Incident management oosterschelde

 Vandaag (zondag 1 oktober) zijn we met een klein clubje, Walter, Mathijs, Gerard en ik (Maarten).  Walter organiseert een ‘Incident Management’ dag op de Oosterschelde.  Opdracht: Neem al je sleeplijnen mee en ‘dress to swim’.  Nou, dan weet je het wel 😉 

Er werd een flinke wind voorspeld, 4 tot 5.  Mathijs had een mobiele windmeter bij zich en meette een hoge windkracht 4 bij vertrek.  Op de trailerhelling bij Schelphoek zouden we instappen, wegvaren en naar de caissons van Schelphoek varen.  Door de wind hebben we tijdens het instappen al direct golven en moeten we met de kont in de kuip, benen buiten boord wegvaren en eenmaal op het water, benen binnenboord en spatzijl dichtmaken.  Mathijs heeft een boot met kleine ronde kuip en kan niet zelfstandig zijn benen binnenboord halen.  Hij begint dus te varen, ik bied aan zijn boot te stabiliseren zodat hij goed kan gaan zitten.  Een plan dat faliekant mislukt, want we worden beiden direct door de wind weer op de trailerhelling geworpen.  Ik kan nog net voorkomen dat ik zelf moet uitstappen.  De volgende poging: Mathijs vaart op zijn boot iets verder het water op, ik stabiliseer zijn boot en Walter sleept 1 van ons.  Maar de snelheid waarmee we weggezet worden is hoger dan de snelheid waarop we aangehaakt worden, dus we worden weer richting trailerhelling geblazen.  We hebben nog geen 10 meter gevaren en zijn al druk bezig om het eerste incident te managen, het zou een uitdagende dag worden.  De laatste poging: Mathijs vaart weer op zijn boot, wordt direct door Walter aangehaakt waardoor hij niet teruggeblazen wordt en ik sluit aan om Mathijs zijn boot te stabiliseren.  Eindelijk succes!

  Vanwege de wind duurt het even voor we de baai van Schelphoek uit zijn gevaren.  Het water is onrustig en het klotst behoorlijk.  Hier begint de sleepoefening.  We vormen een treintje; de achterste moet zorgen dat de lijn waarmee hij wordt gesleept losgekoppeld kan worden en dan helemaal naar voren varen om de zelf de voorste sleper te slepen.  Zo gezegd, zo gedaan.  Het blijkt wel lastig om niet met je peddel in de lijn van de voorganger terecht te komen.  Daar begon ook de volgende situatie: Ik werd als achterste losgehaakt, maar de lijn van mijn voorganger zat om mijn boot heen.  Omdat de lijn over mijn voordek liep gooide ik de lijn over mij heen naar mijn achterdek.  Daar greep de lijn zich vast aan mijn pomp en voor ik het wist kwam ik achterstevoren in een sleep terecht.  Het ergste was: niemand had het in de gaten.  Ik probeerde dat nog te roepen, maar de wind en golven overstemden dat.  In de golven die van opzij kwamen probeerde ik de lijn van mijn pompt los te halen en uiteindelijk lukte dat.  Snel mijn boot draaien en weer naar voren om de voorste af te lossen.  In deze weercondities was het hard werken, we leken maar langzaam vooruit te komen.  Pauze op de schelpenbank, weer eerst benen buiten boord en daarna snel aan land en de boot veilig wegleggen om de volgende te helpen met aanlanden.

Na een mooie pauze op de schelpenbank de volgende sleepoefening: 2 personen vormen een vlotje dat door de overige 2 gesleept wordt.  Walter en Mathijs vormen het vlotje dat door Gerard wordt gesleept.  Ik sleep Gerard weer.  Inmiddels zijn de golven van opzij behoorlijk toegenomen en wordt het geconcentreerd peddelen en lastig koers houden.  Dan draaien de rollen om en worden Gerard en ik gesleept door Mathijs, die op zijn beurt door Walter wordt gesleept.  We waren op weg naar een strandje dat er niet blijkt te zijn, dus wijzigen we van koers op zoek naar een andere plaats om aan te landen.  We hebben nu de golven van achter en Gerard en ik zijn als vlotje bezorgt dat we in een surf terecht komen en in Mathijs zijn nek zullen belanden.  Mathijs geeft aan dat hij zijn lijn niet kan verlengen, dus we stoppen de oefening nu.  Opvallend is dat zowel Mathijs als Gerard, die zich tussen de voorste sleper en het vlotje bevonden, klaagden over harde klappen van alle kanten.  De voorste sleper, het vlotje en de golven geven enorme krachten op de lijn en de buikriemen en dat doet behoorlijk zeer zoals zij aangeven.  Sterker nog; Mathijs is er misselijk van geworden en stopt even met slepen.  Walter probeert het vlotje nog in een klein haventje te laten landen, maar Gerard en ik vertrouwen het niet en in overleg koppelen we de sleephaak los waar we gelukkig bij konden komen.  Mathijs is echt niet lekker en we varen het haventje in om even te rusten.

Eenmaal aan wal knapt Mathijs nog niet echt op en we besluiten zonder Mathijs terug te varen, boten op te laden om hem vervolgens weer op te pikken.

Gerard, Walter en ik vervolgen onze weg terug.  Zo moeizaam als de heenweg was, zo snel gaat de terugweg en al snel zijn we weer voor de baai van Schelpenhoek.  Ik wil nog even voelen hoe het is om in deze omstandigheden in het water te liggen en laat mij uit mijn boot vallen.  Een self-rescue zit er niet in dus is Walter zo aardig mij in mijn boot te helpen.  Vervolgens terug naar de trailerhelling waar we telefonisch vernemen dat Mathijs gelukkig weer is opgeknapt.

Het was een dag met hard werken, veel slepen, boot draaien in de wind, etc.  Absoluut voldaan zijn we weer naar huis gegaan.

Maarten

Voor alle foto’s klik hier

 

Dit bericht is geplaatst in Grootwater, Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *