Over eierdozen, kwispelen en scheten in droogpakken.

Oefendag technieken, 2e Paasdag. Onder leiding van Manon en Tjeerd.

Om 08.30 uur verzamelen we bij het clubhuis en onder het genot van een plak paasbrood én koffie worden de plannen voor vandaag besproken. We zijn met z’n 11-en: Marjon, Tjeerd, Marian, Leen, Dirk, Jan Cees, Jeroen, Manon, Rein, Alex en Birgit.

Wind was Zuidoost,  kracht 3 tot 4, temperatuur ca. 7°, watertemperatuur nog geen 5° (niet omgaan dus!)

Het idee is om naar Muiderberg te vertrekken en dan richting Pampus te varen. Onderweg zullen dan verschillende technieken -zoals de tocht al zegt-  aan de orde komen. We zullen 2 aan 2 varen en elkaar wijzen op hoe het eventueel beter kan. De bank in het clubhuis wordt als ‘kano’ gebruikt, terwijl Rein voordoet hoe de peddel ingestoken dient te worden.
Rein en Manon hebben Miss Rijnland in haar kano meegenomen, maar vandaag wordt ze nog maar even genegeerd.
Op naar Muiderberg, langs de verleidelijke Fata Morgana, maar dit blijft vandaag een luchtkasteel.
Er staat gelukkig iets minder wind dan vorig jaar de eerste tocht naar Marken en Volendam.
We starten vanaf de kade richting eiland Hooft, pal Noord. Het begint meteen al goed met de golfjes schuin van achter. Wel weer wennen zo aan het begin van het grootwater-seizoen. Maar ook wel weer leuk.
In de luwte van het eiland worden instructies gegeven. Het eiland wordt gerond en er wordt goed op elkaar gelet. Op de Noordwest hoek van Hooft wordt een kleine pauze genomen, snel iets gegeten of gedronken en opnieuw instructie gegeven.
Sinds vandaag weet ik wat met kwispelen bedoeld wordt in kanotermen; niet van achter, zoals een hond doet, maar van voren! We hebben wat afgekwispeld! Of niet helemaal, want valt niet altijd mee.

Kwispelen: de peddel ver voor in steken, een halve boogslag maken en vanuit de heup meebewegen, waardoor je boot snel van richting verandert.
We steken gezamenlijk de vaargeul over en gaan naar het daar achter gelegen strandje.
Sommige mannen ‘kwispelen’ nog wat na bij deze eerste stop op de wal, nabij het Muiderslot.
Omdat het toch wat nat is, van regen kun je eigenlijk niet echt spreken, het spettert af en toe wat, worden een tentje en een zeiltje opgezet. Best knus. En leerzaam: een scheet in een droogpak ruik je niet (nou ja, misschien later, de geur moet toch ergens blijven) maar hoor je wel. Dit had ik niet geweten als ik niet gekanood had. Weer wat geleerd.
Op de terugweg leert Manon ons nog hoe je het beste de golven (golfjes) kunt nemen: insteken over de golf en je (peddel) dan mee laten nemen door die golf, die onder de boor door gaat. Spaart kracht.

Maar daar blijft het niet bij. Het laatste stuk gaan we nog eierdozen bekijken. Eierdozen? In het water? Maar het is al snel duidelijk wat bedoeld wordt. Een plek waar heen- en door de hoge wal teruggekaatste golven elkaar ontmoeten. Eierdozen dus.

Wil je zelf ervaren hoe dat voelt, dan moet je een volgende keer mee varen. Erg leerzaam.

Bijna 14 kilometer gekanood, met een hoogste snelheid van bijna 10 (?) kilometer per uur. Vast een heel klein stukje. Iedereen is in de boot gebleven dus al met al een prima dagje.

Birgit

 Voor alle foto’s klik hier

 

Dit bericht is geplaatst in Grootwater, Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *