Er was veel animo, wel twaalf aanmeldingen! De weersvooruitzichten waren echter slecht, en de trailer heeft nog steeds geen mistachterlicht. Dus zijn we met z’n zessen op pad gegaan, de kano’s op het dak, en het weer was prachtig. De tocht ook.

Het water was weids, of juist niet. De vaarleider commandeerde de koershoeken, wij volgden met onze pasgeleerde danwel doorgewinterde boogslagen. We hebben de strekdammen van de steenbever bewonderd. We hebben ons verbaasd over de varende flatgebouwen, die de Biesbosch-toeristen rondvoeren over één meter diep water.

We peddelden over het vliegtuigwrak, dat misschien wel geen vliegtuigwrak was. We hebben ons geërgerd aan het motorbootje-met-gezin dat onze formatie verstoorde in het voor motorboten verboden, maar fraaie, mongrovenbiesbos. We hebben genoten van de nog net doordringbare rietvelden. Het zweet stond op de rug en het gezelschap was goed. Een heerlijke dag.