt de was op. Ach…als ik in het paradijs zou wonen deed ik geloof ik ook geen kleren aan. Omdat het zondag is én mooi weer, kom ik de rest van de tocht over de Hollandse IJssel en Lange Linschoten veel sloepen tegen. Ik krijg veel thumbs up en vrolijke opmerkingen over mijn tempo, vooral als ze horen wat mijn route is.

De Lange Linschoten in de ochtend

Als ik aankom bij de boerderij aan de Lange Linschoten waar ik heb gereserveerd, kom ik er al snel achter dat “camping aan het water” een relatief begrip is. Om bij het kampeerveld te komen moet ik eerst over een rotte steiger klauteren, mijn kano een anderhalve meter hoge trap optillen en dan nog een paar honderd meter mijn kar over een grindpad trekken. Als ik over het terrein van de boerderij loop op zoek naar eigenaars stuit ik op twee vrouwelijke campinggasten. Zij blijken met een hele groep op de camping te verblijven om samen de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal te kunnen bekijken. De mannen in het gezelschap worden direct opgetrommeld en met vereende krachten wordt de boot naar de weg getakeld.

Dag 4 naar huis (41 KM)

De laatste dag biedt weinig verrassingen. In het ochtendlicht vaar ik richting Woerden, met naast mij wederom walkanten vol klaprozen en margrieten. Als ik in Woerden de Oude Rijn opdraai dan is het blik op oneindig en verstand op nul. Onderweg fantaseer ik over mogelijke alternatieve routes naar Leiden, zoals via het Aarkanaal of de Heimanswetering. Ik heb duidelijk helemaal geen zin om naar huis te gaan. Wanneer ik ‘s middags bij het clubhuis aankom rest me nog maar één ding: de hele weg heb ik eraan zitten denken, maar ik durfde het toch niet. Maar er blijkt niks bijzonders aan te zijn. Rollen is rollen, ook met een volle boot. Best een geruststelling.

 

Extra: tochtplanning

Ik kreeg van verschillende kanten de vraag hoe ik mijn vierdaagse had voorbereid. Omdat ik geloof dat iedereen een dergelijke tocht kan maken, deel ik graag wat tips. Een meerdaagse kanotocht is namelijk een ideaal micro-avontuur: eenvoudig, kort, lokaal en goedkoop. Dus niet alleen mannelijke, maar ook vrouwelijke kayakkers raad ik aan: ga solo!

De finish!

Het voorbereiden van de tocht is voor mij onderdeel van de lol. Je hoeft ook echt niet meteen in je eentje heel Nederland door te kayakken. Begin bijvoorbeeld eerst eens met één overnachting, en voeg er elk volgend jaar een dag aan toe. Voor de tochtplanning maak ik gebruik van een combinatie van Google Maps, de ANWB vaarkaarten en de app Vaarkaart Nederland. Allereerst bepaal ik het aantal dagen, en hoeveel kilometer ik ongeveer per dag wil varen. En dan ga ik eerst maar eens het een en ander zitten uitproberen in Google Maps. Onder de rechtermuisknop zit een optie genaamd “afstand meten”, dat is erg handig om een route uit te zetten. Op Google Maps kun je ook zien welke campings aan het water liggen. Het is aan te raden om ook nog even te kijken op de satellietversie van Maps, en ook op Google Streetview. Zo kun je controleren of je het water wel uit kan, en hoever je moet lopen tot aan het kampeerterrein.

Tolbrug in Nieuwerbrug a/d Rijn

De Vaarkaart Nederland bevat allerlei handige informatie zoals betonning, maar ook de openingstijden van sluizen, obstakels onderweg en stremmingen worden vermeld. Het loont de moeite om een betaalde versie te nemen, die kost 7,99 per jaar. Grootste voordeel is dat je ook offline van de kaarten gebruik kunt maken, ideaal onderweg als je geen toegang hebt tot Wifi. De vaarkaarten van de ANWB zijn handig ter voorbereiding, maar voor onderweg op je dek. Je hebt in één oogopslag een overzicht van je route, en je weet ook zeker dat een watertje dat op de kaart wordt vermeld ook echt bevaarbaar is. Ga er in elk geval nooit vanuit dat je wel gebruik kunt maken van je telefoon. Voordat je het weet is de batterij leeg en sta je met lege handen. En je zal zeker niet de eerste zijn wiens telefoon is geëindigd in het water. En blader ter inspiratie ook eens door het boek Kanoparadijs Nederland van Jolanda Linschooten & Frank van Zwol. Hierin staan veel voorbeeldroutes uitgewerkt, waar je ook delen van kan hergebruiken. Ik leg mijn route meestal ook aan enkele meer ervaren kayakkers voor. Zij zijn vaak beter op de hoogte van de meer en minder geschikte vaarwegen. Mijn oorspronkelijke plan was om dit jaar via de Biesbosch naar Leiden te varen, maar dat werd me uiteindelijk afgeraden. Het is niet echt relaxed varen op de Merwede en Nieuwe Maas, en ik zou enkele gevaarlijke oversteken moeten maken. Door al bij Gorinchem het Merwedekanaal op te gaan kon ik de drukste delen vermijden.

Nu nog even de kano-benen bij laten kleuren…

Wanneer ik de route globaal op papier heb staan dan begint het echte puzzelen. Het is vooral een uitdaging om campings te vinden op de juiste vaarafstand. Houd daarbij ook rekening met de stroming. Sommige rivieren zoals de IJssel en de Waal stromen flink, waardoor je veel grotere afstanden kunt afleggen (mits je met de stroom mee vaart natuurlijk). Wild kamperen kan natuurlijk ook, en in dat geval is het zeker aan te raden goed op de hybride versie van Google Maps te kijken. Zo kun je (hopelijk) zien of er bijvoorbeeld een drukke weg langs het water loopt, waar je kunt uitstappen en of je een beetje verdekt kunt kamperen.

Het is ook aan te raden om te controleren of de sluizen onderweg open zijn en op welke tijdstippen. Ik heb me daar dit jaar behoorlijk in vergist. De sluis vanaf de Lek naar Vreeswijk was namelijk dicht vanwege renovatie, en het kanaal dat ernaast loopt wordt niet afgesloten met een brug (zoals ik op de kaart meende te zien) maar met een dam. Daar kwam ik helaas pas ter plekke achter. Gelukkig liep alles met wat improvisatie goed af en kon ik snel mijn weg vervolgen.

Saskia van Bergen

Posted in Grootwater, Verslagen, Verslagen, Vlakwater | 1 Comment

Introductiecursussen 2021 afgerond

Na een seizoen, waarin door Corona geen intro kon worden verzorgd zijn er  dit jaar, ondanks de nog geldende Corona beperkingen, met de nodige creativiteit lessen gegeven in Coronaproef groepjes van 4 cursisten met 1 instructeur. Op 21 juni jl. is van de laatste groep introcursisten het club examen afgenomen.
In totaal zijn er 21 direct geslaagd en 7 kunnen na wat extra lessen in september alsnog het “veegexamen” doen. We heten onze nieuwe leden van harte welkom bij Kano Rijnland.
Onze dank gaat ook zeker uit naar onze onvermoeibare instructeurs. Juist mede door hun inzet en flexibiliteit is dit seizoen voor Nieuw Lid (en dus ook voor Kano Rijnland) een succes geworden. Dank Marian, Mathijs, Birgit, Frank, Walter en Jaap voor jullie fantastische inspanningen! Mede dankzij jullie is Kano Rijnland door de woeste Corona wateren gelaveerd zonder al te grote averij te hebben opgelopen m.b.t. de introductie!
Elly en Marco
Commissie Nieuw Lid
Foto: Birgit. Meer foto’s van Birgit vind je hier.
Posted in Kanovaardigheid | 1 Comment

Haringvliet

Met een select gezelschap, bestaande uit Bram, Elly, Mathijs en Jaap, duwen we af van het kanosteigertje in de haven van Nieuwendijk. Mijn voorstel om een voor- en achtervaarder en twee zijvaarders aan te wijzen wordt weggehoond. Je moet als tochtleider niet overdrijven.

Met een frisse bries tegen beginnen we aan de omloop van Tiengemeten. Dansend op de golven ronden we de westpunt van Tiengemeten waarna we het strandje van Stad aan ’t Haringvliet in het vizier krijgen. Hogerop is een grasveldje waar we neerstrijken voor een vroege lunchpauze, terwijl de eerste strandgasten verschijnen om een rondje te zwemmen of forten te bouwen langs de waterlijn. De jongste van het stel, een baby van ik schat een half jaar, stribbelt tegen terwijl hij door pa wordt opgetild en meegesleept naar dieper water.

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf hier is de wind ons gunstig gezind, het is heerlijk om door wind en golven vooruit te worden geduwd. Soms wordt even stevig gepeddeld om een golfje mee te pikken terwijl de oever van Tiengemeten aan ons voorbijglijdt. Met het rieten dak van de herberg in zicht verzamelen we om even later bij het steigertje een drijfpauze te houden. Helaas is het terras gesloten voor passanten.

We maken een scherpe draai en krijgen daarmee de wind weer vol in het gezicht. Na een tweede drijfpauze, ditmaal in de veerhaven, maken we de oversteek terug naar het vasteland. We kunnen het niet laten nog wat heen en weer te peddelen en menig surfje te pakken voordat we de kanosteiger in de haven opzoeken.

Jaap

Posted in Grootwater, Verslagen | Leave a comment

Molens en Fortentocht

Zaterdag 29 mei

Op bovengenoemde datum, misschien wel de eerste mooie dag van het  jaar togen 10 Rijnlanders naar Haarlem. Onder ideale omstandigheden werd de tocht van 22 km gevaren, 3 bft en rond de 18 graden. De tocht leiders hadden tijdens de verkenning van de route 2 mooie pauze plekken voorzien. Bij de eerste werd het gezelschap vermaakt door iemand die probeerde een Jetfoil onder controle te krijgen. Hilariteit alom als de goede man weer roemloos kapseisde maar een volhouder was het wel. Volgens 1 van de deelnemers was het  ‘de beste pauzeplek ever” want zelfs het openbaar toilet was fris en fruitig.

Na de 1e pauze passeerden we weer diverse molens en het stoomgemaal museum Cruquius met zijn bijzondere architectuur. Na passage van de Mooie Nel waar we even aan Groot Water konden ruiken meerden we af in de slotgracht van een fort. Koffie met appeltaart was hier de favoriet. Helaas werd 1 van de deelnemers zijn schoen vol getroffen door “hondengeluk”. Dit maakte een deel van het terras risico gebied en enkele deelnemers sloegen op de vlucht. Het laatste deel van het traject voerde door de binnenstad van het mooie Haarlem. Onze instapsteiger was gelukkig nog niet in beslag genomen door andere watersporters. Zo konden we ook weer makkelijk “ontschepen” en terugzien op een geslaagde dag.

Marco
Zie hier voor de foto’s van Alex
Posted in Verslagen, Vlakwater | 1 Comment

Filmopname bij Kano Rijnland

In het weekend van 22 en 23 mei wordt er op zaterdag- en zondagochtend op de club gefilmd. Een van onze leden voert daarmee een examenopdracht uit voor school, de Nederlandse Academy voor beeldcreatie in Amsterdam. Locatie is veld 2 achter het clubhuis. Je kunt dus gewoon een boot uit de loods pakken om te gaan varen, maar organiseer die twee ochtenden dan geen clubactiviteiten om de drukte zo beperkt mogelijk te houden. Kom om dezelfde reden ook geen kijkje nemen op de filmset. Als het filmpje klaar is, krijgen wij het ook zodat we het allemaal (via de website) kunnen bekijken. Beide dagen duren de opnamen van 8.00 tot 12.00 uur.

Alvast dank voor het rekening houden hiermee,
Bestuur Kano Rijnland

Posted in Algemeen | Leave a comment

Grevelingen, 2 mei 2021

Tochtverslag door Sophie (1) en Marian (2)

Groep 1: Walter, Marian, Elly, David en Berend
Groep 2: Frank, Mathijs, Sophie en Lennert

Op de club gooit Frank zijn jas op de grond en betreedt de w.c. Ik raap de jas op en wacht tot hij naar buiten komt. Hij spreekt zichzelf toe, hoe hij het zal aanpakken vandaag, en voelt zich gegeneerd als blijkt dat ik het gehoord heb. Ik vind het juist lief, en knap hoe hij zijn intenties vorm geeft.

Op de heenweg zien we een veulen en zendmasten met afhangende schouders, als treurige mannetjes, een dode haas met een kraai erop en dan meer dode hazen en dan een dode kraai. Koolzaad is raapzaad, zegt Frank, gehoord op vroege vogels, hij is dol op het felle geel.

Zijn auto heeft het zwaar, met de trailer erachter: “Kom op auto, nog 8 kilometer, kom op, je kan het wel” spreekt Frank hem toe, heuvel op ” 77, 75, ik wil hem zo min mogelijk op dat hoge toerental hebben, dat kan de automaat niet aan”. De andere kanoërs rijden in colonne achter ons aan, daarachter gefrustreerde automobilisten, zij willen er langs.

Bruin glanzende bladeren aan de bomen, grijs lover, bollenvelden in Zeeland, purper en rood. Op Koningsdag voeren wij een tocht langs de duinen van de Markerwadden
met Freek erbij, bollenvelden in Flevoland. Freek vertelde hoe hij tijdens een droge zomer een gat met water vulde, zodat de zwaluwen modder hadden voor hun nest.

Zonnemaire, de haven van Bommenede. David vindt een zee-egel en Frank vertelt “een ideale dag met vlak water en..” “Sophie !”. Ja, ik kom al.. Helemaal geen vlak water trouwens, die is zwart met witte kopjes onder een wolk en groen met witte kopjes onder de zon.

Boei Bom1, boei G40 en Frank ziet een deur in de wolken. Inderdaad, de wolken vormen een vierkant gat. Een hoekige stern vliegt over. Hoe komt het dat het IJsselmeer zoet is en de Grevelingen zout ? Omdat
het IJsselmeer doorspoelt, zegt Mathijs.
Lennert vraagt mij of het gaat, ik voel mij gepikeerd, ‘hoezo !?’ denk ik en ‘hoezo deze vraag alleen aan mij, terwijl Mathijs ook achter vaart !?’ Later deze dag vraag ik aan Lennert hoe het met hem gaat en ik meen
hetzelfde ‘hoezo !?’ in zijn blik waar te nemen.

Waarom valt een zeilboot niet om eigenlijk ?
Door het zwaard en hij vangt minder wind als hij op zijn zij ligt.

Pauze op het eiland Archipel, het fluitekruid net ontloken. De andere groep arriveert spoedig. Elly gaat tussen David en Marian in zitten. “Elly, je zit met je rug naar David !” roep ik. David vindt het geen probleem. We concluderen dat het komt doordat Frank
met zijn rug naar mij toe zit en dat projecteer ik op Elly en David. Domino effect, noemen we dat en ik hoor over een mus, doodgeschoten, opgezet en te bezichtigen in het natuurmuseum, die in een domino zaal de boel had kunnen omgooien. “Butterfly effect”, zeg ik, met een T, David kent dat en spreekt het netjes uit met een D, o ja, Butt is kont… Butterfly effect is volgens David niet zo één op één voorspelbaar als het domino effect, dat is meer complex. In mijn groepje gaat het intussen over spiritus en cognac.

David volgt rijles, Marian vertelt hoe zij in één keer geslaagd is toen ze het ingrijpen van de instructeur voor was met de opmerking: ” Dat doe ik !” Mijn groepje praat over Guna Guna, de stille kracht, verstrengelde ontmoetingen in voor- en naoorlogs Indonesië.
Dan buigen zij zich met een plaatkompas over hun kaarten.

Op naar den Osse, Zeeuws: Dènosshe. We surfen een stukje, mijn boot dwarrelt, de toggle tikt. We varen verspreid, ieder met zijn eigen gedachten, neem ik aan, sommigen hebben misschien wel helemaal geen gedachten, die worden stil in het hoofd en ‘één met de natuur’, dat soort dingen, dat heb ik nou nooit. Ik fantaseer over mijn 50e verjaardag, over een paar jaar, dan spring ik uit een taart.

In Den Osse spelen broertjes met een metaaldetector, het grote broertje heeft een bouwvakkersspleet, de detector in de ene en een ijsje in de andere hand. Het kleine broertje loopt met een schep achter hem aan. Een blond jongetje springt achter een vlieger aan die zijn oma over het
strand laat dansen. “Gaan jullie weer ?” Vraagt hij, als we vertrekken voor de laatste vaart. We surfen verder en zien dat de andere groep net aan land is als wij arriveren. Marian zal verslag doen over deze tocht.

“And all the clouds that lour’d upon our house
In the deep bosom of the ocean buried. (…)
Dive, thoughts, down to my soul: here
Marian comes.” (Shakespeare)

Hoi Sophie,

Wat kan ik nog aan jouw stuk toevoegen? Het is meer dan compleet!
Wij reden achter jullie aan en zagen heel wat onbekend Zeeland. Wij gingen nog steeds achter jullie aan (op afstand) naar de Archipel waar we nog 3 kajakkers van Den Haag ontmoetten. Ik had net genoeg stroopwafels, voor ieder een. We zaten daar heerlijk uit de wind in het zonnetje, diverse kledingstukken gingen uit.
Jullie gingen veel eerder weg; wij later, richting de haven van Den Osse. Een flinke zijwind, wat mijn Cetus niet zo fijn vond. Maar met traverseren hield ik haar in de hand. Later hoorde ik van Lennert  (Cetus) dat hij er ook moeite mee had. In een Cetus mag wat extra water mee voor het gewicht.
Bij de auto’s aangekomen had Sophie het lumineuze idee om in de buurt van het Springersdiep even een patatje tot ons te nemen. Zo gezegd zo gedaan. Lekker.
We bedanken de organisatoren en het mooie weer voor deze fijne tocht

Groetjes,
Marian

 

De foto’s van deze tocht vind je hier

Posted in Grootwater, Verslagen | 1 Comment

Vinkeveen

 

24 februari – Nauwelijks tien dagen geleden werd hier nog geschaatst. Na de kortstondige winter smolt het ijs als de spreekwoordelijke sneeuw voor de zon. Reden voor Marco en ondergetekende om het voorjaar in te luiden en de Vinkeveense Plassen te ontdekken onder een stralende zon.

Jaap

 

Posted in Vlakwater | Leave a comment

IJspret

 

 

 

 

 

 

 

Kanovaren zit er deze week even niet in. Je kan door een paar millimeter ijs nog wel varen maar daarmee verpest je de ijsvloer die in de loop van de week dikker gaat worden.

Hieronder het advies van onze naamgenoot Hoogheemraadschap van Rijnland:

==============================================================
Afgaand op de weersverwachtingen, blijft het nog een tijdje vriezen en ontstaan in Nederland de schaatskriebels. Als waterbeheerder wil Rijnland natuurlijk ook een steentje bijdragen aan die schaatspret, dit kan alleen als de situatie dat toelaat.

Gevallen neerslag

De periode voordat het begon te sneeuwen en te vriezen is er veel neerslag gevallen, die nog niet helemaal is afgevoerd. Hierdoor is het nodig om gemalen af en toe aan te zetten. Waar mogelijk probeert Rijnland deze gemaalinzet te beperken, zodat er wellicht ijs kan ontstaan. Te allen tijde geldt: veiligheid voorop! Wij kunnen als waterschap de dikte van het natuurijs niet garanderen, kijk dus goed uit. In meerdere gemeenten zijn schaatsverenigingen en ijsbanen actief, informeer bij hen voordat je het ijs opstapt.

(bron: Rijnland.net)
==============================================================

Jaap de Lange

Posted in Algemeen | Leave a comment