Rolluik (links naast de deur) permanent open.

Gisteren heeft Buurman & Buurman het defecte rolluik, t.b.v. het visitekaartje tijdens de NK Kanopolo, open gezet.
Het slinger mechaniek is defect, dus probeer het luik niet te sluiten, dat zou kunnen resulteren in een vrije val van het luik.

Om de overige luiken te ontzien, totdat deze in de nabije toekomst worden vervangen, verzoekt Buurman & Buurman een ieder de luiken rustig open en dicht te draaien en er dus geen wedstrijd van te maken.

Verder fladderen er sinds gisteren (21 april 2018) twee roofvogelvliegers boven het dak van ons clubgebouw. Hopelijk blijven ze nu wat langer in de lucht en laten de grote schijtlijsters ons nu wat meer rust en blijft de steiger wat schoner.

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

Bootcampen in Zeeland – Pasen 2018

NZKV Zeelandkamp 2018 onder leiding van Walter Noort

Wat? Ga je met Pasen kamperen? Terwijl je de hele dag in de regen in een kajak hebt gezeten? Je bent gek! Dat is wat een collega me zei toen ik vertelde dat ik mee zou gaan op NZKV kanokamp in Zeeland. Vier dagen varen op het Grevelingemeer, Oosterschelde en de Noordzee, met als doel oefenen met tochtplanning, navigatie, vaartechniek en veiligheid. Ik ben een beginnend kanoër en dit moet mijn zeedoop worden. Walter had beloofd dat het onvergetelijk zou worden, en het was me nog niet helemaal duidelijk of hij hiermee niet stiekem onvergetelijk koud en nat had bedoeld.

Als we op vrijdagochtend aankomen op minicamping Tellershoeve te Kerkwerve (ten westen van Zierikzee) is het bewolkt maar droog. We zijn met zes deelnemers, vijf Nederlanders, een Vlaming en afgezien van mezelf nog een vrouw. Gelukkig heeft de Tellershoeve een recreatieruimte voor de kampeerders beschikbaar, waar we koffie kunnen zetten, eten en theorie kunnen doornemen. Er is zelfs een elektrisch kacheltje voor ons neergezet. Vrijdagmiddag varen we al onze eerste tocht: vanaf het strandje bij Den Osse naar de Ossehoek en Archipel. Op de heenweg hebben we heerlijke golven, en we vergeten al snel dat we in een groep moeten varen. Eerste les: kijk regelmatig achterom en zorg ervoor dat je als groep bij elkaar blijft. Dat wordt ons nog duidelijker als blijkt dat we bij het binnenvaren van de haven van het U-vormige eiland Archipel Walter kwijt zijn. “Net zag ik hem nog”, zeggen we tegen elkaar Tja, zo snel kan dat dus gaan….. Gelukkig is hij snel teruggevonden en ongedeerd. Op de terugweg hebben we wind van achter en stevige golven, wat het voor kanoërs zonder scheg lastig maakt om koers te houden. Voor je het weet ben je alleen nog aan het vechten (tegen de golven, jezelf?), zonder een steek vooruit te komen. Maar een sleepje doet wonderen. Iedereen is na terugkeer op de camping bekaf, en na het eten begint het ook nog te regenen, dus laat maken we het niet.

De volgende dag  starten we bij restaurant de Heerenkeet, op loopafstand van de camping. Er staat een overtocht naar Colijnsplaat op het programma waarbij het oefenen met navigatie centraal staat. ‘s Ochtends hebben we eerst de tocht besproken en de sterkte van de stroming en tijdstip van eb en vloed doorgenomen. We houden het de hele dag droog en iedereen geniet van de tocht. Onderweg is er genoeg tijd om elkaar wat te leren kennen. We varen op kompas, rekening houdend met stroming en wind en leren vooral dat je niet altijd kunt vertrouwen op wat je ziet, en dat je dus voortdurend je locatie en doel moet vaststellen aan de hand van de boeien, kompas en kaart. Zien we daar in de verte nou wel echt de schelpenbank? Of is het toch iets anders? Een strandje misschien? De schelpenbank blijkt door het hoge water nauwelijks zichtbaar en bij aankomst passen we er maar met zijn zevenen maar net op. Het laatste stuk terug naar Heerenkeet maken we een “sleeptrein” en bij aankomst staat het water zo hoog, dat we niet meer over de rotsen hoeven te klauteren maar zo te steiger op kunnen stappen. De warme koffie en chocolademelk zorgen ervoor dat het laatste restje kou al snel uit onze lichamen verdwenen is.

Paaszondag begint waterkoud, en met tegenzin wurmen we onszelf in onze klamme neopreen pakken. Dat we deze de hele avond wapperend voor het elektrische kacheltje hebben gehouden heeft niet echt geholpen. We gaan vandaag de Noordzee op. We houden het bij een relatief korte tocht, zodat iedereen zich terug op de camping kan opwarmen en opdoffen voor het diner bij de Heerenkeet. Maar voordat we in de kano stappen laat Walter ons eerst een paar rondjes rennen om op te warmen. Als we eenmaal op het water zitten zijn we de kou helemaal vergeten. We oefenen eerst het vaste rondje technieken: boogslag, 365 graden rondje draaien, zijwaarts verplaatsen. Daarna de baai uit en langs de kust. Om en om spelen we dat we ziek worden en gesleept moeten worden. Nog best lastig, want door de golven kun je niet zo gemakkelijk in een rechte lijn varen. De voorste heeft het meestal zo druk om vooruit te komen, dat er geen tijd is om achterom te kijken en dus geen idee heeft wat daar gebeurt. Toch sleep ik liever dan dat ik gesleept word, want daar krijg je het past echt berenkoud van.

De laatste dag worden we wakker van regendruppels op onze tent. Zelfs de huisbig van de Tellershoeve houdt zichzelf stil in zijn hok. Onze dampende neopreenpakken en -schoenen hebben de luchtkwaliteit in de recreatieruimte niet echt goed gedaan (en dan druk ik me nog voorzichtig uit). Na het ontbijt geeft Walter eerst een instructie over sleeplijnen: waar moet je op letten als je een sleeplijn wil gaan kopen, en waarom kun je deze beter zelf maken? Mijn nieuwe sleeplijn –afgelopen winter gemaakt op de Makersdag – wordt dan ook uitgebreid gefotografeerd. Maar na al dit uitstelgedrag gaan we toch maar doen waarvoor we zijn gekomen: varen!  We rijden naar Schelphoek, en bij het omkleden hebben we niet direct zin, maar een rondje ‘bootcamp’ doet veel goed en dat omstanders in regenjassen en met warme laarzen ons stomverbaasd nakijken nemen we op de koop toe. We gaan warm de boot in. De caissons bij Schelphoek liggen zo droog dat we er niet eens onderdoor kunnen varen. We oefenen opnieuw het zijwaarts verplaatsen, waarbij ik voor het eerst het idee heb dat er ook echt sprake is van een verplaatsing, en niet van geploeter. Daarna redden en slepen we opnieuw om en om elkaar, twee aan twee en in een treintje. We lunchen met regencapes in de luwte van de duinen. Ondertussen bespreken de voordelen van cup-a-soup, couscous en gekookt ei boven het brood dat op donderdag al was gekocht en  dat inmiddels toch best wel droog begint te worden. Wanneer we lekker in de weer zijn met vlotje-varen en het leggen van contactlijnen ontdekken we dat het inmiddels al half vier is.  We zijn uiteindelijk veel langer op het water gebleven dan we eigenlijk van plan waren en koud hebben we het al helemaal niet meer. We hebben het gewoon veel te druk gehad!

We sluiten het kamp af met het traditionele patatje bij Schelphoek waar de afgelopen dagen worden geëvalueerd. Veel hulde voor de positieve benadering van Walter, waardoor iedereen én heel veel plezier had, en tegelijk heel veel heeft geleerd. Het is leuk en stimulerend om te horen dat je al goed bezig bent, maar dat je jezelf kunt verbeteren door het net iets anders aan te pakken. En als ik een ding heb geleerd is dat kou en nattigheid inderdaad maar relatief is. Ik zal in elk geval nooit meer zeggen dat het te nat is om te varen.

 Saskia van Bergen

Gepost in Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

Over eierdozen, kwispelen en scheten in droogpakken.

Oefendag technieken, 2e Paasdag. Onder leiding van Manon en Tjeerd.

Om 08.30 uur verzamelen we bij het clubhuis en onder het genot van een plak paasbrood én koffie worden de plannen voor vandaag besproken. We zijn met z’n 11-en: Marjon, Tjeerd, Marian, Leen, Dirk, Jan Cees, Jeroen, Manon, Rein, Alex en Birgit.

Wind was Zuidoost,  kracht 3 tot 4, temperatuur ca. 7°, watertemperatuur nog geen 5° (niet omgaan dus!)

Het idee is om naar Muiderberg te vertrekken en dan richting Pampus te varen. Onderweg zullen dan verschillende technieken -zoals de tocht al zegt-  aan de orde komen. We zullen 2 aan 2 varen en elkaar wijzen op hoe het eventueel beter kan. De bank in het clubhuis wordt als ‘kano’ gebruikt, terwijl Rein voordoet hoe de peddel ingestoken dient te worden.
Rein en Manon hebben Miss Rijnland in haar kano meegenomen, maar vandaag wordt ze nog maar even genegeerd.
Op naar Muiderberg, langs de verleidelijke Fata Morgana, maar dit blijft vandaag een luchtkasteel.
Er staat gelukkig iets minder wind dan vorig jaar de eerste tocht naar Marken en Volendam.
We starten vanaf de kade richting eiland Hooft, pal Noord. Het begint meteen al goed met de golfjes schuin van achter. Wel weer wennen zo aan het begin van het grootwater-seizoen. Maar ook wel weer leuk.
In de luwte van het eiland worden instructies gegeven. Het eiland wordt gerond en er wordt goed op elkaar gelet. Op de Noordwest hoek van Hooft wordt een kleine pauze genomen, snel iets gegeten of gedronken en opnieuw instructie gegeven.
Sinds vandaag weet ik wat met kwispelen bedoeld wordt in kanotermen; niet van achter, zoals een hond doet, maar van voren! We hebben wat afgekwispeld! Of niet helemaal, want valt niet altijd mee.

Kwispelen: de peddel ver voor in steken, een halve boogslag maken en vanuit de heup meebewegen, waardoor je boot snel van richting verandert.
We steken gezamenlijk de vaargeul over en gaan naar het daar achter gelegen strandje.
Sommige mannen ‘kwispelen’ nog wat na bij deze eerste stop op de wal, nabij het Muiderslot.
Omdat het toch wat nat is, van regen kun je eigenlijk niet echt spreken, het spettert af en toe wat, worden een tentje en een zeiltje opgezet. Best knus. En leerzaam: een scheet in een droogpak ruik je niet (nou ja, misschien later, de geur moet toch ergens blijven) maar hoor je wel. Dit had ik niet geweten als ik niet gekanood had. Weer wat geleerd.
Op de terugweg leert Manon ons nog hoe je het beste de golven (golfjes) kunt nemen: insteken over de golf en je (peddel) dan mee laten nemen door die golf, die onder de boor door gaat. Spaart kracht.

Maar daar blijft het niet bij. Het laatste stuk gaan we nog eierdozen bekijken. Eierdozen? In het water? Maar het is al snel duidelijk wat bedoeld wordt. Een plek waar heen- en door de hoge wal teruggekaatste golven elkaar ontmoeten. Eierdozen dus.

Wil je zelf ervaren hoe dat voelt, dan moet je een volgende keer mee varen. Erg leerzaam.

Bijna 14 kilometer gekanood, met een hoogste snelheid van bijna 10 (?) kilometer per uur. Vast een heel klein stukje. Iedereen is in de boot gebleven dus al met al een prima dagje.

Birgit

 Voor alle foto’s klik hier

 

Gepost in Grootwater, Verslagen | Plaats een reactie

Makersdag zondag 28 januari

Ik heb zondagmiddag weer genoten van een workshop sleeplijnen-maken. In het begin vroeg ik me af, wat het moest gaan worden. Maar volgens mij zijn we allemaal tevreden huiswaarts gegaan.

Fleur bedankt voor  de organisatie, je inkoop en gelukkig blauwe in plaats van roze stof. En beterschap.
Mathijs, bedankt voor de werkinstructie, zonder welke het toch wel wat ingewikkelder was geweest. En voor je naaimachine-skills!
Arjan, bedankt voor de bandjes en voor die fantastische werkende antieke handnaaimachine.
Saskia, bedankt voor de gezelligheid en wat fantastisch dat je schoonmoeder mee was. Vond ze het leuk?
Sophie, bedankt voor al je creativiteit en af en toe je warrigheid. Zo leuk
Rein, bedankt voor je adviezen en al je handige dingetjes.
Manon, bedankt voor de koffie, thee en het klaarzetten van de lunch.
En alle anderen bedankt voor jullie gezelligheid, de afwas, alle lekkere hapjes en wat al meer.
Misschien ben ik iemand vergeten, maar ik moet ook af en toe nog bij gezichten namen bedenken. Sorry daarvoor!)

Volgens mij is zo’n gezamenlijke bezigheid als vandaag wat de vereniging tot een hele leuke vereniging maakt!

Eén tip: misschien voor een volgende groep of volgende keer wat heldere maakinstructies op papier voor de deelnemers.  Maar ach, misschien is het dan niet zo leuk meer.

Groet en tot een volgende gelegenheid,
Birgit

     

  

Voor alle foto’s klik hier

Gepost in Grootwater, Verslagen | 1 Reactie

Presentatie Kromme Aar

Van onze kanovrienden in Alphen a/d Rijn ontvingen wij onderstaand bericht:

Beste kanovaarders uit de regio en andere kanorelaties,

Graag willen we jullie uitnodigen voor onze tweede presentatie van dit winterseizoen op
woensdagavond 17 januari 2018 in ons kanohuis om 20.00 uur.

AKV- zeekajakweek rond het eiland Rügen in september 2017

Deze avond vertellen Hanneke en Hans Parmentier, Evert Groeneveld en Maarten Blasse aan de hand van mooie plaatjes over een bijzondere, maar alsnog zware tocht. Maarten zal starten met een stuk over de voorbereiding van de tocht, de historie van Rügen, de geografische ligging en de gaspijpleiding. Daarna zullen Hans en Evert om beurten de vaardagen de revue laten passeren.

Tot slot zal Martin Kroon (als een soort toegift) een serie dia’s laten zien van zijn twee tochten om Rügen en Hiddensee in de jaren ’90. Toen stonden er nog VoPo-wachttorens en was de sfeer op de eilanden nog heel ‘ongerept DDR’. Ook laat hij wat foto’s zien van Peenemünde, de voormalige raketlanceerbasis waar Hitlers V2 raketten werden getest en gefabriceerd.

Je bent van harte uitgenodigd. Tot woensdagavond. 

Adres: Machineweg 2c, Alphen aan den Rijn
Tel 0172 – 47 44 48
www.krommeaar.nl

Herman van Huis en Jaap Kok
Voor inlichtingen tel. 0172 – 444 929

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

1ste editie nieuwjaarsduik bij LKV Rijnland

Om het nieuwe jaar goed in te luiden hebben zich op 1 Januari 2018 een aantal leden van de Leiderdorpse Kanovereniging  zich verzameld om een nieuwjaarsduik te nemen. Sophie Hendriks en Walter Noort hebben het prima georganiseerd. Er waren genoeg supporters om de helden aan te moedigen en om eventuele koukleumen uit het water te halen. Maar zoals Walter altijd zegt “Waterborn -a state of mind”

In totaal hebben 10 helden de duik gewaagd, en overleefd. Gelukkig was de watertemperatuur nog redelijk aangenaam.

Na een korte douch heeft iedereen genoten van de oliebollen en de warme chocolademelk én is er geproost met champagne op het nieuwe jaar.

Al met al een zeer geslaagde 1ste editie, het vervolg staat al weer gepland voor 1 januari 2019.

GELUKKIG NIEUWJAAR!

Voor de foto’s klik hier

 

 

 

 

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie

Wachtebeke

23 december 2017: De dag van het andere Serious Request oftewel Kano Rijnland in Kajak for Life binnen Music for Life in d’n Belgique

Wie er zin had om een sponsortocht  In België te gaan varen op 23 december vroeg Frank enige tijd geleden. Deze tocht maakt deel uit van Music for Life, de Vlaamse tegenhanger van “ons” Serious Request. Waar in Nederland  een stel DeeJees  een paar dagen in een glazen hokje op een houtje zitten te bijten, is dat bij onze Zuiderburen creatiever aangepakt. Zo zelfs dat er voor het vergaren van pecunia ook nog gekajakt kan worden!

In alle vroegte vertrokken 8 Rijnlanders (Frank, Walter, Saskia, Jan-Cees, Sophie, Femke, Leen en Marco) incl. de Nederlandse driekleur (voor het podiummoment) naar Wachtebeke, een hels lange tocht van 162 km, om daar in het domein Puyenbroeck 32 km te gaan peddelen voor Sea Shepherd.

Bij aankomst inschrijf- en sponsorgeld dokken. Inschepen op een onmogelijke plaats om >100 kajaks te laten starten (modderig en een steiger van niks) en eindelijk op pad voor onze 32 km.
Saskia, Frank en Sophie gingen als levende kerstbakens met knipperende kerstmutsen.

De vaart kwam er goed in. De dames oogstten groot respect van de schrijver van dit epistel vanwege hun spectaculair toegenomen niveau en tempo houden. Helaas kwamen we, net warm gedraaid, bij het eerste “Rocky Horror” overdraagpunt waar de doorvoercapaciteit vrijwel 0 was, de chaos compleet, het open riool bijna dodelijk en de vertraging oneindig. Vooruit: gezellig was het wel! Eindelijk kon er weer verder worden gevaren tot het volgende overdraagpunt waar de geschiedenis zich herhaalde. Daarna gelukkig geen obstakels meer.

Bij de finish van de 20 km wilde iedereen nog steeds gaan voor de 32 en zo geschiedde. Vanwege het enorme tijdverlies door het overdragen verliep de tocht de laatste 1,5 uur in het donker. De setting deed denken aan varen in de moerassen van Louisiana. Menig keer werd er geroepen: kijk uit, boomstronk in het water! Takken in de vaarweg!

Ongelukken beleven gelukkig uit en rond 18:00 uur stapten we weer op de kant. Het podiummoment was voor ons als doorzetters op de 32 km niet meer weggelegd helaas.
De trekker van de trailer, Jan-Cees, kwam nog vast te zitten in de Vlaamse bagger met zijn bolide. Met genereuze Vlaamse duwhulp kwamen alle 4 de wielen toch weer op het asfalt terecht.

Op weg naar het fameuze frietkot van Wim (vele filialen in Vlaanderen ?)  in Moerbeke dacht Jan-Cees nog een landelijke route mee te pikken, aldus geadviseerd door zijn navigatiesysteem. Dit bleek echter niet de beste route. Na een korte analyse reed hij daarom koelbloedig met de trailer achteruit en vervolgde zijn weg. In het kot van Wim werd nog genoten van onvervalste Vlaamse “ fritten” met toebehoren onder verbroedering met de overige klandizie die er nog een paar goede moppen bij in de strijd wierp.

Net op de dag van kerstavond kwamen we, moe maar voldaan terug op de club en na nog een bakkie thee van Frank naar huis.

Frank, nog bedankt voor het initiatief!

Tekst: Marco, foto’s: Frank

Gepost in Verslagen, Vlakwater | Plaats een reactie

Weidevogels

Van de Alphense Kanovereniging De Kromme Aar ontvingen wij de uitnodiging voor een presentatie over weidevogels, op woensdagavond 15 november.

Kano Rijnland leden gaan die avond natuurlijk naar de ALV, maar wie toch liever meer wil weten over weidevogels, kijkt even op de Kromme Aar agenda.

Jaap

Gepost in Algemeen, Naast het water | Plaats een reactie

Vlaanderen

Van Frank kwam het bericht over een vlakwater kanotocht in Wachtebeke, in Belgie tegen de grens met Zeeuws Vlaanderen, op zaterdag 23 december.

NB Dit betreft geen clubtocht. Het is aan de deelnemers om zelf contact op te nemen met de organisatie.

Jaap

Gepost in Vlakwater | Plaats een reactie

Veilig varen in de winter

Beste leden van Kano Rijnland,

Vrijdagavond 10 november om 19.30 een informatieavond over Onderkoeling.

Het koude seizoen komt er weer aan maar dat weerhoudt velen van ons niet om toch nog lekker door te varen. Het vergt alleen wel enige voorbereiding, de kans op onderkoeling ligt namelijk op de loer.

Veel mensen die al langer kanoën of een andere vorm van buitensport doen hebben vaak wel ervaring met iemand die in een bepaalde staat van onderkoeling is geraakt. Handig te weten hoe je dit herkent en wat je dan het beste kan doen. Mathijs heeft jarenlange ervaring als hoofdinstructeur bij het rode kruis en zal uitgebreid ingaan op wat onderkoeling is, gradaties van onderkoeling, hoe je het herkent, wat je wel/niet mag doen. Maar het belangrijkste is natuurlijk het voorkomen van onderkoeling en tijdig ingrijpen. De avond sluiten we af met de juiste uitrusting voor het maken van tochten in de winter.

We starten om 19.30 in het clubhuis en de koffie en thee staan vanaf 19.15 uur klaar (trakteren op iets lekkers wordt altijd gewaardeerd).
Voor deze avond moet je je wel even opgeven voor vrijdag 3 november door een mail te sturen naar grootwater(at)kanorijnland.nl

Voor alle workshops die wij geven geldt een verplichte aanmelding (en afmelding) i.v.m voorbereiden en klaarmaken van het materiaal nodig voor de workshops.

Voor nog meer workshops vind je binnenkort meer informatie op de site

Gepost in Algemeen | Plaats een reactie