De Rijp, Eilandpolder,….toen ik las waar ik een tocht moest organiseren, moest ik in Januari eerst even de kaart erbij pakken. Zo leer je ook nog weer iets van Nederland kennen. De tocht afgelopen jaar in Noord-Holland rond deze tijd vond in barre weersomstandigheden plaats. Dus deze keer had ik de medekayakkers al gewaarschuwd dat harde wind en regen in je gezicht bij mijn tochten er bijna bijhoren. Maar ja, op het moment dat de dag dichter bij komt en de weersvoorspellingen steeds beter worden, komen ook steeds meer aanmeldingen binnen.
We zijn dus vroeg zondag ochtend, voor sommigen te vroeg, vanaf de vereniging vertrokken met 11 booten op de aanhanger. Het opladen ging vlot, aangezien iedereen goed een handje meehielp. Daardoor waren we zelfs een kwartiertje voor de afgesproken tijd in Schermerhoorn bij de instapplek waar we onze laatste twee deelnemers ontmoeten. In totaal was het een leuk groepje van 13 waterliefhebbers. Het was echt weer een genot om in de boot te zitten en door het riet en langs de polders te varen. Af en toe kwamen we er toch achter, dat de slotjes er redelijk gelijk uitzagen waardoor het vinden van de juiste afslag niet direct duidelijk was. Maar gelukkig zijn we niet verdwaald en hebben we naast mooie molens, een beeldentuin, lagere polders, boeren die op het land werkten, schattige droom huisjes ook nog Rijp bekeken met zijn mooie gevels.
Wat doe je als je in de Rijp op een grasveldje aan het pauzeren bent en er een urgente behoefte ontstaat? Jawel, je bent creatief en benadert een buschauffeur voor het gebruiken van hun WC gelegenheid. Op het moment, dat deze mogelijkheid dan toch weer op slot is kan je nog steeds op de vriendelijkheid van “De Rijpenaers” vertrouwen die spontaan het gebruiken van hun WC aanbieden. Zoveel geluk moet je nu een keer hebben. Toen we vervolgens door de Rijp aan het lopen waren kwam niet alleen natuur maar ook geschiedenis om de hoek kijken. Voor mij in ieder geval is de naam Leeghwater niet meer gerelateerd aan een rare schrijfwijze van een uitgedroogde vijver maar heeft een betekenis gekregen.
De weg terug naar de trailer stond weer in het teken van de mooie natuur en de rust in deze omgeving. Vooral ook omdat niet veel mensen op het water waren was het puur genieten. Jaaaa, en uiteindelijk ondanks de warme temperatuur en de zon toch nog een spatje regen. Maar die droogde sneller dan je kon kijken. Uiteindelijk zijn we weer moe en voldaan thuis beland. De nieuwe tochten in deze streek zijn al in de lunchpauze besproken en iedereen is weer klaar voor de volgende tocht.
Ylva Grams
