11 en 12 juni: Den Oever – Oudeschild

20160612Er is een kortere weg naar Texel, zoals vanuit Den Helder, Huisduinen of het Kuitje. Wat de tocht vanuit Den Oever zo bijzonder maakt is het verdwijnen van de kustlijn achter de horizon, daarna is het enkele uren varen voordat er weer land in zicht komt. Een paar keer menen we een duin of een toren te zien, maar dat blijkt fata morgana, een zeilboot of een woud van staken die door mosselvissers op (bij laagwater droogvallende) platen zijn geplant. Voor ons zien alle staken er hetzelfde uit, voor de eigenaren heeft iedere staak een specifieke vorm of ´vlag´ van afgedankt plastic of ander onbestemd materiaal. Vier en een half uur op het water betekent voor de ouwe zeikerds dat voor een sanitaire stop enige inventiviteit is vereist.

20160612_11Met negen man (geen vrouwen deze keer) zijn we uit de vissershaven van Den Oever vertrokken om niet in een rechte lijn naar Texel te varen (dan zouden we met de sterke stroom via het Marsdiep de Noordzee op spoelen) maar eerst recht naar het noorden en dan met een wijde boog via de Texelstroom naar Oudeschild. Tochtleider Mathijs heeft een zwaar team om zich heen gevormd met assistenten Rob en Marco die de vaarroute hebben voorbereid, en met toezicht door Freek en Tjeerd vanuit de GroWaCie. We zijn de haven nog maar nauwelijks uit of de eerste zeehond wordt gespot, dat belooft wat. Het blijft bij één, want het diertje dat we de volgende dag op dezelfde plek zien heeft volgens Alex dezelfde gelaatstrekken en moet dus dezelfde zeehond zijn.

20160612_07Het is twee uur varen tot voorvaarder Leon de eerste drijfpauze aankondigt, aan de rand van de Texelstroom. Bij het varen op kompas, met verwaarloosbare stroming over de Lutjeswaard zijn we perfect op de verwachte plek uitgekomen. Hierna varen we met de stroom mee naar Texel en steken we de stroomgeul schuin over van de groene naar de rode boeien. Aangekomen bij Oudeschild is het zaak om dicht onder de kust de haven te naderen. Marco heeft dat niet direct door en een waarschuwing van Rein voorkomt dat hij met de stroom mee de haven voorbijschuift. Via de historische vissershaven varen we gelijk door naar de jachthaven waar een grasveld met picknicktafels ruim genoeg plaats biedt aan de tentjes.

De terugreis verloopt via dezelfde route, nu met de stroom in omgekeerde richting, goede keus van Rob en Marco! Heel bijzonder is het om te ervaren hoe je op een watervlakte binnen korte tijd wel vier of vijf verschillende soorten golven kan tegenkomen. Dit heeft alles te maken met de verschillen in diepte en stroomsterkte. De rand van een geul kan je van verre herkennen aan een baan van schuim met aan beide kanten verschillende golfpatronen. De zwakke wind zorgt niet voor spectaculaire golfhoogten, surfen zit er vandaag niet in.

Langzaam komt Den Oever in zicht, het kerktorentje als eerste, onder zware wolkenluchten. De wind valt helemaal weg en alsof het een vlakwatertocht betreft schuiven we relaxed de haven in.

Jaap

Voor alle foto’s ga dan naar Foto’s

Dit bericht is geplaatst in Grootwater, Verslagen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *